Μαυρίκιος Μαυρικίου: «Είχα φτάσει τα 140 κιλά και δεν έβρισκα ρούχα να φορέσω»
Ο Κύπριος παραγωγός του μιούζικαλ «Το Κλουβί με τις Τρελές» που θα ανέβει τον χειμώνα στο θέατρο Broadway, είχε δώσει σκληρή μάχη με τη ζυγαριά του
Ο Μαυρίκιος Μαυρικίου, ο 29χρονος Κύπριος συνθέτης, τραγουδιστής και θεατρικός παραγωγός, έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό DownTown και τον Πάνο Ζογκα, όπου μεταξύ άλλων αποκάλυψε το bullying που υπέστη λόγω της παχυσαρκίας του στην εφηβεία.
Τι άνθρωπος είσαι, πού βγαίνεις, έχεις προσωπική ζωή; Δεν έχω χρόνο για προσωπική ζωή. Έχω βάλει πρώτη προτεραιότητα τη δουλειά και νιώθω ευθύνη. Έχω 60 ανθρώπους που δουλεύουν στην εταιρεία μου, είτε ως καλλιτέχνες, είτε ως μουσικοί, είτε ως τεχνικοί, είτε στο γραφείο παραγωγής και οφείλω να είμαι παρών για να ελαχιστοποιήσω το ρίσκο. Δεν βγαίνω έξω. Μόνο όταν με καλέσει κάποιος φίλος θα βγω ή θα πάω σε κάποια πρεμιέρα.
Πάντως, όταν βγαίνεις τα ρούχα σου λάμπουν. Θα σου πω τι συμβαίνει. Είμαι ένας άνθρωπος που όταν ήμουν 17 χρόνων είχα φτάσει τα 140 κιλά και δεν έβρισκα ρούχα να φορέσω. Έχω μέσα μου κάποια απωθημένα και δεν με ενοχλεί πια να το λέω. Είχα κάποιες σκέψεις για την εικόνα που ήθελα να προβάλω προς τα έξω και δεν μπορούσα να τις υποστηρίξω. Τώρα πια είμαι πιο απελευθερωμένος. Ως παιδί δέχτηκα πολύ bullying. Ξέρεις, τα παιδιά δεν είναι αθώα. Πάντα επικρίνουν κάποιον που διαφέρει και αυτό το ένιωσα στο πετσί μου. Έτσι, απελευθερώθηκα χάνοντας τα κιλά, από τα 140 πήγα στα 80 και έδιωξα πολλούς φόβους και προκαταλήψεις από πάνω μου. Δεν με νοιάζει τι θα σχολιάσει ο άλλος όταν εγώ πάω σε πρεμιέρα με μια γούνα. Κανείς δεν μπορεί να σε ενοχλήσει, εκτός αν του το επιτρέψεις εσύ. Σαφώς υπάρχουν φθόνος και ζήλια και αυτό θέλει ανθρώπους δίπλα σου να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν. Το έχω μάθει. Και εμένα με στήριξαν.
Πολλές από τις αλλαγές που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση υποτιμώνται ή μένουν χωρίς φροντίδα, παρότι μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής, τις σχέσεις και την καθημερινότητα.
Πώς η τεχνητή νοημοσύνη θα μας πάρει πρώτα το βαρετό, μετά ότι είναι «ρουτίνα» και στο τέλος την ίδια την ανάγκη για δουλειά και γιατί αυτό μπορεί να είναι το καλύτερο πράγμα που μας συνέβη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ή μήπως όχι;
Στο πιο κοσμοπολίτικο νησί των Σποράδων, που ξεχωρίζει για τις καταγάλανες παραλίες και τα καταπράσινα πευκοδάση συνεχίστηκε στις αρχές του Φθινοπώρου (7 - 9 Σεπτεμβρίου) το πρόγραμμα Plastic Free Greece, με παράκτιους και υποθαλάσσιους καθαρισμούς που αποδείχτηκαν εξαιρετικά αποδοτικοί.