Τον εκνευρισμό της εξέφρασε δημόσια ηΔανάη Μπάρκασχετικά με το πώς αντιμετωπίζεται μια γυναίκα στην κοινωνία σε σχέση με έναν άνδρα.
Με αφορμή τις δηλώσεις της Ράνιας Τζίμα, η οποία εξομολογήθηκε πως «πολλές φορές καταπίεσε τη γυναικεία της φύση για να μην την υποτιμήσουν».
Τότε, η Δανάη Μπάρκα δήλωσε: «Θέλω να τσιρίξω. Τα λέει υπέροχα, έχει απόλυτο δίκιο, πιστεύω ότι ακόμα κι αν θεωρούμε ότι εξελισσόμαστε, αυτά τα στερεότυπα είναι τόσο βαθιά ριζωμένα στις φλέβες των απόψεων και των μυαλών που υπάρχουν γύρω μας, που δεν ξεριζώνονται εύκολα. Πιστεύω ότι την κακοποίηση τη λεκτική και το bullying που λαμβάνουμε, δεν το έχουν πάρει αντίστοιχα αγόρια».
Στη συνέχεια, εξήγησε πώς λειτουργούν αυτά τα στερεότυπα ακόμα και στην τηλεόραση ή την πραγματική ζωή.
«Δηλαδή αν ένα αγόρι ξαφνικά αύριο είναι πρωταγωνιστής σε ένα σίριαλ θα πουν "αχ, ωραία τα λέει". Αν όμως ένα κορίτσι είναι πρωταγωνίστρια σε ένα σίριαλ, σίγουρα θα υπάρχουν σχόλια του τύπου "το κορίτσι του σεναριογράφου". Δεν λέω ότι θα έπρεπε να κάνουμε το ίδιο για τους άνδρες, αλίμονο. Λέω ότι δεν θα έπρεπε να κάνουμε αυτό για κανέναν», είπε.
Τέλος, πρόσθεσε: «Δεν ισχύει μόνο για τη δουλειά. Ισχύει για τα πάντα. Ακόμα και για τα σώματα. Έχετε δει τι bullying περνάει μια κοπέλα με ένα πιο ιδιαίτερο σώμα από ό,τι ένας άνδρας; Αν ένας άνδρας βγει σε μια παραλία και δεν έχει το τέλειο κορμί, δεν θα πει κανείς τίποτα. Ίσα ίσα. Θα είναι δίπλα του μια ωραία κοπέλα, θα γελάνε, θα, θα, θα... Αν όμως, βγει ένα κορίτσι και δεν έχει το τέλειο σώμα, ξέρεις τι συμβαίνει; Είναι ασύλληπτο».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας
