Το κόλπο με τους «αχυρανθρώπους» στη Θεσσαλονίκη, στρατολογούσαν ακόμη και καρκινοπαθείς - Η περίπτωση του Πετιλόν και μίας 29χρονης

Τα κυκλώματα στη Θεσσαλονίκη στρατολογούσαν κυρίως εξαθλιωμένους, άστεγους, ηλικιωμένους και ασθενείς αναζητώντας υποψήφιους «διαχειριστές» ακόμα και σε νοσοκομεία - 29χρονη είχε συμμετοχή σε 31 εταιρείες, ο Πετιλόν σε 8 επιχειρήσεις

Στους περίπου 1.300 κατηγορούμενους για την υπόθεση της κολοσσιαίας απάτης με τα τέσσερα πολυπλόκαμα δίκτυα οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος στη Θεσσαλονίκη συγκαταλέγεται η Ω.Ψ. Μια γυναίκα 29 ετών, χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο στην κατοχή της. Βάσει των εισοδημάτων της -των νόμιμων και εμφανών τουλάχιστον- κατατασσόταν ανέκαθεν κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας. Βιοποριζόταν περιστασιακά απασχολούμενη ως πωλήτρια και γενικώς ως κατώτατο ανειδίκευτο προσωπικό σε διαφορετικά είδη επιχειρήσεων. Πρακτικά εμφανιζόταν να επιβιώνει χάρη στα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας, ενώ στο Ε1 της δήλωνε ετήσια εισοδήματα κάτω των 100 ευρώ.

Ωστόσο, η οικτρή οικονομική κατάσταση, η σχεδόν απόλυτη ανέχεια που φαινόταν να την κατατρύχει, δεν την εμπόδιζε από το να συμμετέχει σε 31 δια φορετικές επιχειρήσεις υπό την ιδιότητα είτε του «διαχειριστή» είτε του «εταίρου/μέλους» - και μάλιστα την ίδια περίοδο που λογιζόταν ουσιαστικά άπορη. Οι δε επιχειρήσεις τις οποίες η Ω.Ψ. «διαχειριζόταν» λειτουργούσαν κανονικά, πιθανώς να ήταν και κερδοφόρες. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους, όμως, ήταν ότι συσσώρευαν χρέη προς το Δημόσιο - άρα, ήταν εκ προοιμίου κερδοφόρες εφόσον δεν απέδιδαν έστω και ένα ευρώ για ασφαλιστικές εισφορές, ΦΠΑ, τους αναλογούντες φόρους κ.ο.κ.

Φοροδιαφυγή

Κάπως έτσι, όταν η έρευνα της Διεύθυνσης Ερευνών Οικονομικού Εγκλήματος (ΔΕΟΣ) αποκάλυψε την απεριχώρητη εξάπλωση της απάτης στη Θεσσαλονίκη, η Ω.Ψ. βρέθηκε κατηγορούμενη για μια σειρά από βαριά ποινικά αδικήματα. Οπως φοροδιαφυγή, συμμετοχή ή/και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, πλαστογραφία, απάτη, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες κ.ά., τα οποία επισύρουν πολυετή φυλάκιση. Στη γλώσσα των αριθμών, η Ω.Ψ. κατηγορείται ότι ζημίωσε το ελληνικό κράτος κατά 4,5 εκατ. ευρώ συνολικά.

Οταν συνελήφθη, εργαζόταν εκ περιτροπής ως λαντζέρισσα, σερβιτόρα και υποδοχή σε κέντρο διασκέδασης, με συνολικές μηνιαίες απολαβές 285 ευρώ. Δεν είχε ιδέα τι είχε συμβεί με τη ζημία των 4,5 εκατ. ευρώ που της καταλογίζεται. Η Ω.Ψ., όπως ισχυρίστηκε στην ανάκρισή της, ήξερε μόνο ένα μικρό μέρος από το τι σημαίνει και τι πραγματικά συνεπάγεται ο ρόλος του «αχυράνθρωπου». Είτε είχε είτε δεν είχε ιδέα, πάντως, σίγουρα δεν ασκούσε οποιονδήποτε έλεγχο στο τι έκαναν αυτοί που χρησιμοποιούσαν τους κωδικούς TAXIS, την ταυτότητά της, τις εξουσιοδοτήσεις και υπεύθυνες δηλώσεις που είχε υπογράψει, εν πάση περιπτώσει όλα τα δεδομένα που χαρακτηρίζονται «αυστηρώς προσωπικά» και «ευαίσθητα», αλλά που εκείνη είχε παραχωρήσει με τη συναίνεσή της.

Ο ατελείωτος κατάλογος των συγκατηγορουμένων της πιστοποιεί ότι η Ω.Ψ. δεν ήταν μόνη στον κόσμο των «αχυράνθρωπων», κάθε άλλο. Εξαιτίας της όμως και των εκατοντάδων από τους φερόμενους ως συνεργούς της, το ελληνικό κράτος απέκτησε μια αχανή τρύπα στα δημόσια έσοδα. Η οποία βυθομετρήθηκε σε 138.095.260,5 ευρώ ως προς τους διαφεύγοντες φόρους, συν 68.174.177,41 ευρώ από τις μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές. Σύνολο, 206.269.437,89 ευρώ.

Απειρες εταιρείες, ένα μοντέλο

ΦΕΡΕ ΦΕΡΕ Ε.Ε., ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ Ε.Ε., ΠΑΡΔΑΛΟ ΚΑΤΣΙΚΙ Ε.Ε., ΣΩΛΗΝΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Ε.Ε., ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΑ BECOUTI E.E., ΚΑΝΤΙΝΑ BARBOONI Ε.Ε. είναι μερικές από τις ονομασίες των εταιρειών που άνοιγαν και έκλειναν, ακατάπαυστα και επί χρόνια, τα μεγάλα αφεντικά των κυκλωμάτων απάτης που εξαρθρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Και αν κανείς τείνει να αναγνωρίσει κάποια δόση χιούμορ στην επινόηση των διακριτικών τίτλων υπό τους οποίους καταχωρίζονταν στα σχετικά μητρώα, θα πρέπει να συνεκτιμήσει το απέραντο θράσος των δραστών. Διότι καταφανώς περιέπαιζαν τις αρμόδιες αρχές βαφτίζοντας τα επιχειρηματικά ντεμέκ project τους με προκλητικά γελοία ονόματα. Επρόκειτο, άλλωστε, για εικονικά νομικά πρόσωπα, για εταιρείες-κελύφη, εταιρείες-βιτρίνες, για εταιρείες-σφραγίδες, όπως ήταν γνωστές λίγο παλαιότερα στη νεοελληνική αργκό.

Ο τρόπος οργάνωσης, εσωτερικής διάρθρωσης και λειτουργίας αυτών των επιχειρήσεων παρουσιάζει ελάχιστες διαφοροποιήσεις, είτε μεταξύ των 4 κυκλωμάτων της Θεσσαλονίκης, είτε ανάμεσα σε αυτά και τις τρεις αντίστοιχες πρόσφατες υποθέσεις. Η βιομηχανική παραγωγή «αχυράνθρωπων» παραμένει επί της ουσίας ίδια στη Θεσσαλονίκη, στο «Χωριάτικο» του Αγγελου Γιαννακόπουλου, στην Pizza Fan του Κωνσταντίνου Αντάρα, στα εγχειρήματα του Φίλιππου Καμπούρη.

Στην υπόθεση της Θεσσαλονίκης, οι πράκτορες των Δυνάμεων Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών (ΔΕΟΣ) καταμέτρησαν 917 εταιρείες-κομήτες, με 738 δήθεν διαχειριστές-«αχυράνθρωπους». Στη συντριπτική τους πλειονότητα επρόκειτο για επιχειρήσεις του κλάδου εστίασης με την ευρεία έννοια (καντίνες, καφετέριες, ίντερνετ καφέ, μπαρ, εστιατόρια, σουβλατζίδικα και ψησταριές, κέντρα διασκέδασης), αλλά και κομμωτήρια - μέχρι και ινστιτούτα λογοθεραπείας!

Μέσα από τις καταθέσεις των κατηγορουμένων αποκαλύπτεται ο μηχανισμός, η μεθοδολογία των κυκλωμάτων και αναπαριστάται ο τρόπος λειτουργίας τους. Αρχής γενομένης από την πολυπληθέστερη συνομοταξία των εμπλεκομένων, αυτή των «αχυράνθρωπων». Οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν εντελώς αδαείς, αλλά όχι όλοι. Η ομάδα των «αχυράνθρωπων» δεν είναι ομοιογενής ως προς την επίγνωση της κομπίνας, καθώς ορισμένοι εξ αυτών γνώριζαν τι συνέβαινε - αν και όχι απαραιτήτως στην πλήρη έκτασή του.
Σε κάθε περίπτωση, το βασικό σχήμα διάρθρωσης των παρα-επιχειρήσεων ήταν το εξής:
- Στη βάση της ιεραρχίας και την πρώτη γραμμή της προθήκης με τους αναλώσιμους τοποθετούνται οι «αχυράνθρωποι» ή «μπροστινοί» ή «αυτοφωράκηδες».
- Στην αμέσως ανώτερη βαθμίδα είναι οι διαχειριστές με εκτελεστικές αρμοδιότητες, κατά κανόνα λογιστές ή άτομα με πρότερη εμπειρία στη σύσταση εταιρειών.
- Στο επόμενο σκαλοπάτι βρίσκεται ο έμπιστος του αφεντικού, ο εγκέφαλος, «αρχιτέκτων», «στρατολόγος» και επί της ουσίας ο μαριονετίστας που κινεί τα νήματα των «αχυράνθρωπων» και γενικότερα κάθε μία από τις εταιρείες-κελύφη του δικτύου. Στη βαθμίδα αυτή της ιεραρχίας απαντώνται επίσης λογιστές, αλλά και δικηγόροι, οι οποίοι ασκούν καθήκοντα «επιχειρησιακού συν-αρχηγού».
- Τέλος, στην κορυφή της οργάνωσης βρίσκονται τα αφεντικά, οι πραγματικοί ωφελούμενοι από τις παρανομίες και το ανελέητο «φέσωμα» του Δημοσίου. Ατομα όχι απαραιτήτως αθέατα, οπωσδήποτε όμως με πολλές ζώνες παραλλαγής και απόκρυψης της αληθινής εμπλοκής τους έτσι ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των πράξεών τους από τον νόμο. Οι δύο ανώτατες βαθμίδες, του «επιχειρησιακού συν-αρχηγού» και του «οικονομικού/ηθικού αρχηγού», συναπαρτίζουν το «Διπλό Μπλοκ», ένα δίπολο με απεριόριστη δύναμη εντός του κυκλώματος και... αλεξίσφαιρο απέναντι στις προσπάθειες των Αρχών να ξεσκεπάσουν τις απάτες - όπως θεωρούνταν έως ότου αρχίσει το ξήλωμα από την ΔΕΟΣ.


«Διπλό Ηγετικό Μπλοκ»

Η «διακυβέρνηση» της εγκληματικής οργάνωσης με βάση το πρότυπο του Διπλού Ηγετικού Μπλοκ εξυπηρετεί την άμεση και αποτελεσματική παρακολούθηση λογιστικών και νομικών ενεργειών, οι οποίες είναι κρίσιμης σημασίας για τη νομιμοφάνεια των επιχειρήσεων - όσο αυτές λειτουργούν. Στοιχείο-κλειδί είναι ο κατακερματισμός των εργασιών και η κατανομή τους σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ατόμων. Η μέθοδος αυτή εκμεταλλεύεται στο έπακρο ένα κενό στο δημόσιο σύστημα ελέγχων, εφόσον η πλατφόρμα e-Κοινοποίηση δεν παρέχει τη δυνατότητα να εξακριβωθούν τα στοιχεία του προσώπου που προέβη στην ίδρυση για περίπου το 30% των εταιρειών, αλλά και τη μη υποβολή δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος για το 50% των επιχειρήσεων. Ως εκ τούτου, ο ρόλος του λογιστή, ο οποίος είναι και ο μόνος που αφήνει πραγματικά ίχνη στις δημόσιες δεξαμενές δεδομένων, αναδεικνύεται σε κυρίαρχο, σχεδόν όσο και του «αφεντικού».

Ξεκινώντας όμως από τον τελευταίο κρίκο, αυτό των «αχυράνθρωπων» φερ’ ειπείν, η προαναφερθείσα Ω.Ψ. υπέδειξε έναν δικηγόρο ως εγκέφαλο της απάτης - στο μέτρο βεβαίως που η ίδια μπορούσε να γνωρίζει λεπτομέρειες γύρω από το modus operandi του κυκλώματος.

Ο δικηγόρος Δ.Γ. από τη Θεσσαλονίκη, λοιπόν, διαχειριζόταν μια δεξαμενή 27 «αχυράνθρωπων», οι οποίοι εμφανίζονταν ως εμπλεκόμενοι, υπό διάφορες ιδιότητες, σε 219 εταιρείες. Οπως διαπιστώθηκε από το «ντου» των ΔΕΟΣ στο γραφείο του, ο Δ.Γ. είχε στην κατοχή του τις ταυτότητες και τους κωδικούς TAXIS των 27 «αχυράνθρωπων», τους οποίους χρησιμοποιούσε σταθερά σαν μια κλειστή ομάδα συνεργατών. Ως δικηγόρος δεν είχε καμία δικαιοδοσία ή ανάγκη να κατέχει προσωπικά δεδομένα ατόμων με τα οποία δεν είχε άμεση επαγγελματική σχέση, γεγονός που εκλαμβάνεται ως καταρχήν ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος του. Αλλά, πέραν αυτού, ο Δ.Γ. εφάρμοζε την τακτική της εναλλαγής προσώπων, τύπου rotation, από εταιρεία σε εταιρεία, αλλά με διαφορετικούς συνδυασμούς.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο υπήρξε μεν μία ισοκατανομή των «αχυράνθρωπων», εφόσον ο καθένας τους χρησιμοποιήθηκε από τον Δ.Γ. ως αναλώσιμο εταιρικό προσωπείο σε περίπου 8 επιχειρήσεις-διάττοντες αστέρες. Ταυτόχρονα, όμως, ο Δ.Γ. είχε τεράστια ευχέρεια λόγω των πάμπολλων συνδυασμών που μπορούσαν να προκύψουν, καθώς εκείνος έπαιζε ελεύθερα με τους 27 διαθέσιμους. Τους διόριζε και τους μετέθετε διατηρώντας τους σε μια διαρκή κινητικότητα, μόνη σκοπιμότητα της οποίας ήταν το αυτονόητο: η σύνθεση των εταιρειών να μετατρέπεται σε ένα ολοένα πιο μπερδεμένο κουβάρι από αλλεπάλληλες μεταβολές και τροποποιήσεις του καταστατικού της έτσι ώστε να αποπροσανατολίζεται και να αποτρέπεται οποιοσδήποτε έξωθεν έλεγχος. Και, ασφαλώς, να παραμένουν καλυμμένα τα πραγματικά αφεντικά.

Το έτερον ήμισυ του δικηγόρου Δ.Γ. για την επιτυχία της απάτης έπρεπε να είναι κάποιος λογιστής. Εν προκειμένω ήταν περισσότεροι του ενός. Ο Η.Ζ., ο επονομαζόμενος και «Αρχιτέκτων», πιθανώς επειδή αυτός «έκτιζε» το δίκτυο των εικονικών επιχειρήσεων, ήταν ο κεντρικός επιχειρησιακός βραχίονας. Εστησε τουλάχιστον 11 εταιρείες και διατήρησε τη διαχείρισή τους. Αιφνιδίως, όμως, τον Σεπτέμβριο του 2025 τις μετέφερε σαν πακέτο σε μια άλλη λογίστρια, την Ο.Κ. Εντούτοις, μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Η.Ζ. διαχειριζόταν κατά το δοκούν τις ψηφιακές ταυτότητες των εταιρειών και των «αχυράνθρωπων», εκτελώντας καθημερινά πράξεις σε δημόσιες πλατφόρμες (ΑΑΔΕ/MyDATA, TAXIS, ΓΕΜΗ κ.λπ.), πληρωμές και καταβολές αμοιβών στο προσωπικό κ.λπ.

Το προφίλ

Ο Η.Ζ. μαζί με έναν τρίτο λογιστή, τον Ρ.Π., κατέχοντας παρανόμως τις ψηφιακές ταυτότητες των «αχυράνθρωπων», έκαναν συναλλαγές μέσω e-banking και Gov Wallet χρησιμοποιώντας κλωνοποιημένα κινητά τηλέφωνα. Αντιποιούμενοι δηλαδή τους δικαιούχους των τραπεζικών λογαριασμών, ερήμην τους όπως εξυπακούεται. Ο Ρ.Π. φρόντιζε να εκδίδονται κλώνοι των πιστοποιημένων τηλεφωνικών συνδέσεων που είχαν οι «αχυράνθρωποι» στο όνομά τους. Ο Ρ.Π. κρατούσε τις κάρτες SIM ώστε να ελέγχει πλήρως τους εταιρικούς λογαριασμούς και τις ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές. Οσο για τους «αχυράνθρωπους», αυτοί ήταν ψηφιακά αποκλεισμένοι, χωρίς καμία πρόσβαση ή γνώση για τα χρήματα που διακινούνταν - υποτίθεται από τους ίδιους, αλλά εν πλήρη αγνοία τους.

Εν τω μεταξύ, από τη λειτουργία των επιχειρήσεων προέκυπταν κέρδη, αλλά και οφειλές προς το Δημόσιο. Και όταν αυτά έφταναν σε κάποιο ύψος που θεωρούνταν ότι θα οδηγούσε οσονούπω τους ελεγκτές στην έδρα της εταιρείας, τότε απλώς τη χαρακτήριζαν «καμένη» και έβαζαν λουκέτο ρίχνοντας την καθιερωμένη τελετουργική, έστω και τυπικά άηχη, βολή από το γνωστό κανόνι των επιχειρήσεων-μαϊμού και χωρίς να καλύψουν οποιαδήποτε οφειλή προς το Ελληνικό Δημόσιο.

«Διαπίστωσα ότι κάποιες εξουσιοδοτήσεις ήταν τύπου φασόν», φέρεται να κατέθεσε ο λογιστής Ρ.Π. στον ανακριτή, εξηγώντας περαιτέρω πως «μου φάνηκε, δηλαδή, ότι ίσως τα έντυπα ήταν πλαστογραφημένα, καθώς η σφραγίδα του ελληνικού δημοσίου ήταν τοποθετημένη ακριβώς στο ίδιο σημείο σε κάθε αντίγραφο που λάμβανα, χωρίς να έχω προσέξει τα ονόματα των αρμόδιων υπαλλήλων που φέρονται να υπέγραφαν κάθε φορά. Οι υπογραφές, ωστόσο, κάθε φορά έστω και για το ίδιο άτομο φέρονταν να είναι διαφορετικές. Επιπλέον, όταν ζητούσα υπεύθυνη δήλωση ή εξουσιοδότηση από κάποιους αχυρανθρώπους, σε κάποιες περιπτώσεις μου τις παρείχε ο ίδιος ο Η.Ζ. ή το γραφείο του μέσω gov».

Ακόμη πιο ενδιαφέροντα, ωστόσο, ήταν τα σχόλια του κατηγορούμενου λογιστή Ρ.Π. για το προφίλ των «αχυράνθρωπων»: «Με τους φερόμενους διαχειριστές -πλην ενός- ουδέποτε είχα καμία συναλλαγή, ούτε τους έχω συναντήσει, παρά μόνον έχω διαχειριστεί τα προσωπικά τους στοιχεία και τις ταυτότητές τους μέσω του δικηγόρου Δ.Γ. Κατά τη γνώμη μου, οι φερόμενοι ως διαχειριστές μού έδιναν την εντύπωση από τις φωτογραφίες των ταυτοτήτων τους ότι ήταν αναξιοπαθούντες, που ίσως και να μην κατανοούσαν πλήρως την ευθύνη των πράξεών τους». Και παρ’ όλα αυτά, ο Ρ.Π., όπως και καθένας από τα μέλη των εγκληματικών οργανώσεων που είχε επίγνωση, εξακολουθούσε να εκμεταλλεύεται αδίστακτα τους ως άνω «αναξιοπαθούντες».

Πράγματι, άλλωστε, όπως διαπιστώθηκε από τους φακέλους των 1.300 κατηγορούμενων, οι «αχυράνθρωποι» επιλέγονταν προσεκτικά, μεθοδικά και στοχευμένα από τους υπεύθυνους στρατολόγησης των κυκλωμάτων. Η κύρια, κοινή ιδιότητά τους ήταν η φτώχεια - ακραία, όπως προτιμούσαν τα «λαγωνικά» και τα αφεντικά τους. Επιπρόσθετα προσόντα των ιδανικών «αχυράνθρωπων», εκτός της οικονομικής αδυναμίας και ευαλωτότητας, ήταν τα προβλήματα υγείας, άλλοτε σε συνδυασμό με προχωρημένο γήρας και άλλοτε λόγω σοβαρών ασθενειών. Οι στρατολόγοι περιπολούσαν σε νοσοκομεία, πτέρυγες καρκινοπαθών, σε θαλάμους αναμονής ΜΕΘ κ.λπ., αλλά παράλληλα και σε στέκια τοξικοεξαρτημένων, καραδοκώντας για την εύκολη λεία που θα έπεφτε στην παγίδα ένεκα απόγνωσης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τουλάχιστον 10 «αχυράνθρωποι» πέθαναν μετά την ανάμειξή τους στα κυκλώματα της Θεσσαλονίκης.

Αποροι, χωρίς καν μόνιμη στέγη, σκηνίτες, με «λεκέδες» στο ποινικό μητρώο τους, εκ των πραγμάτων ακίνδυνοι να αντιδράσουν και να διεκδικήσουν τις αμοιβές που τους έταξαν για την παραχώρηση των προσωπικών δεδομένων τους, αυτή ήταν η κατηγορία-στόχος για τους στρατολόγους των κυκλωμάτων. Ταυτόχρονα, όμως, στην υπόθεση εμπλέκονται ορισμένα ευρέως αναγνωρίσιμα πρόσωπα, όπως οι πρώην επαγγελματίες αθλητές Παντελής Καφές, Παναγιώτης Λιαδέλης, Σπύρος Βάλλας, Πέτρος Κανακούδης, μαζί με πρόσωπα από τον συγγενικό τους κύκλο. Μέχρι στιγμής, δεν έχει διευκρινιστεί τι είδους ανάμειξη είχε καθένας από αυτούς στην οργανωμένη απάτη. Αντιθέτως, αναλυτικά παρουσιάστηκε η περίπτωση του Ερρίκου Πετιλόν, η οποία και απασχόλησε κατεξοχήν τη δημοσιότητα που προκάλεσε η εξάρθρωση των εγκληματικών κυκλωμάτων.

Η περίπτωση Πετιλόν

Σκιά του παλαιότερου, λαμπερού και σαγηνευτικού εαυτού του, αγνώριστος σε σύγκριση με τον πάλαι ποτέ κατά συρροή ladies’ man του διεθνούς τζετ σετ, ο Πετιλόν στα 65 του χρόνια πλέον ελκύει μόνο τον οίκτο. Με χειροπέδες και σκυμμένο το κεφάλι, διεκτραγώδησε στα ΜΜΕ το πώς κατάντησε να ζει από την πενιχρή αποζημίωση του «αχυράνθρωπου». Δηλώνοντας μετ’ επιτάσεως αθώος και θύμα εξαπάτησης, ότι έμπλεξε εξαιτίας μιας ή δύο γυναικών που τον παραπλάνησαν, κυρίως όμως εξαιτίας προβλημάτων υγείας, ενδεχομένως ως συνέπεια των επί μακρόν καταχρήσεών του, του διπολικού συνδρόμου κ.λπ.

Σε ό,τι αφορά το κατηγορητήριο, ο Ερρίκος Πετιλόν εμπλέκεται ως διαχειριστής/«αχυράνθρωπος» σε 8 εταιρείες-βιτρίνα και βαρύνεται με χρέη ύψους 595.976,53 ευρώ. Οι φορολογικές δηλώσεις του για την περίοδο 2020-2025 συνάδουν με την ημι-απασχόλησή του ως πορτιέρη σε κλαμπ και τις ετήσιες απολαβές των 1.800-2.700 ευρώ. Το εάν ελάμβανε επιπλέον μαύρα χρήματα για τις υπηρεσίες του δεν έγινε γνωστό μέχρι στιγμής.

Αφού εντοπίστηκε από τις Αρχές σε πολυκατοικία της Θεσσαλονίκης, σε διαμέρισμα με ανώνυμο κουδούνι, ο Πετιλόν ενημέρωσε με υπεύθυνη δήλωση πως παραδέχεται ότι παραμένει διαχειριστής σε 5 επιχειρήσεις, ενώ για τις υπόλοιπες είτε έχει απεμπλακεί, είτε επεδίωξε να το κάνει, αλλά δεν τα κατάφερε επειδή, όπως φέρεται να δήλωσε, «όταν ζήτησα να φύγω από την εταιρεία, η Δ.Π., κάτοικος Ηλιούπολης, η οποία με έβαλε στην επιχείρηση, εξαφανίστηκε».

Μετά την απολογία του, ο Πετιλόν αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.


Φωτογραφια: EUROKINISSI
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr