Την ώρα που η Θεσσαλονίκη ζει σε ρυθμούς Χόλιγουντ και Αντόνιο Μπαντέρας, στην περιοχή της Περαίας αποτυπώνεται μια αγαπημένη σκηνή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, με πρωταγωνιστή τον αξέχαστο κωμικό ηθοποιό, Θανάση Βέγγο, μαγνητίζοντας τα βλέμματα όλων των επισκεπτών.
Με πρωτοβουλία της αντιδημαρχίας Πολιτισμού του δήμου Θερμαϊκού, σε μεγάλο ΚΑΦΑΟ που βρίσκεται στο λιμενοβραχίονα της Περαίας, ζωγραφίστηκε η σκηνή με το γραμμόφωνο από την ταινία του 1969 «Θου - Βου φαλακρός πράκτωρ - Επιχείρησις Γης Μαδιάμ», όπου σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής ήταν ο Θανάσης Βέγγος. Είναι η στιγμή όπου ο πράκτορας Θου - Βου ακούει την πλάκα με τις οδηγίες της αποστολής, στη μικρή πλατεία, μπροστά στην αποβάθρα.
Με τον τρόπο αυτό, το άχαρο ΚΑΦΑΟ του λιμανιού της Περαίας μετατράπηκε σε έργο τέχνης, ενώ στόχος της δημοτικής αρχής όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Θερμαϊκού, Γιώργος Τσαμασλής, είναι να δημιουργηθεί κάτι ανάλογο και στην πλαζ της Αγίας Τριάδας, εκεί όπου το 1964 γυρίστηκε η ταινία «Κάτι να καίει» με πρωταγωνιστές τους Ντίνο Ηλιόπουλο, Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Βουτσά και Μάρθα Καραγιάννη.
«Εκεί όπου υπάρχει γκρίζο θέλουμε να βάλουμε χρώμα και να ζωντανέψουμε θέματα και ιστορίες του παρελθόντος», δηλώνει ο κ. Τσαμασλής, συμπληρώνοντας ωστόσο, πως πέρα από τον ελληνικό κινηματογράφο, φέτος την τιμητική τους στον δήμο Θερμαϊκού έχουν τα γκραφίτι με εικόνες από την Ελληνική Επανάσταση, στο πλαίσιο της συμπλήρωσης των 200 χρόνων από το 1821.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.