Η Ζαφείρα Καστρινάκη νέα πρόεδρος στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων
Η Ζαφείρα Καστρινάκη είναι Διδάκτωρ Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Warwick, με μεταπτυχιακό στη Χρηματοοικονομική από το Πανεπιστήμιο του Sheffield και πτυχίο Οικονομικών Επιστημών από το ΑΠΘ
Νέα Πρόεδρος στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αναλαμβάνει η κυρία Ζαφείρα Καστρινάκη. Η κυρία Καστρινάκη διαδέχεται τον κ. Μιχάλη Αργυρού, ο οποίος θα προΐσταται στο εξής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού.
Η Ζαφείρα Καστρινάκη είναι Διδάκτωρ Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Warwick, με μεταπτυχιακό στη Χρηματοοικονομική από το Πανεπιστήμιο του Sheffield και πτυχίο Οικονομικών Επιστημών από το ΑΠΘ.
Διαθέτει πολυετή ακαδημαϊκή εμπειρία, έχοντας διατελέσει Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Στρατηγικής και Επιχειρηματικότητας στο Brunel University και Επίκουρη Καθηγήτρια στο University of Bath και στο University College London, ενώ έχει αναπτύξει ερευνητικά προγράμματα στο Imperial College London σχετικά με την καινοτομία και την οικονομική μεγέθυνση. Το ερευνητικό της έργο εστιάζει στη Μικροοικονομική και τα Οικονομικά του Ανταγωνισμού, με σημαντικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους.
Τα τελευταία χρόνια υπηρετεί στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων ως Επικεφαλής του Τομέα Οικονομικής Ανάπτυξης και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων, με ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση πολιτικών που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, εκπροσωπεί την Ελλάδα σε ευρωπαϊκές και διεθνείς επιτροπές (ECOFIN, ΟΟΣΑ, Global Forum on Productivity) και το 2023 εξελέγη Πρόεδρος της Επιτροπής Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής (EPC) του ECOFIN.
Έρευνα του Douleutaras σε συνεργασία με το ELTRUN του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αποτυπώνει τις τάσεις και τις προκλήσεις που διαμορφώνουν την καθημερινότητα των σύγχρονων επαγγελματιών
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.