Πώς ένα μανάβικο έκανε τη διαφορά στα βόρεια προάστια της Αθήνας

Έφτασα στη Λεωφόρο Τατοΐου στο Bonna Terra, λίγο πριν τις εννιά το πρωί. Ο Νίκος, ο Πάνος και ο Γιώργος Αντωνίου είχαν ήδη ανοίξει. Mέσα η δουλειά είχε ξεκινήσει από ώρα. Έριξα μία ματιά στο χώρο, καθώς η αλήθεια είναι ότι το Bonna Terra είναι από τα μέρη που θέλεις να τα δεις πρώτα, πριν σου πουν τίποτα γι’ αυτό. Στο τμήμα των λαχανικών, κολοκυθάκια, αγγούρια, ντομάτες, μαρούλια, είχαν εκείνη την υγρή λάμψη που έχουν μόνο όταν τα κόβεις από το φυτό. Δεν ξέρω πώς τα κατάφερναν έτσι στις εννιά το πρωί, αλλά ήταν προφανές ότι κάτι είχε γίνει πολύ νωρίς -ίσως στις πέντε, ίσως και νωρίτερα.

Η φρεσκάδα δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα. Ένας προμηθευτής άφηνε εκείνη τη στιγμή μερικά τελάρα με φράουλες. Ένας συνεργάτης, τις πήρε στα χέρια, κοίταξε δύο-τρεις, και τις έβαλε κατευθείαν στον πάγκο. «Αυτές έρχονται από Πελοπόννησο” μου είπε.

Στα ράφια του deli Comte 30 μηνών δίπλα σε Epoisses Berthaut, Cabrales από την Ισπανία, Gorgonzola dolce cremoso και παλαιωμένη Γραβιέρα Νάξου με το ψευδώνυμο «Άγιος Ισίδωρος» -το είδος της συλλογής που σπάνια συναντάς ακόμη και σε εξειδικευμένα καταστήματα. Δίπλα, αλλαντικά Levoni: Prosciutto Parma 24 μηνών, Culatello di Zibello, guanciale. Και σε μια γωνία, χειροποίητες σοκολάτες Kakau Worship, Venchi, granola της Phil’s και βιολογικό μέλι Kory’s σε σπάνιες ποικιλίες. Ήταν σαν κάποιος να είχε μπει στη σκέψη των ανθρώπων που ψωνίζουν και να είχε χτίσει το κατάστημα γύρω από αυτό που θέλουν, χωρίς όμως ποτέ να τους το πει.

www.newmoney.gr