«Δεν με φοβίζει τίποτα, έχω συμβιβαστεί με το θάνατο» λέει ο Γιώργος Αρμένης
Ο δημοφιλής ηθοποιός μιλά, μεταξύ άλλων, για το χαμό της συζύγου του
ΟΓιώργος Αρμένης παραχώρησε σήμερα μία αποκαλυπτική συνέντευξη στο «Πάμε Δανάη!» και αρχικά αναφέρθηκε στη σχέση με τον σπουδαίο καλλιτέχνη Κάρολο Κουν: «Όταν πήγα στον Κάρολο Κουν και του είπα ότι θέλω να γίνω συγγραφέας, εκείνος μου είπε: "Κάτσε να γίνεις ηθοποιός και μετά γίνεσαι και συγγραφέας". Ο Κάρολος Κουν ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Ήμασταν ξύλα απελέκητα και εκείνος μας "λουστράρισε" και μας "έφτιαξε"».
Έπειτα, αποκάλυψε μερικές από τις δουλειές που είχε κάνει, πριν ασχοληθεί με την υποκριτική: «Πριν γίνω ηθοποιός, έκανα του κόσμου τις δουλειές. Είχα δουλέψει σε μπακάλικα, μάζευα γιασεμιά και πευκοβελόνες, τα έκανα ματσάκια και τα πουλούσα».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα από την εκπομπή του MEGA:
Ανοίγοντας το κεφάλαιο #MeΤoo, σημείωσε: «Είναι ντροπή να κουβεντιάζουμε για τις κακοποιητικές συμπεριφορές. Πλήττεται το θέατρο και δεν μπορούμε να μπούμε όλοι στο ίδιο σακί».
Παράλληλα, αναφέρθηκε στον χαμό της πολυαγαπημένης του συζύγου του και τον πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ: «Δεν ξέρω τη λέξη "πατέρας". Δεν την έχω πει ποτέ μέχρι και σήμερα. Η μητέρα μου ήταν και πατέρας και μάνα για μένα. Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που έχασα τη σύζυγό μου. Η ανάμνηση πάντα μένει.
Δε με φοβίζει τίποτα πια. Έχω συμβιβαστεί με τον θάνατο. Έχω αποφασίσει να αποτεφρωθώ» κατέληξε.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.