Για την κακοποίηση που έχει δεχτεί από πρώην σύντροφό της, αλλά και για την απώλεια του πατέρα της, του Γιάννη Γκιωνάκη, μίλησε η Πωλίνα Γκιωνάκη,σε συνέντευξή της.
«Έχω κάνει τρεις γάμους και τελικά είμαι μόνη. Τον έναν τον έχασα, πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 47 ετών. Με τους άλλους δύο νομίζω ότι το λάθος ήταν δικό μου. Επέλεξα άνδρες, και οι δύο, 30 χρόνια μεγαλύτερούς μου κι αυτό σημαίνει άλλες γενιές, άλλος τρόπος σκέψης, άλλος τρόπος ζωής.
Το χειρότερο που μου έχει συμβεί με άνδρα είναι η κακοποίηση.Και αυτό, η κακοποίηση, πάλι οφειλόταν στη διαφορά ηλικίας. Αυτοί οι άνθρωποι μεγάλωσαν διαφορετικά, αυτά μπορούμε να τα δούμε και στις παλιές ελληνικές ταινίες που ο άνδρας δίνει ένα χαστούκι στη γυναίκα και εκείνη αμέσως πέφτει στην αγκαλιά του μετά», είπε αρχικά η Πωλίνα Γκιωνάκη.
Για τον πατέρα της, τον αείμνηστο Γιάννη Γκιωνάκη, είπε: «Ο μπαμπάς μου μού λείπει πάρα πολύ, ήταν το στήριγμά μου. Όταν χάνουμε ένα γονιό ωριμάζουμε αμέσως, παίρνουμε τη ζωή στα δικά μας τα χέρια και τότε βλέπουμε πόσο δύσκολη είναι η ζωή και πως πέρα από τη μάνα και τον πατέρα και την οικογένεια δεν υπάρχει τίποτα αληθινό. Είναι οι μόνοι άνθρωποι που θα σε στηρίξουν στα δύσκολα, γιατί όλοι οι φίλοι μας είναι κοντά μας πάντα στη χαρά, όλες τις άλλες στιγμές, τις μαύρες στιγμές που έχουμε όλοι οι άνθρωποι, είναι απόντες», είπε η Πωλίνα Γκιωνάκη στην εφημερίδα «On Time».
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με απινιδωτές σε εμβληματικά κτήρια, όπως το ΜΙΝΙΟΝ και ο Πύργος Πειραιά, και εκπαίδευση εργαζομένων στην ΚΑΡΠΑ, η DIMAND επενδύει στην πρόληψη και την ετοιμότητα απέναντι σε ένα επείγον περιστατικό.