Ειρήνη Σταματούδη στον Δανίκα: Από το μουσικό διαζύγιο Βίσση - Καρβέλα θα χάσουν και οι δύο

Το μεγάλο θέμα των ημερών. Η κόντρα. Η μεγάλη κόντρα ανάμεσα σε Νίκο Καρβέλα και Αννα Βίσση. Στο παρελθόν άρρηκτα δεμένοι. Σιαμαίοι. Ο ένας για τον άλλον.

Φυσικά κανείς από τους δύο δεν απαντάει σε τηλεφωνικές κλήσεις δημοσιογράφων. Οι μπηχτές, τα σχόλια και οι κινήσεις των δύο πλευρών δημοσιοποιούνται με γραπτές δηλώσεις και μέσω δικηγόρων.

Τι να κάνω; Αμέσως το μυαλό μου πήγε στο όνομα Ειρήνη Σταματούδη. Μέσα στις δέκα top νομικές προσωπικότητες της Ευρώπης σε θέματα πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Η πιο αρμόδια να εξηγήσει τι έγινε, ποιες οι προοπτικές, ποιος χάνει, ποιος κερδίζει, τι ακριβώς συμβαίνει

Ποια η Ειρήνη Σταματούδη; Συνοπτικά:

Καθηγήτρια και διευθύντρια της Νομικής Σχολής του UNIC Athens, καθώς και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (LL.M.) στο Ευρωπαϊκό και Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο καθώς και διδακτορικού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Διετέλεσε διευθύντρια του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (2007-2018) του υπουργείου Πολιτισμού. Το 2014 ηγήθηκε των εργασιών της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ανάμεσα στα άλλα μού είπε: «Για να μπορέσει η Βίσση να χρησιμοποιήσει τα έργα του Καρβέλα, θα πρέπει να πάει και να του ζητήσει την άδεια». Και στο παρελθόν; «Συνήθως Βίσση και Καρβέλας μοιράζονταν τα κέρδη 50-50». Επομένως, «και οι δύο αυτή τη στιγμή έχουν τεράστια οικονομική ζημιά». Απόδειξη; Η δήλωση του Καρβέλα: «Αυτό για μένα είναι οικονομική αυτοκτονία».

Πάντως, «είτε έχει κέρδη μια συναυλία είτε όχι, είναι αδιάφορο, το 7% πρέπει να καταβληθεί». Και ο Καρβέλας επιμένει και διαμηνύει στη Βίσση: «Είτε μπήκες είτε δεν μπήκες μέσα, έπρεπε αυτό το ποσό να μου το δώσεις. Πρέπει να μου δώσεις παραπάνω χρήματα γιατί έχουμε κάνει μια συμφωνία οι δυο μας».

Οσο για το μέλλον: «Δεν χρειάζεται να κάνει κάποια νομική ενέργεια ο Καρβέλας, δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα. Κάθεται στην καρέκλα του και περιμένει να έρθει κάποιος να του ζητήσει άδεια».

Σκηνή 1η: «Μοιράζονταν τα κέρδη 50-50»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ: Αν η συναυλία της Βίσση είχε, λέω εγώ έναν αυθαίρετο αριθμό, 6 εκατομμύρια εισπράξεις, πόσα πρέπει να πάρει ο Καρβέλας ως δημιουργός; Πενήντα τραγούδια είπε η Βίσση, τα 47 ήταν δικά του.

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΑΜΑΤΟΥΔΗ: Αυτό που πρέπει να πάρει ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης «Αυτοδιαχείριση», σύμφωνα με το αμοιβολόγιό του, είναι το 7% του τζίρου των ακαθάριστων εισπράξεων.

Δ.Δ.: Το ποσό δεν είναι πολύ μεγάλο, σύμφωνα με αυτά που μου λέτε τώρα εσείς. Αυτός μιλάει για 1-1,5 εκατ. ευρώ.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Αυτό το οποίο κατάλαβα εγώ από αυτά που ανακοινώθηκαν και το οποίο επιβεβαίωσε η κυρία Βίσση με την ανακοίνωσή της είναι ότι συνήθως με τον κ. Καρβέλα είχαν κάποιες επιπλέον συμφωνίες. Αυτά είναι τα λεγόμενα «overrides» στην αγορά. Δηλαδή όταν είσαι ένας πολύ διάσημος δημιουργός, εκτός από αυτά που παίρνει ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης, εσύ έχεις μια ειδική συμφωνία με τον εκτελεστή καλλιτέχνη, τον τραγουδιστή ή την εταιρεία παραγωγής και του λες: «Κοίταξε, εγώ θέλω και ένα επιπλέον ποσό». Αυτό το επιπλέον ποσό φαίνεται ότι ο Καρβέλας έως εκείνη τη στιγμή το έπαιρνε πάντα, κάθε φορά που ερμήνευε τραγούδια του η Βίσση.

Δ.Δ.: Υπήρχε γραπτή συμφωνία μεταξύ τους;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, δεν υπήρχε γραπτή συμφωνία, ήταν άτυπη.

Δ.Δ.: Αρα νομικά δεν ισχύει, αν πάει στα δικαστήρια δεν μπορεί να κερδίσει.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Δεν είναι απόλυτο αυτό, εξαρτάται. Δεν μπορώ να ξέρω τι αποδείξεις έχει ο κ. Καρβέλας. Ο συνήγορος της κυρίας Βίσση είπε ότι συνήθως μοιράζονταν τα κέρδη με τον κ. Καρβέλα 50-50. Δηλαδή ότι, πέρα από αυτά που έπαιρνε ο Οργανισμός, στην ουσία μοιράζονταν μεταξύ τους τα κέρδη. Αλλά η κυρία Βίσση λέει ότι στην ουσία έχει πληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στον κ. Καρβέλα με την άδεια που πήρε από την Αυτοδιαχείριση, ενώ ο κ. Καρβέλας άφησε να εννοηθεί ότι αυτές οι υποχρεώσεις δεν έχουν εκπληρωθεί.

Σκηνή 2η: «Αν δεν είχε πάρει άδεια, η Βίσση θα πήγαινε Αυτόφωρο»

Δ.Δ.: Η Βίσση είχε πάρει άδεια να ερμηνεύσει τραγούδια του Καρβέλα;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Βέβαια, με την εταιρεία παραγωγής πήραν άδεια, αλλιώς δεν θα μπορούσαν να κάνουν τη συναυλία στο ΟΑΚΑ, θα τους πήγαιναν Αυτόφωρο.

Δ.Δ.: Δηλαδή η διαδικασία ποια είναι; Είμαι εγώ τραγουδιστής και έχω μια συναυλία, τι κάνω;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Η εταιρεία παραγωγής τα αναλαμβάνει αυτά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει μια εταιρεία παραγωγής στην οποία είναι μαζί η κυρία Δήμητρα Κούστα και η κυρία Αννα Βίσση. Πάει η εταιρεία παραγωγής στον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης που εκπροσωπεί τα δικαιώματα των δημιουργών των οποίων τα έργα θα εκτελεστούν και τους λέει: «Εγώ, παιδιά, θέλω να κάνω μια συναυλία τότε, αυτό είναι το ρεπερτόριο, αυτά τα τραγούδια θα παίξω».

Δ.Δ.: Είχε πάει;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ναι, και έδωσαν 250.000 ευρώ προκαταβολή στην Αυτοδιαχείριση έναντι του ποσού που έπρεπε να πληρώσουν για τη συναυλία. Και όταν γίνει η εκκαθάριση, θα πληρωθούν και τα υπόλοιπα.

Δ.Δ.: Αυτοί ισχυρίζονται ότι έχουν μπει μέσα, η Βίσση λέει ότι δεν κέρδισε τίποτα.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Προσέξτε, άλλο είναι τα κέρδη. Οταν η Αυτοδιαχείριση ή οποιοσδήποτε Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης χρεώνει, δεν τον ενδιαφέρουν τα κέρδη. Η χρέωση είναι επί του τζίρου, είναι επί των εισιτηρίων. Είτε έχει κέρδη μια συναυλία είτε όχι, είναι αδιάφορο.

Δ.Δ.: Αρα έδωσαν μια προκαταβολή 250.000, πήραν την άδεια και τι έγινε στη συνέχεια;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Από αυτά που βλέπω από τις ανακοινώσεις, ο κ. Καρβέλας ισχυρίστηκε ότι, πέρα από αυτό το ποσό που καταβλήθηκε στην Αυτοδιαχείριση, η κυρία Βίσση έπρεπε να του δώσει ένα έξτρα ποσό, όπως του έδινε πάντα μέχρι τότε. Αυτό που είπε και η κυρία Βίσση στην ανάρτησή της.

Δ.Δ.: Αυτό είναι η άδεια χρήσης;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Αυτά είναι τα overrides που προαναφέραμε, μια συμφωνία απλή μεταξύ προσώπων. Δεν το προβλέπει ο νόμος, είναι ό,τι έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους. Την άδεια χρήσης τη δίνει αυτός που έχει τα πνευματικά δικαιώματα. Εγώ μπορεί να θέλω να χρησιμοποιήσω ένα άρθρο σας σε ένα βιβλίο με άρθρα διάσημων δημοσιογράφων. Και έρχομαι και λέω σε εσάς: «Κύριε Δανίκα, εγώ δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω το άρθρο σας χωρίς την άδειά σας, γιατί εσείς έχετε πνευματικό δικαίωμα. Θα μου δώσετε άδεια χρήσης για να το χρησιμοποιήσω;». Και μου λέτε εσείς: «Βεβαίως, δώστε μου 200 ευρώ για να σας δώσω άδεια χρήσης να χρησιμοποιήσετε το άρθρο μου».

Δ.Δ.: Αυτό γίνεται γραπτώς.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ναι.

Σκηνή 3η: «Αν μπήκες μέσα, ήταν δικό σου λάθος»

Δ.Δ.: Υπήρχε μεταξύ τους συμφωνία γραπτή;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Να σας εξηγήσω. Η εταιρεία παραγωγής δεν συνδιαλέγεται με τον Καρβέλα. Συνδιαλέγεται με τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης, γιατί σε αυτόν έχει αναθέσει ο Καρβέλας τη διαχείριση του έργου του. Αυτό γίνεται διότι δεν μπορεί ένας δημιουργός να πηγαίνει σε όλα τα μέρη που εκτελούνται τα έργα του και να πληρώνεται δικαιώματα. Οπότε αναθέτει τη διαχείριση των δικαιωμάτων του σε έναν Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης. Οπότε, όταν μια εταιρεία θέλει να κάνει μια συναυλία, δεν συνδιαλέγεται με τον Καρβέλα, πηγαίνει απευθείας στον Οργανισμό και τους λέει: «Εγώ, παιδιά, θέλω να κάνω μια συναυλία, θέλω μια άδεια». «Μάλιστα. Πού θα την κάνεις;» λέει εκείνος. «Εχω κλείσει το ΟΑΚΑ». «Πόσες χιλιάδες εισιτήρια υπολογίζεις;». «90.000». «Πολύ ωραία, δώσε μου τη Χ προκαταβολή, επειδή ούτως ή άλλως αυτά τα εισιτήρια τα έχεις κόψει, και όταν κάνεις την εκκαθάριση, θα μου δώσεις τα υπόλοιπα». Ετσι γίνεται η συμφωνία.

Δ.Δ.: Εγινε η εκκαθάριση;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Θα γίνει η εκκαθάριση. Ερχεται λοιπόν ο Καρβέλας και λέει στην εταιρεία παραγωγής, στη Βίσση προφανώς: «Κοίταξε, αυτά που πληρώνεις στον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης εμένα δεν μου φτάνουν. Θέλω να μου δώσεις και κάποια επιπλέον για να χρησιμοποιήσεις τα τραγούδια μου».

Δ.Δ.: Αυτό το είπε πριν, το είπε μετά; Αυτό δεν το ξέρουμε.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Λένε ότι ήταν μια στάνταρ συμφωνία που είχαν όλα τα χρόνια ανάμεσά τους. Ετσι είχε πληρωθεί και στο Καλλιμάρμαρο. Αυτά λοιπόν τα χρήματα η κυρία Βίσση είπε ότι δεν θα τα δώσει στον κ. Καρβέλα.

Δ.Δ.: Γιατί; Πώς το είπε αυτό;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Λέει: «Εγώ δεν είχα κέρδη από τη συναυλία. Τι να δώσω;».

Δ.Δ.: Μπορεί ο Καρβέλας να διατάξει έλεγχο, αν πράγματι μπήκαν μέσα;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Για να διατάξει έλεγχο, πρέπει να έχει ενδεχομένως κάτι στα χέρια του που να αποδεικνύει ότι υπήρχε αυτή η επιπλέον συμφωνία. Φαίνεται ότι η συμφωνία αυτή ήταν άτυπη, δεν είχε μπει στα χαρτιά.

Δ.Δ.: Αρα αυτός τώρα είναι εκτεθειμένος. Μου φαίνεται παράλογο, όμως, να μπήκαν μέσα, τόσος κόσμος, τόσο ακριβά εισιτήρια.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Δεν ήταν αυτό το επιχείρημα του Καρβέλα, απ’ ό,τι καταλαβαίνω. Το επιχείρημα του Καρβέλα ήταν: «Είτε μπήκες είτε δεν μπήκες, έπρεπε να είχες προβλέψει αυτό το ποσό να μου το δώσεις. Το ότι μπήκες μέσα ήταν δικό σου λάθος, γιατί πρέπει να το πληρώσω εγώ;». Αυτό κατάλαβα εγώ. Αλλά δεν ξέρουμε, διότι η ιστορία έχει σταματήσει εκεί που λέει ότι την ώρα που πήγαν να συνάψουν μία επιπλέον σύμβαση γι’ αυτά τα επιπλέον δικαιώματα η σύμβαση αυτή δεν υπεγράφη ποτέ. Γιατί η κυρία Βίσση ζήτησε να μπει μέσα ένας όρος -σύμφωνα με τα δελτία Τύπου που έχουν βγάλει-, ο οποίος απαγόρευε και στις δύο πλευρές, και στον κ. Καρβέλα και στην κυρία Βίσση, να πουν πράγματα ο ένας για τον άλλον.

Σκηνή 4η: «Η μεταξύ τους συμφωνία»

Δ.Δ.: Αλλά μέχρι τώρα ξέραμε ότι είχαν καλή σχέση μεταξύ τους, και αυτή έλεγε τα καλύτερα για εκείνον.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Δεν λες 100 τραγούδια και τα 2-3 είναι του Καρβέλα. Λες 50 και τα 47 είναι δικά του.

Δ.Δ.: Ολη η συναυλία είναι Καρβέλας - Βίσση.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Οπότε αυτό ενδεχομένως τον κ. Καρβέλα τον έθιξε. Επίσης, ο κ. Καρβέλας αναφέρθηκε και στον τρόπο παρουσίασης, δηλαδή είπε ότι δεν του άρεσε αυτού του είδους η συναυλία, όπου το κοινό δεν είναι πολύ κοντά στον καλλιτέχνη και έχει όλη αυτή την απόσταση. Είχε κάποιες ενστάσεις ως προς τον τρόπο παρουσίασης.

Δ.Δ.: Και για την τιμή των εισιτηρίων, επίσης. Ηθελε να πάει ο απλός κόσμος. Της βγήκε από αριστερά.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Κανένας δεν μπορεί να ξέρει. Εμείς ξέρουμε μόνο κομμάτια τα οποία έχουν δημοσιευτεί. Αλλά βλέπω σε αυτά και κάποιες αντιφάσεις. Από τη μία, λέει η πλευρά της κυρίας Βίσση ότι έχουν εκπληρώσει όλες τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έχοντας πληρώσει την Αυτοδιαχείριση και, από την άλλη, η κυρία Βίσση στο δελτίο Τύπου που έβγαλε λέει ότι πάντα πλήρωνε επιπλέον δικαιώματα στον Καρβέλα. Οπότε βλέπουμε ότι εδώ υπάρχει μια αντίφαση.

Δ.Δ.: Αρα πυροβολεί τα πόδια της. Επιβεβαιώνει αυτά που λέει ο Καρβέλας, ότι «πρέπει να μου δώσεις παραπάνω χρήματα γιατί έχουμε κάνει μια συμφωνία οι δυο μας».

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ετσι φαίνεται.

Σκηνή 5η: «Ο δημιουργός έχει και ηθικό δικαίωμα»

Δ.Δ.: Να σας φέρω ένα παράδειγμα τώρα. Στους τοίχους του σπιτιού μου, ένας φίλος μου ζωγραφίζει γυμνές γυναίκες. Το βλέπει η πεθερά μου, γίνεται έξαλλη και φωνάζω έναν άλλον ζωγράφο, και τις «ντύνει». Αυτός που έκανε το πρώτο έργο με τις γυμνές έχει δικαίωμα να πάει εναντίον μου; Αμα μου ζωγράφισε τους τοίχους κι εγώ μετά έκανα παρέμβαση πάνω στο έργο του;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Αυτό είναι παραβίαση 100% τόσο του περιουσιακού όσο και του ηθικού δικαιώματος ή του ηθικού δικαιώματος. Ο δημιουργός δεν έχει μόνο περιουσιακό δικαίωμα (το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται το έργο του), αλλά έχει και ηθικό δικαίωμα. Αυτό σημαίνει ότι το έργο του είναι μέρος της προσωπικότητάς του και πρέπει να έχει κάποιο έλεγχο επ’ αυτού. Εγώ άμα πάρω το έργο σας και αρχίζω να κόβω, ράβω, αλλάζω λεξούλες, αλλάζω προτασούλες, αυτό θεωρείται παραβίαση του δικαιώματός σας, της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Σκηνή 6η: «Τα συγγενικά δικαιώματα»

Δ.Δ.: Τα συγγενικά δικαιώματα ποια είναι;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Τα συγγενικά ονομάζονται έτσι διότι είναι συγγενή προς το πνευματικό δικαίωμα, μοιάζουν, είναι ξαδέλφια. Αλλά δεν έχουν το ίδιο περιεχόμενο ακριβώς. Για να έχεις πνευματικό δικαίωμα πρέπει πρώτα να έχεις δημιουργήσει ένα πρωτότυπο έργο. Στα συγγενικά δικαιώματα υπάρχουν πολλές κατηγορίες: ας πάρουμε τον ερμηνευτή καλλιτέχνη, τον τραγουδιστή, τον ηθοποιό, τον μουσικό. Εχουν συγγενικό δικαίωμα στην ερμηνεία τους, στον τρόπο που ερμηνεύουν το έργο του δημιουργού.

Δ.Δ.: Δηλαδή η Βίσση, για να το συγκεκριμενοποιήσουμε, έχει κι αυτή δικαιώματα συγγενικά. Τα οποία αμείβονται;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ε, βέβαια. Εχεις δικαίωμα χωρίς αμοιβή; Γι’ αυτό υπάρχουν τα δικαιώματα. Αν εγώ είμαι η Βίσση και τραγουδάω στο ΟΑΚΑ, για να έρθει μια δισκογραφική εταιρεία να με ηχογραφήσει, θέλει την άδειά μου. Για να έρθει ένας τηλεοπτικός ή ραδιοφωνικός σταθμός να με μεταδώσει, θέλει την άδειά μου. Και δεν έχει μόνο ο ερμηνευτής, η Βίσση, συγγενικά δικαιώματα. Εχουν και οι μουσικοί που παίζουν τα όργανα.

Σκηνή 7η: «Στο Δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας οι ιδέες δεν προστατεύονται»

Δ.Δ.: Τα καταστήματα που παίζουν μουσικές και τραγούδια, ξένα κομμάτια, τι κάνουν;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Αυτοί πληρώνουν την Αυτοδιαχείριση, η οποία έχει τις λεγόμενες «συμβάσεις αμοιβαιότητας» με σχεδόν όλους τους οργανισμούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση και εκτός αυτής.

Δ.Δ.: Αν εγώ γράψω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα και εσείς γράψετε μετά ένα άλλο όπου μερικά πράγματα, μερικοί χαρακτήρες, μερικά συμβάντα, είναι ολόιδια με τα δικά μου;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Δεν παραβιάζεται κάτι, γιατί στο Δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας οι ιδέες δεν προστατεύονται. Μπορούμε να γράψουμε και οι δύο ένα βιβλίο με ακριβώς το ίδιο σενάριο και ο καθένας να έχει χωριστό δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας. Γιατί αυτό που προστατεύεται δεν είναι η ιδέα, είναι η συγκεκριμένη έκφραση, όπως την έχετε βάλει στο χαρτί ή στον υπολογιστή.

Σκηνή 8η: «Η Βίσση πρέπει να ξαναπάρει άδεια από τον Καρβέλα»

Δ.Δ.: Πάμε τώρα σε άλλο θέμα με αφορμή τον Καρβέλα. Λέει ότι δεν θέλει να ξανατραγουδήσει τραγούδια του η Βίσση.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Εχει το δικαίωμα να το κάνει. Αυτός είναι ο πυρήνας του πνευματικού δικαιώματος. Ο δημιουργός έχει απόλυτο και αποκλειστικό δικαίωμα. Οπως εγώ δεν μπορώ να έρθω στο σπίτι σας και να πάρω τα έπιπλά σας χωρίς την άδειά σας, γιατί θα είναι κλοπή, έτσι δεν μπορώ να πάρω το άρθρο που έχετε γράψει. Μπορεί να είναι άυλο, αλλά είναι ιδιοκτησία σας με ακριβώς τον ίδιο τρόπο.

Δ.Δ.: Και κάποιος που αναπαράγει το κομμάτι το δικό μου στα social media; Δεν μου έχει δώσει δεκάρα αυτός.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Αυτό παραβιάζει το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Δ.Δ.: Δηλαδή ο Καρβέλας τώρα μπορεί να απαγορεύσει τη χρήση των τραγουδιών του; Πώς το κάνει, με ασφαλιστικά μέτρα;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Οχι, δεν χρειάζεται ασφαλιστικά μέτρα. Δεν χρειάζεται να κάνει κάποια νομική ενέργεια ο Καρβέλας, δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα. Κάθεται στην καρέκλα του και περιμένει να έρθει κάποιος να του ζητήσει άδεια. Η Βίσση είναι που πρέπει να κάνει κάτι, όχι ο Καρβέλας. Για να μπορέσει η Βίσση να χρησιμοποιήσει τα έργα του Καρβέλα, θα πρέπει να πάει και να του ζητήσει την άδεια.

Δ.Δ.: Μέχρι τώρα πήγαινε και ζητούσε την άδεια; Δεν νομίζω.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Δεν χρειαζόταν διότι η διαδικασία πήγαινε στον αυτόματο. Πήγαινε η εταιρεία παραγωγής στον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης, ζήταγε άδεια, πλήρωνε, την έπαιρνε. Αυτόματη διαδικασία. Τώρα όμως ο Καρβέλας θέλει να έχει έλεγχο ώστε να μη δίνει το δικαίωμα στη Βίσση για τραγούδια του στις συναυλίες και τα live. Απέσυρε την εξουσιοδότηση από την Αυτοδιαχείριση μόνο για τις συναυλίες και τις ζωντανές εμφανίσεις και είπε ότι από τούδε και στο εξής όποιος θέλει να παίξει ζωντανά τα τραγούδια μου, θα ζητάει άδεια από μένα προσωπικά.

Δ.Δ.: Και η Αυτοδιαχείριση τι ρόλο παίζει τότε;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Διαχειρίζεται τα υπόλοιπα δικαιώματά του. Για τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, το YouTube, το Διαδίκτυο, τις καφετέριες που παίζουν μουσική. Θα συνεχίσουμε να ακούμε Καρβέλα - Βίσση, απλώς δεν θα υπάρχουν συναυλίες και δεν θα μπορέσει η κυρία Βίσση να κάνει live σε νυχτερινά κέντρα. Εκτός αν δώσει την άδεια ο Καρβέλας.

Δ.Δ.: Θα της πει «δώσε μου τα προηγούμενα από τη συναυλία». Κι εκεί θα γίνει το μπέρδεμα πάλι. Γιατί λένε πολλοί -και θέλω τη γνώμη σας πάνω σε αυτό- ότι ο Καρβέλας έγραφε μεν τα τραγούδια, αλλά χωρίς τη φωνή της Βίσση δεν θα υπήρχαν. Και λέω εγώ: η Βανδή, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να τα τραγουδήσει;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ολα αυτά τα θεωρώ λίγο υπερβολικά. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια ερμηνεύτρια του βεληνεκούς της Βίσση δεν θα συνέχιζε να είναι μια σταρ αν είχε ερμηνεύσει κάποιου άλλου τα τραγούδια. Ούτε πιστεύω ότι ένας μουσικοσυνθέτης και στιχουργός του βεληνεκούς του Καρβέλα δεν θα είχε τεράστια επιτυχία αν τον είχε ερμηνεύσει κάποιος άλλος ή άλλη.

Σκηνή 9η: «Και οι δύο αυτή τη στιγμή έχουν τεράστια ζημιά»

Δ.Δ.: Αυτός τα έγραψε, αυτή τα τραγούδησε. Εγιναν γνωστά και από τους δύο, αλλά ο δημιουργός είναι η βάση.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Κοιτάξτε, και οι δύο αυτή τη στιγμή έχουν τεράστια οικονομική ζημιά.

Δ.Δ.: Πώς προκύπτει αυτό;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Αν εσείς είχατε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης με ζωντανή μουσική, πηγαίνετε στην Αυτοδιαχείριση, πληρώνετε ένα ποσό ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα του χώρου σας και παίρνετε τα δικαιώματα για όλους όσο τα έργα εκτελούνται στο κέντρο σας...

Δ.Δ.: Τι ποσό είναι περίπου αυτό;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ενα κέντρο διασκέδασης 200 τ.μ. με ζωντανή μουσική πληρώνει μηνιαίως 445 ευρώ, αν θυμάμαι καλά. Μια μεγάλη πίστα που είναι 1.500 τ.μ. πληρώνει περίπου 3.500 ευρώ τον μήνα για τα πνευματικά δικαιώματα - το οποίο δεν είναι μεγάλο ποσό, είναι αστείο. Αυτό το ποσό το μοιράζονται όλοι οι δημιουργοί για τα έργα τους που εκτελούνται στο κέντρο διασκέδασης. Αν εσύ λοιπόν ως ιδιοκτήτης του κέντρου έχεις έναν προϋπολογισμό και ξέρεις ότι πρέπει για τη σεζόν να πληρώσεις ένα Χ ποσό στην Αυτοδιαχείριση, αν κάποιος από τους δημιουργούς έχει αποσύρει από εκεί τα δικαιώματά του, όπως ο Καρβέλας, θα πρέπει να πας σε αυτόν και να πάρεις την άδεια χωριστά. Αν από τα 1.000 τραγούδια που θα εκτελεστούν στο κέντρο σου, τα 10 είναι του Καρβέλα, θα το σκεφτείς αν θέλεις να πληρώσεις αυτό το επιπλέον κόστος. Μπορείς να πεις απλά: «Βγάλτε τον από το ρεπερτόριο, πού να μπλέκω τώρα και να ζητάω χωριστά άδειες». Δεν χάνει δικαιώματα έτσι ο Καρβέλας;

Δ.Δ.: Χάνει, αλλά πόσα λεφτά είναι αυτά; Ελάχιστα.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Δεν είναι μόνο ένας, είναι πολλοί που θα το κάνουν αυτό το πράγμα. Επίσης, ο κ. Καρβέλας έχει έσοδα από πράγματα που κάνει η Βίσση, από τις ζωντανές εμφανίσεις της. Αν δεν τον τραγουδήσει, πώς θα έχει έσοδα αυτός;

Δ.Δ.: Αρα χάνουν και οι δύο.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Το είπε κι εκείνος στο δελτίο Τύπου, ότι «αυτό για μένα είναι οικονομική αυτοκτονία».

Δ.Δ.: Και για τη Βίσση ισχύει το ίδιο.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Βέβαια, γιατί το μεγαλύτερο μέρος του ρεπερτορίου της είναι Καρβέλας.

Δ.Δ.: Αρα, για να συνοψίσουμε, στην περίπτωση που συνεχιστεί αυτή η κόντρα, αυτός που θα χάσει είναι ο Καρβέλας, συμφωνείτε;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Θα αποδειχθεί. Εγώ πιστεύω ότι θα χάσουν και οι δύο, διότι είχαν κάνει μια επιλογή καριέρας τη στιγμή που στη συνείδηση του ελληνικού κοινού είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι. Θεωρώ ότι ναι μεν θα βρούνε τα πατήματά τους και οι δύο, αλλά αυτό θα χρειαστεί μια μεταβατική περίοδο.

Επίλογος: «Το γινάτι βγάζει μάτι»

Δ.Δ.: Κατά τη γνώμη σας, πώς προκλήθηκε αυτό, γιατί έγινε όλο αυτό το πράγμα;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Γιατί το γινάτι βγάζει μάτι.

Δ.Δ.: Σωστό, αλλά γιατί πριν ήταν τόσο καλά μαζί και τελευταία έγινε αυτή η ρήξη; Μήπως αυτό που άκουσα ότι είπε ο Καρβέλας, ότι «ξεπουλήθηκε» η Βίσση;

ΕΙΡ.ΣΤ.: Μπορούμε να εικάσουμε ότι υπάρχουν δύο λόγοι. Πρώτον, ότι ο Καρβέλας αισθάνθηκε ότι η κυρία Βίσση δεν κράτησε τη συμφωνία που είχαν για τα πνευματικά δικαιώματα, αφού δεν του κατέθεσε τα χρήματα.

Δ.Δ.: Εδώ είχαμε ένα επεισόδιο εν θερμώ, εξερράγη ένα ηφαίστειο.

ΕΙΡ.ΣΤ.: Ενδεχομένως μπορώ να τον καταλάβω λίγο. Δεν μπορεί να είναι ο βασικός παράγοντας σε μια συναυλία, να του αλλάζεις τη θέση και να τον βάζεις κάπου αλλού πίσω. Αντιλαμβάνομαι ότι όταν έχεις μια κοινή πορεία τόσο δυνατή, αυτό ενδεχομένως, το ίσως απλό για κάποιον, να στενοχωρεί περισσότερο.

Η ώρα ήταν 11 το βράδυ. Πριν φύγει της είπα: «Τον πλήγωσε, τρύπα στην καρδιά ήταν αυτό». Συμφώνησε.