Νάουσα: Δυο ηλικιωμένες έπεσαν θύματα «μαϊμού» τεχνικού της ΔΕΗ
Οι αστυνομικοί κατάφεραν να εντοπίσουν τον δράστη που είχε χτυπήσει την πόρτα της ανυποψίαστης ηλικιωμένης
Μάνος Τσαγκαράκης
Ο εντοπισμός του «μαϊμού» τεχνικού της ΔΕΗ που είχε εξαπατήσει μια 86χρονη γυναίκα σε χωριό του δήμου Νάουσας πριν από δέκα μήνες, βοήθησε τους αστυνομικούς της Ασφάλειας να εξιχνιάσουν και μια δεύτερη περίπτωση στην οποία εμπλεκόταν ο 31χρονος Έλληνας.
Οι αστυνομικοί κατάφεραν να εντοπίσουν τον δράστη που είχε χτυπήσει την πόρτα της ανυποψίαστης ηλικιωμένης το μεσημέρι της 30ης Νοεμβρίου του 2022, της είχε συστηθεί ως υπάλληλος της ΔΕΗ και της είχε ζητήσει να εξετάσει τον πίνακα παροχής ρεύματος με το πρόσχημα ότι υπήρχε κίνδυνος βραχυκυκλώματος και πυρκαγιάς. Όμως, την απομόνωσε σε ένα δωμάτιο και άρπαξε 10.250 ευρώ και ένα ομόλογο αξίας 15.000 ευρώ, το οποίο η γυναίκα πρόλαβε να ακυρώσει όταν διαπίστωσε την κλοπή.
Στο σπίτι του δράστη, οι αστυνομικοί βρήκαν ένα μέρος του κλεμμένου ποσού. Όμως, κατά την διάρκεια της προανάκρισης διαπιστώθηκε ότι ο «μαϊμού» τεχνικός είχε ξαφρίσει κοσμήματα αξίας 3.000 ευρώ και στις 20 Ιουνίου φέτος όταν, μαζί με έναν άγνωστο ακόμη συνεργό του, ξεγέλασαν με τον ίδιο τρόπο άλλη μια γυναίκα σε περιοχή της Ημαθίας.
Ο 31χρονος δεν συνελήφθη λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου, αλλά η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του για απάτη και κλοπή διαβιβάστηκε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Βέροιας. Οι άνδρες της Ασφάλειας Νάουσας αναζητούν τα στοιχεία του συνεργού του και συνεχίζουν την έρευνα, καθώς θεωρούν βέβαιο ότι στο μεγάλο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των δυο περιπτώσεων είχαν εξαπατήσει και άλλα θύματα στην περιοχή της Ημαθίας.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.