Εύηνος: Διαμαρτυρία με τρακτέρ για την γκρεμισμένη γέφυρα – Απελπισμένοι οι κάτοικοι
Πήγαν με τρακτέρ και αγροτικά αυτοκίνητα στο ποτάμι και επιχείρησαν να περάσουν στην άλλη όχθη μέσα από το νερό για να καταδείξουν τοαδιέξοδο που βιώνουν
Διαστάσεις τοπικής εξέγερσης πάει να προσλάβει η αφόρητη κατάσταση, που βιώνουν οι κάτοικοι μίας σειράς χωριών πέριξ της γέφυρας του Ευήνου, η οποία κατέστη ακατάλληλη μετά τις πλημμύρες του Δεκεμβρίου, προκαλώντας τεράστια προβλήματα στην κοινωνική και οικονομική ζωή και οδηγώντας σε έναν ιδιότυπο αποκλεισμό της περιοχής.
Η παρατεινόμενη αβεβαιότητα για το πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, κινητοποίησε τους κατοίκους της κοινότητας Γαλατά, οι οποίοι προέβησαν σε μία πρωτότυπη διαμαρτυρία: Πήγαν με τρακτέρ και αγροτικά αυτοκίνητα στο ποτάμι και επιχείρησαν να περάσουν στην άλλη όχθη μέσα από το νερό για να καταδείξουν το αδιέξοδο που βιώνουν. Σημειωτέον ότι χωριά, όπως ο Γαλατάς, με τους γραφικούς οικισμούς και το παραλιακό Κρυονέρι – που διαθέτει και μία εκπληκτική αναρριχητική πίστα – ή το Περιθώρι, άλλοτε φημισμένο σταθμό ξεκούρασης για τους ταξιδιώτες, μέσω της παλαιάς, πλέον, εθνικής οδού, είναι αναγκασμένοι να κάνουν έναν ολόκληρο κύκλο δεκάδων χιλιομέτρων, (αντί της κανονικής απόστασης μόλις λίγων χιλιομέτρων) για να μεταβούν στο Μεσολόγγι ή και το διπλανό Ευηνοχώρι, όπου βρίσκεται, για παράδειγμα και το Λύκειο για όλη την περιοχή.
Τι αναγκάζονται να κάνουν οι μαθητές και οι γονείς τους; Πηγαίνουν μέχρι την άκρη της γέφυρας με τα αυτοκίνητά τους, αφήνουν τους μαθητές να την περάσουν με τα πόδια και να συνεχίσουν πεζή ή με ταξί για το σχολείο. Και αντιστρόφως, η ίδια μέθοδος ακολουθείται στο γυρισμό. Άνθρωποι που πρέπει να μεταβούν στην εργασία τους ή για άλλες δραστηριότητες υποβάλλονται επίσης σε μία απίστευτη ταλαιπωρία, πολλές φορές διακινδυνεύοντας να περάσουν μέσα από το ποτάμι με ό,τι μέσο διαθέτουν. Αφημένοι ουσιαστικά στη μοίρα τους, αρχίζουν να επιλέγουν δυναμικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, ελπίζοντας ότι οι αρμόδιοι θα φιλοτιμηθούν.
Είναι πάντως ενδεικτικό ότι ο δήμαρχος Ναυπάκτου (Βασίλης Γκίζας) δεν έχει βάλει ακόμα στην ατζέντα του δημοτικού συμβουλίου το θέμα, με αποτέλεσμα ουδείς να γνωρίζει πότε και με ποιο τρόπο θα υπάρξουν παρεμβάσεις και δράσεις για την επίλυση του προβλήματος – ο Γαλατάς καίτοι από κάθε άποψη ανήκει στην παλαιά επαρχία Μεσολογγίου, παραδόξως πώς παραμένει στον απομακρυσμένο δήμο Ναυπάκτου, ως απότοκο «φρανκεσταϊνικών» εμπνεύσεων από την εποχή των σχεδίων για τις συνενώσεις του «Καποδίστρια» και του «Καλλικράτη». Η δε Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας (υπό τον Νεκτάριο Φαρμάκη) εξακολουθεί να κινείται στο... ρελαντί – ίσως περιμένει να φυτρώσει καμιά καινούργια γέφυρα από μόνη της, καθότι η περιοχή είναι, κατά τα άλλα, εύφορη!
Δεν είναι νέα αμφίβια άρματα των ενόπλων δυνάμεων! Είναι αγρότες του Γαλατά που πάνε στο Μεσολόγγι, το Ευηνοχώρι και στα χωράφια τους!
Από τη συντήρηση της θέρμανσης μέχρι τις μονώσεις, τα στοιχεία του Douleutaras.gr αποκαλύπτουν, πώς αλλάζουν οι ανάγκες των νοικοκυριών, πότε κορυφώνονται τα αιτήματα και ποιες διαφορές καταγράφονται ανάμεσα στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο πίεσης του ενεργειακού κόστους.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
