Η ηθοποιός και επιχειρηματίας μίλησε στην κάμερα της εκπομπής Πρωινό και κατέθεσε την άποψή της σχετικά με τις απαράδεκτες πράξεις του Στάθη Παναγιωτόπουλου.
«Το μόνο ευχάριστο σε αυτή την ιστορία είναι ότι μιλάμε πια για τα πράγματα με το όνομά τους. Λέμε revenge porn, λέμε όρους, μαθαίνουμε ορολογίες, βγαίνουμε μπροστά σε κάμερες κι όσο άβολο κι αν είναι, λέμε αυτό είναι φοβερά κατακριτέο και φρικτό. Αυτό είναι το μοναδικό που με κάνει να αισιοδοξώ ότι μπαίνουμε σε μία άλλη εποχή που πια δεν στοχοποιείται το θύμα, αλλά παίρνει τη θέση που του αρμόζει ο θύτης», είπε αρχικά η Μαίρη Συνατσάκη.
Στη συνέχεια, σχετικά με την στάση των συναδέλφων του, ηΜαίρη Συνατσάκη είπε: «Ήταν πολύ ειλικρινής η θέση τους, δεν κρύφτηκαν, μίλησαν με ειλικρίνεια για ένα πράγμα που τους έφερε και εκείνους σε δύσκολη θέση».
Όπως είπε αργότερα, έχει τύχει και στην ίδια να έχει κοντά της έναν άνθρωπο με πολύ άσχημη συμπεριφορά, η οποία και άργησε να αποκαλυφθεί. «Εμένα μου έχει συμβεί στη δική μου ζωή, με έναν πολύ κοντινό μου άνθρωπο μετά από χρόνια να αποκαλυφθεί ένα πολύ σκοτεινό κομμάτι της συμπεριφοράς του και όχι απλά έπεσα από τα σύννεφα, αλλά ταράχτηκε όλο μου το σύμπαν. Πολλές φορές ακόμα και στο σπίτι ενός ανθρώπου να είσαι, δε μπορείς να τα ξέρεις όλα. Δεν μου φαίνεται παράλογο να μην γνώριζαν», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Τέλος, όταν ρωτήθηκε για μία συμβουλή που θα έδινε στα νέα κορίτσια, η Μαίρη Συνατσάκη αντέδρασε και τόνισε πως τις συμβουλές πρέπει πρώτα να τις δώσουμε στα αγόρια. «Βαρέθηκα να συμβουλεύουμε τα νέα κορίτσια. Ας συμβουλέψουμε τα νέα αγόρια. Έλεος! Πρέπει να συμβουλέψουμε τα αγόρια για το πώς θα βλέπουν ισότιμα τα κορίτσια».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.