«Παρακαλούσα τον Θεό να μην είναι ο Γιάννης»: Συντετριμμένοι οι φίλοι του 40χρονου πιλότου του Phantom που συνετρίβη στην Τανάγρα

Συγκλονισμένη παραμένει η κοινωνία του Πύργου από τον θάνατο του Γιάννη Μπλέσια, του πιλότου του Phantom που συνετρίβη στην Τανάγρα, με την είδηση της απώλειάς του να έχει βυθίσει στο πένθος συγγενείς, φίλους και όσους τον γνώριζαν.

Ο 40χρονος Επισμηναγός και ο 37χρονος Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου από την Πάτρα έχασαν τη ζωή τους, όταν το Phantom της Μοίρας 338 της 117 Πτέρυγας Μάχης Ανδραβίδας συνετρίβη το Σάββατο (6/9), κατά τη διάρκεια της Athens Flying Week.

Μια πτήση που θα έπρεπε να είναι μια ακόμη επίδειξη της εμπειρίας των δύο χειριστών μετατράπηκε μέσα σε λίγες στιγμές σε ανείπωτη τραγωδία. Και πίσω από τους δύο έμπειρους πιλότους έμειναν οικογένειες, φίλοι, συνάδελφοι και άνθρωποι που τους γνώρισαν όχι μόνο μέσα από τη στολή και τα φτερά, αλλά ως φίλους και καθημερινούς ανθρώπους.

Ο μονάκριβος γιος που ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του

Ο Γιάννης Μπλέσιας ήταν ο μονάκριβος γιος του Άλκη και της Νάντιας Μπλέσια από το Επιτάλιο. Ο πατέρας του, απόστρατος τεχνικός της 117 Πτέρυγας Μάχης, είχε υπηρετήσει στην Πολεμική Αεροπορία. Ο Γιάννης μεγάλωσε δίπλα στα αεροσκάφη και τελικά έκανε δικό του το όνειρο που γνώρισε μέσα από τον πατέρα του.

Τα Phantom δεν ήταν απλώς η δουλειά του. Ήταν κομμάτι της ζωής του.

Ήταν παντρεμένος με τη φαρμακοποιό Ρούλα Κυριακοπούλου, η οποία διατηρεί φαρμακείο στα Δουνέικα. Μαζί είχαν αποκτήσει ένα αγοράκι μόλις πέντε ετών. Ένα παιδί που από εδώ και πέρα θα μεγαλώνει με τις ιστορίες των άλλων για τον πατέρα του.

«Παρακαλούσα τον Θεό να μην είναι ο Γιάννης»

Οι άνθρωποι που τον έζησαν από κοντά είναι εκείνοι που σήμερα δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν λόγια. Ο φίλος του, Δημήτρης Συλλαιδόπουλος, μιλώντας στο protothema.gr, περιγράφει τη στιγμή που πληροφορήθηκε για την πτώση.

«Όταν άκουσα ότι έπεσε Phantom, παρακαλούσα τον Θεό να μην είναι ο Γιάννης. Όταν έμαθα ότι ο χειριστής είναι από τον Πύργο, τότε κατάλαβα ότι πρόκειται για τον Γιάννη. Ήμασταν φίλοι πολλά χρόνια, κάναμε ταξίδια με τις μηχανές, έκανε kite surf, γυμναζόταν. Έχουμε όλοι συγκλονιστεί…».

Ο Δημήτρης μιλά για έναν άνθρωπο δραστήριο, γεμάτο ζωή, έναν άνθρωπο που αγαπούσε τις εμπειρίες και δεν έμενε ποτέ στάσιμος. Και κυρίως μιλά για έναν εξαιρετικά έμπειρο χειριστή.

«Ήταν πολύ έμπειρος με τα Phantom, ήταν όλη του η ζωή αυτά τα αεροσκάφη. Ήταν ο πατέρας του στην Πολεμική Αεροπορία και ο Γιάννης συνέχισε την παράδοση».

Μια οικογενειακή διαδρομή που ξεκίνησε από τον πατέρα και συνεχίστηκε από τον γιο, μέχρι το μοιραίο μεσημέρι του Σαββάτου.

«Δυστυχώς τώρα αφήνει πίσω του ένα πεντάχρονο αγοράκι. Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια για αυτόν τον εξαιρετικό άνθρωπο…» λέει συγκλονισμένος ο φίλος του.

«Με χαμόγελο πέταγε και με χαμόγελο έφυγε…»

Ο Χρήστος Κούλης θυμάται έναν Γιάννη που από μικρός είχε μάτια μόνο για τον ουρανό. «Με χαμόγελο πέταγε και με χαμόγελο έφυγε από τη ζωή…». Μια φράση που μοιάζει να συμπυκνώνει ολόκληρη τη ζωή του.

«Στην πενταήμερη που είχε πάει με το σχολείο, πέταγε ένα Phantom και η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Ήταν λάτρης των αεροπλάνων».

Για τον Γιάννη ήταν όνειρο ζωής. Από εκείνα τα όνειρα που ξεκινούν στην παιδική ηλικία και κάποια στιγμή γίνονται πραγματικότητα. Εκείνος δεν σταμάτησε ποτέ να κοιτάζει ψηλά.

«Ήταν φίλος, γείτονας, συμπαίχτης …»

Στον Πύργο, όμως, ο Γιάννης δεν ήταν μόνο ο έμπειρος Επισμηναγός που πετούσε Phantom. Ήταν φίλος για παρέα. Ο συμπαίκτης στο ποδόσφαιρο.

Ο Χαράλαμπος Λαμπρόπουλος, φίλος του Γιάννη, τον θυμάται ακριβώς έτσι: «Ήμασταν φίλοι, γείτονες, συμπαίχτες στην ποδοσφαιρική ομάδα που παίζαμε παλιότερα στον Πύργο. Ο θάνατός του σκόρπισε απέραντη θλίψη στην κοινωνία του Πύργου».

Η Ηλεία ετοιμάζεται τώρα να αποχαιρετήσει τον δικό της «αετό». Την Τετάρτη στον Πύργο συγγενείς και φίλοι θα πουν το τελευταίο «αντίο» στον  40χρονο Επισμηναγό.

Την ίδια ώρα, την Τρίτη θα γίνει στα Τζουμέρκα η κηδεία του 37χρονου Σμηναγού Δημήτρη Πέτρου, του δεύτερου χειριστή του Phantom.