Την οργή και την αγανάκτησή της για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή της Παιανίας μετά την επέλαση της κακοκαιρίας εξέφρασε ηΒαλέρια Κουρούπη.Η ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Mega Καλημέρα» λέγοντας πως αισθάνεται πολίτης 5ης κατηγορίας καθώς για 4η μέρα τα προβλήματα παραμένουν.
«Τα Μεσόγεια κυριολεκτικά χτυπήθηκαν αλύπητα από την κακοκαιρία. Είχαμε πάρα πολύ χιόνι, δεν τα βάζουμε με τον καιρό, δεν ζούμε στο Ντουμπάι, αλλά στην Ελλάδα» σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι δεν πέρασε εκχιονιστικό για κάποιες ημέρες, λόγω των οχημάτων που είχαν εγκλωβιστεί στους δρόμους.
«Δεν είχαμε φως, ευτυχώς είχαμε τζάκι και ήμασταν όλοι εκεί μπροστά… Αισθάνθηκα πολίτης 5ης κατηγορίας. Μείναμε χωρίς ρεύμα, που το χρυσοπληρώνουμε και όταν φυσάει, όταν έχει καύσωνα ή χιόνια δεν έχουμε ρεύμα. Το εκχιονιστικό πέρασε μετά από τρεις μέρες, γιατί μέχρι τότε δεν μπορούσαμε να φύγουμε από τον οικισμό», είπε η Βαλέρια Κουρούπη.
Οργή και μέσα από τα social media
Χθες η ηθοποιός εξέφρασε την οργή της και μέσα από τα social media. Με βίντεο που ανέβασε μέσα από το αυτοκίνητό της είπε μεταξύ άλλων: «Είμαι στο αυτοκίνητο στη λεωφόρο Μεσογείων και μην ανησυχείτε που οδηγώ γιατί δεν κινούμαι! Όχι, δύο λωρίδες με το ζόρι και όλο το άλλο χιόνι, πεταμένα αυτοκίνητα και σπασμένα κλαδιά. Ωραία, δεν μπορώ να πω. Λειτουργούν και οι δήμοι και ο κρατικός μηχανισμός. Ακόμη δεν έχουμε απεγκλωβιστεί αδέλφια! Η κίνηση είναι πάρα πολλή στους δρόμους. Με το ζόρι εκχιονίσαν χθες αλλά η δρόμοι δεν περνούν, είναι πάρα πολύ επικίνδυνη η κυκλοφορία. Είναι άγρια τα πράγματα. Πιο άγριο βέβαια είναι να βλέπουμε τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας, πόσο εγκαταλελειμμένοι είμαστε και γιατί συνεχώς γίνεται επίκληση στην ατομική ευθύνη. Γίνεται γιατί δεν υπάρχει ευθύνη κρατική και μέριμνα για εμάς».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.