Άννα Ντέλβι: Πωλείται το κτίριο που ήθελε να αγοράσει η «fake κληρονόμος»
Πωλείται έναντι 135 εκατομμυρίων δολαρίων, τιμή πέντε φορές μεγαλύτερη από τα 29 εκατομμύρια δολάρια που προσπαθούσε να συγκεντρώσει η Ντέλβι
Η Άννα Ντέλβι(Άννα Σόροκιν) ήθελε να εγκαταστήσει το ίδρυμα τέχνης που θα έφερε το όνομά της στη Νέα Υόρκη, στο Μανχάταν, στη 281 Park Avenue South. Για να επιτευχθεί αυτό, παρουσιαζόταν ως χρυσή κληρονόμος αριστοκρατικής γερμανικής οικογένειας και εξαπάτησε ανθρώπους και οργανισμούς για να τη χρηματοδοτήσουν.
Τελικά κατηγορήθηκε για κλοπή μεγάλων χρηματικών ποσών, απόπειρα κλοπής μεγάλων χρηματικών ποσών και κλοπή υπηρεσιών και η ιστορίας της απεικονίστηκε στη σειρά «Inventing Anna» του Netflix, με πρωταγωνίστρια τηνΤζούλια Γκάρνερ ως Ντέλβι.
Το κτίριο, επίκεντρο της απάτης της - γνωστό ως Church Missions House - είναι τώρα προς πώληση έναντι 135 εκατομμυρίων δολαρίων, τιμή πέντε φορές πάνω από τα 29 εκατομμύρια δολάρια που προσπαθούσε να συγκεντρώσει η Ντέλβι.
Το έξι ορόφων κτίριο που ανεγέρθηκε το 1894 από τους αρχιτέκτονες Έντουαρντ Τζ. Νέβιλ Στεντ και Ρόμπερτ Γ. Γκόμπσον σε φλαμανδικό-αναγεννησιακό στιλ ήταν η έδρα της Εσωτερικής και Εξωτερικής Ιεραποστολικής Εταιρείας της Επισκοπικής Εκκλησίας για μεγάλο μέρος του 20ου αιώνα.
Το κτίριο πουλήθηκε το 1963 στην Ομοσπονδία Προτεσταντικών Οργανισμών Πρόνοιας (FPWA). Η Επιτροπή Προστασίας Αξιοθέατων της Νέας Υόρκης όρισε το Church Missions House ως ορόσημο το 1979 και προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων το 1982. Το κτίριο πουλήθηκε για 50 εκατομμύρια δολάρια το 2014 και αγοράστηκε από την RFR Holding.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.