Περιουσία Τράγκα: Mύθος ότι του ανήκε η «ματωμένη» βίλα Χρυσαφίδη στην Εκάλη
Ο δημοσιογράφος είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον αλλά το ακίνητο, παρά τις φήμες του τελευταίου διαστήματος δεν κατέληξε ποτέ σε αυτόν - Στη βίλα γράφτηκε μια από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της ελληνικής ιστορίας
Εν μέσω αποκαλύψεων για την περιουσία καθώς και τα 17 ακίνητα του Γιώργου Τράγκα, διαστάσεις έχει λάβει η φήμη πως ο αείμνηστος δημοσιογράφος είχε στην κατοχή του ακόμη μια κατοικία στην Εκάλη, την γνωστή βίλα Χρυσαφίδη, πίσω από την ιστορία της οποίας «κρύβεται» ένα στυγερό έγκλημα.
Παρά τα όσα έχουν ακουστεί αλλά και γραφτεί, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του Γιώργου Τράγκα, τελικά φαίνεται πως ξεκαθαρίζεται ότι η βίλα του Μιχάλη Χρυσαφίδη δεν κατέληξε στα χέρια του εκλιπόντος, αλλά τελικά ανήκει στον επιχειρηματία κ. Παπαδαμαντίου.
Πίσω από αυτόν τον... μύθο, αξίζει να δει κανείς ποιες ήταν οι φήμες για τη βίλα και γιατί γράφτηκε μια από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της ελληνικής ιστορίας εκεί στη δεκαετία του '90. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του protothema.gr, για τη συγκεκριμένη κατοικία, που βρίσκεται στην Εκάλη, είχε πράγματι ενδιαφερθεί ο Γιώργος Τράγκας, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη της, Μιχάλη Χρυσαφίδη. Φαίνεται δε να είχε καταθέσει προσφορά για να την αγοράσει, όμως τελικά η βίλα κατέληξε στα χέρια του επιχειρηματία κ. Παπαδαμαντίου.
Σε επικοινωνία του protothema.gr με πρόσωπο από το περιβάλλον της οικογένειας Παπαδαμαντίου, έγινε γνωστό ότι η βίλα δεν έχει αλλάξει χέρια εδώ και 30 χρόνια και πως πρόκειται για έναν αστικό μύθο που πήρε διαστάσεις τους τελευταίους μήνες, μετά τον θάνατο του Γιώργου Τράγκα και τις αποκαλύψεις για τα πολυτελή ακίνητα.
Η ανεξιχνίαστη υπόθεση και η ιδιόχειρη διαθήκη
Στη βίλα της Εκάλης γράφτηκε μία από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της ιστορίας του εγκλήματος στην Ελλάδα, αφού εκεί δολοφονήθηκε η οικογένεια του βιομήχανου Χρυσαφίδη το 1991.
Για το στυγερό έγκλημα που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, ύποπτος θεωρήθηκε ο Ταϊλανδός οικιακός βοηθός της οικογένειας, που διέφυγε στην πατρίδα του και δεν έχει εκδοθεί στην Ελλάδα.
Όμως, οι αρχές δεν κατέληξαν ποιος ή ποια ήταν συνεργός του. Συνεργός πρέπει να υπήρχε αφού οι δολοφονίες στο σπίτι συνεχίζονταν και μετά την διαφυγή του Ταϊλανδού.
Κλείσιμο
Η υπόθεση μέχρι και σήμερα παραμένει ανεξιχνίαστη. Υπενθυμίζεται ότι τα πτώματα είχαν εντοπιστεί στο υπόγειο, σε ξεχωριστά δωμάτια και πως τα «εργαλεία» του εγκλήματος ήταν μια βαριοπούλα, ένα τσεκούρι και ένα σκεπάρνι.
Οι αστυνομικοί εντόπισαν νεκρό πρώτα τον 16χρονο Μιχάλη Χρυσαφίδη, τον οποίο ο δράστης ή οι δράστες είχαν φιμώσει. Στο διπλανό δωμάτιο βρήκαν τον αδερφό του και τον πατέρα του και στο τρίτο δωμάτιο του υπογείου, την σύζυγο του βιομήχανου, Λιζ Χρυσαφίδη.
Αυτό που είχε προβληματίσει τις Αρχές, ήταν ότι μέσα στο σπίτι βρέθηκε μια ιδιόχειρη διαθήκη στην οποία ο βιομήχανος ανέφερε ότι σε περίπτωση που πέθαιναν όλα τα μέλη της οικογένειας του, τότε η περιουσία του θα περνούσε στον ανιψιό του.
Ωστόσο, ούτε ο ανιψιός του θεωρήθηκε ύποπτος, ούτε η έρευνα της αστυνομίας κατέληξε κάπου.
Από τη συντήρηση της θέρμανσης μέχρι τις μονώσεις, τα στοιχεία του Douleutaras.gr αποκαλύπτουν, πώς αλλάζουν οι ανάγκες των νοικοκυριών, πότε κορυφώνονται τα αιτήματα και ποιες διαφορές καταγράφονται ανάμεσα στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο πίεσης του ενεργειακού κόστους.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.