«Η κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού για τους σεισμούς αποτελεί πρότυπο», λέει ο Παναγιώτης Καρύδης
«Είναι το καλύτερο που μπορούσε να γίνει», σχολίασε ο ομότιμος καθηγητής Αντισεισμικής Προστασίας του ΕΜΠ για την τεράστια κινητοποίηση στα νησιά που δοκιμάζονται από τις συνεχείς σεισμικές δονήσεις
«Πρότυπο κινητοποίησης» χαρακτήρισε ο ομότιμος καθηγητής Αντισεισμικής Προστασίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Παναγιώτης Καρύδης, την κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού σε Σαντορίνη, Ανάφη, Ίο και Αμοργό λόγω της αυξημένης σεισμικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή.
Ερωτηθείς για το αν η κινητοποίηση είναι υπερβολική, ο καθηγητής απάντησε ότι, αντιθέτως, δόθηκε η ευκαιρία στο κράτος να εμφανιστεί, να προετοιμαστεί και ετοιμάσει τον κόσμο ψυχολογικά, «ανεξάρτητα αν θα γίνει ή δεν θα γίνει αυτό που εκτιμούμε ότι μπορεί να γίνει».
Ο κ. Καρύδης επισήμανε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινε το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνέβη στη Λ’ Άκουιλα της Ιταλίας το 2009: « Συνήθως, άλλες φορές, ο κόσμος από μόνος του αντιδρά κατά αυτόν τον τρόπο: Όταν γίνονται κάποιοι προσεισμοί, φοβάται ο κόσμος, εκκενώνει τα σπίτια, όπως έγινε στη Λ’ Άκουιλα. Βέβαια εκεί είναι μια τεράστια ιστορία, πονεμένη ιστορία. Διότι είχαν προβλέψει το σεισμό, δηλαδή συνέχεια κουνιόνταν, γίνονταν προσεισμοί, βγήκε ένας γεωλόγος και είπε ότι θα γίνουν σεισμοί και τον κλείσανε φυλακή, να φανταστείτε, διότι “διασπείρει ψευδείς ειδήσεις”. Εδώ πέρα έγινε το αντίθετο εντελώς. Και μπράβο που εν πάση περιπτώση -ό,τι και να γίνει- είναι το καλύτερο που μπορούσε να γίνει» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.