Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος παραχώρησε μία συνέντευξη στην εκπομπή «Ελένη» και μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη γνωριμία και τη συνεργασία του με τον Γιώργο Καπουτζίδη στο «42497», μετά το φινάλε των «Άγριων Μελισσών».
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε αρχικά στη γνωριμία του με τον Γιώργο Καπουτζίδη και στη συμμετοχή του στη θεατρική παράσταση «42497»: «Ήταν η πρώτη φορά που είπα το “ναι” σε άνθρωπο χωρίς να ξέρω τι θα παίξω. Τόσο πολύ τον εμπιστεύτηκα» είπε αρχικά ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος και συμπλήρωσε: «Τον Γιώργο τον γνώρισα σε μία κηδεία πολύ τυχαία. Συμβαίνουν αυτά! Μη γελάς!» με την Ελένη Μενεγάκη να απαντά: «Δεν γελάω, αλλά εδώ το ‘χω τώρα. Γιατί μου τα κάνεις αυτά;».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cpdh2mi39e4h)
«Έχω ρίξει τρελό γέλιο σε κηδείες. Έχω ακούσει τον παπά να φαλτσάρει στο “αιωνία η μνήμη” κι έχουμε φύγει όλοι μέσα στην εκκλησία, σε πολύ δικό μας άνθρωπο. Μέλισσες δεν είμαι πολύ σίγουρος ότι έβλεπε ο Γιώργος, αλλά έχει πολύ δυνατό ένστικτο» συμπλήρωσε ο ηθοποιός.
Όσον αφορά στον ρόλο του και στην πλοκή του νέου έργου του Γιώργου Καπουτζίδη: «Ο ρόλος μου είναι ο αριθμός “8” είναι ένας ηγέτης του καλού, τον αντιλαμβάνομαι σαν τον Φάουστ που αναζητά την αλήθεια. Για να παρακολουθήσει κανείς αυτή την παράσταση είναι σαν να μπαίνουμε όλοι μαζί στην ίδια πτήση και να πάμε όλοι μαζί στον ίδιο προορισμό και δεν είναι δεδομένο ότι το αεροπλάνο θα φτάσει στον προορισμό, τίποτα δεν είναι δεδομένο…είναι μία παράσταση που απαιτεί μία ησυχία, να μπεις, να ταξιδέψεις και να το καταλάβεις».
Τέλος, ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος σημείωσε χαρακτηριστικά: «Δεν θεωρώ πως υπάρχει το καλό και το κακό, θεωρώ πως υπάρχει το σκοτάδι και το φως, το συν και το πλην και αυτά τα δύο υπάρχουνε και δεν είναι απαραίτητα κακό. Για κανέναν δεν είναι εύκολο να είσαι καλός. Έχεις τα πάντα μέσα σου, και ο ανταγωνισμός θα σου βγει και η ζήλεια και η σύγκριση, το να επιλέξεις να πας προς το φως σημαίνει πως επιλέγεις να εμπιστευτείς και να επενδύσεις στην μοναδικότητά σου».
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με απινιδωτές σε εμβληματικά κτήρια, όπως το ΜΙΝΙΟΝ και ο Πύργος Πειραιά, και εκπαίδευση εργαζομένων στην ΚΑΡΠΑ, η DIMAND επενδύει στην πρόληψη και την ετοιμότητα απέναντι σε ένα επείγον περιστατικό.