Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1940 στο Σικάγο από Βολιβιανό πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Οι άσχημες σχέσεις του ζευγαριού έφεραν τη νεαρά Ράκελ σε δύσκολη θέση και μοναδική διέξοδος απ' την πραγματικότητα ήταν η ενασχόλησή της με το χορό και το θέατρο. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 19 ετών και πρωταγωνίστησε σε περίπου 65 ταινίες.
Το 1973, τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα για τον ρόλο της Κονστάνς στην ταινία «Ο Νταρτανιάν και οι Τρεις Σωματοφύλακες» του Ρίτσαρντ Λέστερ, δίπλα σε τρεις αστέρες της εποχής, τους Όλιβερ Ριντ, Μάικλ Γιορκ και Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν.
Κλείσιμο
Πέρα από τη γοητεία της, φανέρωσε και τις υποκριτικές της ικανότητες και μάλιστα ως κωμικός. Υπήρξε ακόμη μία φορά υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα, το 1987 με τον πρωταγωνιστικό στη δραματική ταινία «Right to Die», υποδυόμενη μια γυναίκα που έπασχε από σοβαρή νόσο και η εμφάνισή της δεν θύμιζε τίποτα από τη γυναίκα που έκαιγε καρδιές.
Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό με τους ρόλους της στο «Fantastic Voyage» και στο «One Million Years BC», όπου και συμμετείχε το 1966.
Έκανε επίσης, μια εμφάνιση στο «The Cher Show» το 1975 και ερμήνευσε το «I'm a Woman» με τη Σερ.
Ανά διαστήματα, διάφορα περιοδικά, τη συμπεριέλαβαν στη λίστα των πιο σέξι ηθοποιών, όλων των εποχών. Eίχε αναδειχθεί «1 από τις 100 πιο σέξι σταρ στην ιστορία του κινηματογράφου» στο περιοδικό Esquire και βρισκόταν στο #3 από τις «100 πιο σέξι σταρ του 20ου αιώνα» σύμφωνα με το Playboy.
Η Ράκελ παντρεύτηκε 4 φορές σε όλη της τη ζωή. Αρχικά, τον Τζέιμς Γουέλς το '59 και ο γάμος τους κράτησε μέχρι το '64. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τον Ντέιμον και την Τάνι, που έγιναν επίσης ηθοποιοί.
Στη συνέχεια, ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου με τον Πάτρικ Κέρτις το '67 κι έμειναν μαζί έως το '72. Το 1980 ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας με τον Αντρέ Γουάινφελντ και ο γάμος τους διήρκησε έως το 1990. Τέλος, παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Πάλμερ το '99 κι έμεινε μαζί του έως το 2008.
Πολλές από τις αλλαγές που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση υποτιμώνται ή μένουν χωρίς φροντίδα, παρότι μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής, τις σχέσεις και την καθημερινότητα.
Πώς η τεχνητή νοημοσύνη θα μας πάρει πρώτα το βαρετό, μετά ότι είναι «ρουτίνα» και στο τέλος την ίδια την ανάγκη για δουλειά και γιατί αυτό μπορεί να είναι το καλύτερο πράγμα που μας συνέβη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ή μήπως όχι;
Στο πιο κοσμοπολίτικο νησί των Σποράδων, που ξεχωρίζει για τις καταγάλανες παραλίες και τα καταπράσινα πευκοδάση συνεχίστηκε στις αρχές του Φθινοπώρου (7 - 9 Σεπτεμβρίου) το πρόγραμμα Plastic Free Greece, με παράκτιους και υποθαλάσσιους καθαρισμούς που αποδείχτηκαν εξαιρετικά αποδοτικοί.
