LIVE

Κορωνοϊός

Κυριακή των Βαΐων: Τι γιορτάζουμε σήμερα - Έθιμα και παραδόσεις από όλη την Ελλάδα

kiriaki-vaion

Η Κυριακή της Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται έτσι, γιατί «μετά Βαΐων και κλάδων» έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα - Τα έθιμα που συνοδεύουν την Κυριακή των Βαΐων

Η Κυριακή των Βαΐων ονομάζεται έτσι, γιατί «μετά Βαΐων και κλάδων» έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία.

Ο Χριστός μπαίνει στην πόλη χωρίς την βασιλική πολυτέλεια, καθισμένος επί πώλου όνου, αντί για ροδοπέταλα και τελετές, τα μικρά παιδιά κουνούν τα βάγια των φοινίκων, αντί να τον υποδεχτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες του τόπου.

Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου.

Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.

kiriaki-1


Κυριακή των Βαΐων: Έθιμα

Την Κυριακή των Βαΐων, σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλοι οι ναοί στολίζονται με κλαδιά από βάγια, από φοίνικες δηλαδή ή από άλλα νικητήρια φυτά, όπως δάφνη, ιτιά, μυρτιά και ελιά. Μετά τη λειτουργία μοιράζονται στους πιστούς.

Η εκκλησία μας καθιέρωσε ήδη από τον 9ο αιώνα το έθιμο αυτό μια και όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «όχλος πολύς…έλαβον τα βαΐα των φοινίκων και εξήλθον εις υπάντησιν αυτώ».

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στα Ιεροσόλυμα, ο επίσκοπος έμπαινε στην πόλη «επί πώλου όνου», αναπαριστάνοντας το γεγονός, ενώ στα βυζαντικά γινόνταν «ο περίπατος του αυτοκράτορα», από το Παλάτι προς τη Μεγάλη Εκκλησία.

Στη διαδρομή αυτή ο αυτοκράτορας μοίραζε στον κόσμο βάγια και σταυρούς και ο Πατριάρχης σταυρούς και κεριά. Με τα βάγια οι πιστοί στόλιζαν τους τοίχους των σπιτιών και το εικονοστάσι τους. Και σήμερα ακόμα όλες οι εκκλησίες στολίζονται με δαφνόφυλλα ή βάγια.

Τα παλιότερα χρόνια τους τα προμήθευαν τα νιόπαντρα ζευγάρια της χρονιάς ή και μόνο οι νιόπαντρες γυναίκες, για το καλό του γάμου τους. Πίστευαν πως η γονιμοποιός δύναμη που κρύβουν τα φυτά αυτά θα μεταφερόταν και στις ίδιες και η μια χτυπούσε την άλλη με τα βάγια.

vaion


Κυριακή των Βαΐων: Το ψάρι κι η σημασία του

Τα “βαγιοχτυπήματα” σιγά-σιγά άρχισαν να γίνονται και από τις άλλες γυναίκες και τα παιδιά τις μιμούνταν και όπως χτυπιούνταν μεταξύ τους εύχονταν: “Και του χρόνου, να μη σε πιάν’ η μυίγα”. Δυνάμεις ιαματικές και αποτρεπτικές, μαζί με τις γονιμοποιές, αποδίδονταν στα βάγια και γι αυτό έπρεπε μετά την εκκλησία όλα να τα “βατσάσουν” για το καλό. Τα δέντρα, τα περβόλια, τα κλήματα, τις στάνες, τα ζώα, τους μύλους, τις βάρκες.

Από ένα κλαδάκι κρεμούσαν στα οπωροφόρα, για να καρπίζουν και στα κηπευτικά, για να μην τα πιάνει το σκουλήκι. “Μέσα βάγια και χαρές, όξω ψύλλοι, κόριζες !” ‘Ολα εξαφανίζονταν από τα σπίτια μόλις μπαίναν τα βάγια. Κρατούσαν την πρώτη θέση στο εικονοστάσι και μ’ αυτά “κάπνιζαν” οι γυναίκες τα παιδιά για το “κακό το μάτι”. Στη Λέσβο τα παιδιά, μετά την εκκλησία, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα πανάκια από καινούργιο φουστάνι, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς για τους ψύλλους και τα ποντίκια, έδιναν και ένα κλαράκι δάφνης στη νοικοκυρά.

Στο τέλος ζητούσαν και το χάρισμά τους: “Χρόνια πολλά, εν ονόματι Κυρίου, δό μ’ τ’ αυγό να φύγω.” Στην Ανατολική Ρωμυλία, τα κορίτσια έφτιαχναν με τα βάγια στεφάνια, τους έδεναν μια κόκκινη κλωστή και τραγουδώντας όλες μαζί πήγαιναν και τα πέταγαν στο ρέμα κι όπως έπαιρνε τα στεφάνια το νερό, όποιας πήγαινε μπροστά εκείνη θα γινόταν “συντέκνησσα”.

Πρώτη στο γυρισμό, πρώτη στο χορό και στο δικό της σπίτι η μάνα της θα έφτιαχνε τα φασόλια και θα τις φίλευε όλες, μαζί με ελιές.

vaion-2


Στη Τήνο, την Κυριακή των Βαΐων, τα παιδιά τριγύριζαν στους δρόμους κρατώντας μαζί με το στεφάνι τους την “αργινάρα”, μια ξύλινη ή και σιδερένια ροκάνα που τη στριφογύριζαν με δύναμη. Μέσα σε εκκωφαντικό θόρυβο κατέληγαν στη θάλασσα, όπου πετούσαν στο στεφάνι στο νερό.

Το έθιμο της περιφοράς των κλαδιών θυμίζει την “ειρεσιώνη”, το στολισμένο με καρπούς κλαδί, που στις γιορτές της άνοιξης περιέφεραν στους δρόμους τα παιδιά, στην αρχαιότητα. Τα βάγια τα έπλεκαν σε πάρα πολλά σχέδια: φεγγάρια, πλοία, γαϊδουράκια, το πιο συνηθισμένο όμως ήταν ο σταυρός.

Σε μερικά μέρη τους έδιναν το σχήμα του ψαριού. Ψάρι είχαν σαν σημάδι αναγνώρισης οι πρώτοι χριστιανοί, η λέξη ΙΧΘΥΣ, εξάλλου, προέρχεται από τα αρχικά Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.

Αν και είναι εκόμα σαρακοστή, η εκκλησία την Κυριακή των Βαϊων επιτρέπει το ψάρι.

Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει: “Βάγια, Βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό, κι ως την άλλη Κυριακή με το κόκκινο αυγό ! ” Αναγράφει το Ωρολόγιο: Πέντε μέρες προ του Νομικού Πάσχα, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους μαθητές του και του έφεραν ένα ονάριο και αφού κάθισε πάνω του εισερχόταν στη πόλη.

Πηγή: vimaorthodoxias.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (9)

Paok

Εκαψα εγκεφαλο με τα εβραικα ερχετε ο τζιησοθσ να σασ σωσει οπως σασ εσωσε με τους ρωμαιουσ τουρκουσ γερμανουσ αιντε περιμεντε κ μην ανυσηχειτε θα σασ σωσουν παστιτσιοι κ ποσοι ακομα παραγωγοι προφητειον και μετα ξανα παρακαλειτα στισ μεγαλεσ δυναμεισ..οσο για τον τσοπανο που γραφει για δωδεκαθεουσ καλο θα ταν να παρει κανα βιβλιο να διαβασει τη ηταν οι 12 θεοι ..απο τον πιστευει σε εβραικα παραμυθακια ειμαστε η μοναδικη χωρα που μαθενουν στα παιδια να μισουν τιν πολιτισμο τησ χωρας τουσ κ να προσκυνουν ενα αλλο

Nick&Wil

Με τόσες χιλιάδες Αφγανοπακιστανά που βρίσκονται εδώ και άλλα τόσα εκατομμύρια να περιμένουν να μπουκάρουν στη αριστερή Ελλάδα των ανύπαρκτων συνόρων, για πόσο καιρό λέτε ακόμη να γιορτάζουμε Χριστούγεννα και Πάσχα τηρώντας έθιμα και παραδόσεις;

Πατριώτης

Τρία πράγματα μπορείς να εκγυμνάσεις ?? Σώμα . Όσο του δίνεις ζητάει , εθίζεται ..... Αν δεν βάλει μέτρο , αν το αφήσεις για την υλική απόλαυση ....σύντομα "ξεχειλώνει" , αρρωσταίνει ... Νους-πνεύμα . Όσο του δίνεις γίνεσαι σοφότερος , γίνεσαι δυνατός με επιχειρήματα , ανεβαίνεις επίπεδο... Ψυχή. Αν την αφήσεις τελειώνεις ...σου μένει στο τέλος (στο μικρό ταξίδι στη γη) μόνο ένα γερασμένο σώμα . Αν καταλάβεις το μεγαλείο, το δώρο του δημιουργού Σου , αν της δώσεις την "τροφή" που της αξίζει, αν την κρατάς "καθαρή" και "ανάλαφρη" .... ανάλαφρα θα πετάξει για την Αιώνια ζωή. Αυτά τα τρία θέματα θέλουν πολύ αγώνα για να παραμένουν σε ισορροπία και να είναι υγιή. Καθημερινό αγώνα ενάντια στους πειρασμούς και τις αδυναμίες μας. Είναι πολύ δύσκολο .... έχουμε όμως τον χρόνο... Αυτό το νόημα είχε και η πορεία στον Γολγοθά. Η Μεγάλη βδομάδα αυτό θέλει να καταδείξει .... όχι απλά ένα έθιμο για να έρθει η Κυριακή να αφεθούμε ξανά στην ύλη. Χρόνια Πολλά

kyriakos

Μπράβο πατριώτη. Τι κάνουμε όμως όταν οι άλλοι έχουν πιάσει τα καραουλια κι έχουν κηρύξει πόλεμο σ' εμάς;

Neokoros

Αγαπητέ πατριώτη απότι φαίνεται εσύ δεν γυμνάζεις τρία αλλα τέσσερα πράγματα, γιατί δεν μας λες ότι γυμνάζεις και το πέος σου ρε πεοκρουστι ;

Παοκ

Οχι αλλα εβραικα πεσαχ κ μαλακιες θα καψουμε εγκεφαλο

Kωστας Χριστόφας

Εσύ δεν έχεις για να κάψεις, ο δικός σου έχει καεί προ πολλού.

@παοκ

κα τι ηθελες δηλαδη το λιο δωδεκαθεο;Με ανθρωποθυσιες δεκαχρονων κοριτσιων(π.χ.,Δυκταιον ανδρον)και οργια (π.χ.,Ισθμια-Νεμεα;).Η μηπως υπονοεις να ειχαμε μπακογκ θρησκεια και τα μυαλα στα καγκελα ,ουγκ;(Χαριτολογωντας)

Εγώ

Δεν ξέρω αν είχαν καταλάβει από πριν, πόσο μεγάλη αλλαγή θα ερχόταν στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις αλλά δεν ήταν η πρώτη φορά που ασπάζονταν έναν νέο θεό (ξενόφερτο), αλλά οι αρχαίοι Έλληνες, πάντα είχαν την σοφία να ενσωματώνουν στον πολιτισμό τους, άλλους πολιτισμούς, παραδόσεις και έθιμα, λαών με τους οποίους έρχονταν σε επαφή και άξιζε τον κόπο να ασχοληθούν. Ενσωματώνοντάς τες δε, με τον καλύτερο τρόπο, τελειοποιούσαν αυτές τις αξίες. Έτσι λοιπόν οι Έλληνες κατάλαβαν ότι αυτή η θρησκεία που μιλούσε για τον άγνωστο Θεό, ολοκλήρωνε τον δικό τους πολιτισμό. Ο Σωκράτης άλλωστε όταν μιλούσε για τον Θεό (σε έναν αναφερόταν), Αυτός δεν είχε τα γνωρίσματα του ανώριμου δωδεκάθεου.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης