Νοέλ Γκάλαχερ για Oasis: Δεν έχει νόημα η επανασύνδεση - Πουλάμε ακόμη τόσους δίσκους όσους και τότε
«Αν δεν έκανα τη δουλειά τότε το συγκρότημα θα κατέρρεε» τόνισε σε δηλώσεις του
Απογοήτευσε τους φαν των Oasisσε συνέντευξή του ο Νόελ Γκάλαχερ αφού δεν φαίνεται να επιδιώκει επανένωση του θρυλικού συγκροτήματος.
Ο μουσικός του «High Flying Birds» όπως ονομάζεται το συγκρότημα, στο οποίο ανήκει την τελευταία δεκαετία, βρέθηκε καλεσμένος στο podcast «Pub Talk» και μίλησε για τη μπάντα που απογείωσε την καριέρα του, αλλά και την Έιμι Γουάινχαουζ, που πέθανε τραγικά το 2011, σε ηλικία 27 ετών από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σε συνδυασμό με χρήση ναρκωτικών.
«Η φήμη μπορεί να πλήξει τους ανθρώπους πολύ σκληρά. Πάντα χρησιμοποιώ την ιστορία της Έιμι Γουιάνχαουζ, ενός υπέροχου κοριτσιού από το βόρειο Λονδίνο. Ξαφνικά κυκλοφορεί αυτό το άλμπουμ, γίνεται παγκόσμια σούπερ σταρ, η φήμη τη χτύπησε σαν φορτηγό και δεν τα κατάφερε»δήλωσε ο Γκάλαχερ.
«Δυστυχώς δεν είχε ανθρώπους γύρω της. Είμαι περιτριγυρισμένος από τους ίδιους ανθρώπους εδώ και 30 χρόνια, που με προσέχουν. Δεν έχω μια παροδική ομάδα διαφορετικών ανθρώπων κάθε έξι μήνες» σημείωσε.
Για τους Oasis και πώς το συγκρότημα τον κράτησε συγκεντρωμένο στην καριέρα του αντί στα ναρκωτικά σχολίασε: «Η εναλλακτική μου ήταν πάντα η δουλειά μου. Στους Oasis ήμουν ο μοναδικός τραγουδοποιός, οπότε είχα πάντα τη δουλειά μου. Αν δεν έκανα τη δουλειά τότε το συγκρότημα θα κατέρρεε» υποστήριξε.
Τέλος, ο Γκάλαχερ είπε ότι «δεν έχει νόημα» μια επανασύνδεση των Oasis, επειδή το συγκρότημα εξακολουθεί να πουλάει «τόσους δίσκους τώρα όσους και τότε».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.