Η Ελλάδα αποχαιρέτησε τον σπουδαίο ζωγράφο Αλέκο Φασιανό
Εμφανώς συγκινημένη η σύζυγός του δήλωσε: «Έχουμε λάβει απίστευτη αγάπη, σεβασμό και τρυφερότητα από τα μηνύματα του κόσμου» - Παρόντες στην κηδεία ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και εκπρόσωποι του Πολιτισμού
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης συγγενείς, φίλοι, εκπρόσωποι του Πολιτισμού και απλός κόσμος αποχαιρέτησαν το μεσημέρι της Τρίτης τον εμβληματικό ζωγράφο Αλέκο Φασιανό στον ιερό ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο κοιμητήριο Παπάγου.
Το συγκινητικό χειροκρότημα του κόσμου κατά την έξοδο της σορού από την εκκλησία:
Λίγο μετά τις 13:30, έφτασε στην εκκλησία η σορός του σπουδαίου ζωγράφου και τελευταίου μιας εμβληματικής γενιάς καλλιτεχνών της χώρας μας.
Εμφανώς συγκινημένη η σύζυγός του, Μαρίζα, συνοδευόμενη από τα δύο τους παιδιά Βικτώρια και Νίκο δήλωσε: «Έχουμε λάβει απίστευτη αγάπη, σεβασμό, μια γλυκύτητα και τρυφερότητα από τα μηνύματα του κόσμου και αυτό μας κάνει καλό αυτές τις δύσκολες ώρες».
Κλείσιμο
Από τους πρώτους που έφτασαν στην εκκλησία ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνοδεύομενος από τη σύζυγό του Μαρέβα, ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, η Λίνα Μενδώνη,ο Γιώργος Νταλάρας και ο Μανώλης Μητσιάς.
Κυριάκος Μητσοτάκης και Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη
Μανώλης Μητσιάς
Λίνα Μενδώνη
Προκόπης Παυλόπουλος
Η Μαρίνα Βερνίκου και ο Γιώργος Ντάβλας παρευρέθηκαν στην κηδεία του σπουδαίου ζωγράφου Αλέκου Φασιανού στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο κοιμητήριο Παπάγου
Τον επικήδειο για τον Αλέκο Φασιανό απηύθυνε ο δήμαρχος Παπάγου-Χολαργού, Ηλίας Αποστολόπουλος.
Υπενθυμίζεται ότι ο Αλέκος Φασιανός έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Κυριακής, σε ηλικία 87 ετών.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.