Platon: Ο Ελληνας φωτογράφος των πιο επιδραστικων του κόσμου

Ο Πλάτων Αντωνίου γεννήθηκε στο Λονδίνο από Ελληνα πατέρα, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Πάρο και στα 8 του επέστρεψε στο Λονδίνο. Παρότι σήμερα δεν μιλάει ούτε λέξη ελληνικά, νιώθει περήφανος για τις ρίζες του και δηλώνει Ελληνας στην καρδιά.

Χρησιμοποιώντας μόνο το μικρό του όνομα, έγινε ένας από τους πιο καταξιωμένους φωτογράφους του κόσμου με ένα portfolio που πολλοί συνάδελφοί του θα ζήλευαν. Η καριέρα του ξεκίνησε νωρίς, πριν καν αποφοιτήσει από το Βασιλικό Κολέγιο Τέχνης του Λονδίνου, με φωτογραφήσεις μόδας για τη βρετανική «Vogue».

Οταν αργότερα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, άρχισε να φωτογραφίζει καμπάνιες για διάσημα brands και να αναλαμβάνει εξώφυλλα έγκριτων περιοδικών όπως τα «Time», «Esquire», «Wired» και «George». Από τον φακό του έχουν περάσει μερικοί από τους ισχυρότερους ανθρώπους του πλανήτη -από τους Αμερικανούς προέδρους Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους τον νεότερο, Μπαράκ Ομπάμα και Ντόναλντ Τραμπ μέχρι τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον Μουαμάρ Καντάφι και τον Μοχάμεντ Αλι.

Εξίσου σημαντική, ίσως και περισσότερο, είναι η ανθρωπιστική πλευρά της δουλειάς του. Ως ιδρυτής του μη κερδοσκοπικού οργανισμού People’s Portfolio, ο Platon έχει φωτογραφίσει υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Βιρμανούς εξόριστους, Αιγύπτιους στασιαστές, Ρώσους αντιστασιακούς και θύματα σεξουαλικής βίας στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Με όπλο του τον φακό, προσπαθεί να αφυπνίσει συνειδήσεις και να κάνει τον κόσμο καλύτερο. Από τις 5 Νοεμβρίου θα φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη η πρώτη του μεγάλη αναδρομική έκθεση «People Power», με τα πορτρέτα των δεκάδων επιδραστικών προσωπικοτήτων που έχουν ποζάρει στον φακό του, ενώ παράλληλα θα παρουσιάζεται και μια ειδική ενότητα με φωτογραφίες από την αγαπημένη του Πάρο.

Σε αυτό το πλαίσιο, κυκλοφορεί και η καινούρια του μονογραφία «Platon Paros». Λίγο πριν από την επάνοδό του στην Αθήνα, ο Platon μάς αφήνει να ρίξουμε μια ματιά στον κόσμο του.

GALA: Θυμάστε ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που φωτογραφίσατε;
PLATON: Ο πατέρας μου.

G.: Πόσο διαφορετικό είναι να φωτογραφίζετε έναν πολιτικό από ένα μοντέλο; Τι σας φαίνεται πιο ενδιαφέρον;
PL.: Οταν φωτογραφίζω κάποιον, εστιάζω αποκλειστικά στην ανθρώπινη σύνδεση. Με αυτή την άποψη, κάθε άτομο είναι απολύτως μοναδικό και ξεχωριστό. Δεν υπάρχουν τύποι ανθρώπων ή κατηγορίες. Κάθε ανθρώπινη εμπειρία είναι 100% αυθεντική.

G.: Για ποια από τις φωτογραφίες σας νιώθετε πιο περήφανος; Και γιατί;
PL.: Νιώθω πιο περήφανος για τα πορτρέτα των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για εκείνα των ανθρώπων από την Πάρο. Κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι διάσημος, αλλά όλοι μοιράζονται μαζί μου την ανθρωπιά τους, κάτι που είναι σπουδαίο προνόμιο να αιχμαλωτίζεις σε φιλμ.

G.: Εχετε γνωρίσει κάποιους από τους πιο επιδραστικούς ανθρώπους στον κόσμο. Υπήρχε κάποιος που να σας απογοήτευσε από κοντά; Ή και το ακριβώς αντίθετο, να σας εξέπληξε ευχάριστα;
PL.: Δεν έχω νιώσει ποτέ απογοήτευση - ο γνώμονάς μου είναι πάντα η περιέργεια και ποτέ η κριτική. Για μένα, κάθε φωτογράφηση είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψω τον πραγματικό χαρακτήρα κάποιου. Κάποιες φορές η εμπειρία μπορεί να είναι ευχάριστη και κάποιες άλλες ανταγωνιστική - κάθε φορά όμως είναι ενδιαφέρουσα και συναρπαστική.

G.: Ποιους θεωρείτε σταθμούς στην καριέρα σας;
PL.: Τη συνεργασία μου με τη «Vogue» πριν αποφοιτήσω από το κολέγιο. Το να δουλέψω για τον Τζορτζ Κένεντι τζούνιορ για το «George». Η φωτογράφηση του Μπιλ Κλίντον, που ήταν ο πρώτος πρόεδρος που απαθανάτισα. Η φωτογράφηση του Βλαντιμίρ Πούτιν. Και, τέλος, τα πορτρέτα των επιζησασών σεξουαλικής βίας στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τα οποία συντέλεσαν ώστε ο θρυλικός δρ Μουκουένγκε να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης.

G.: Τι είναι αυτό που θέλετε να εκφράζετε μέσω των πορτρέτων σας;
PL.: Ζούμε στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης και έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας στην κοινωνία και τον τρόπο να επικοινωνούμε. Πιστεύω λοιπόν ότι το πολυτιμότερο νόμισμα τα επόμενα χρόνια θα είναι οι αυθεντικές ανθρώπινες συνδέσεις και εμπειρίες, κάτι πραγματικό στο οποίο μπορούμε να πιστέψουμε. Αυτό θέλω να εκφράζω μέσα από τον φακό μου.

G.: Ποιον θα θέλατε να φωτογραφίσετε; Και ποιον θα ευχόσασταν να έχετε φωτογραφίσει αλλά δεν είναι πλέον εν ζωή;
PL.: Θα ήθελα πολύ να φωτογραφίσω τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ, γιατί ανέκαθεν υπήρξα αφοσιωμένος θαυμαστής των Beatles. Με θλίβει πολύ το γεγονός ότι δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να φωτογραφίσω τη βασίλισσα Ελισάβετ.

G.: Μεγαλώσατε στην Ελλάδα και ο πατέρας σας ήταν Ελληνας. Πόσο Ελληνας νιώθετε;
PL.: Ολη η καρδιά μου είναι ελληνική.

G.: Τι σημαίνει για εσάς το ότι η αναδρομική σας έκθεση «People Power» και το νέο σας μονόγραμμα «Platon Paros» παρουσιάζονται στην Αθήνα;
PL.: Είναι τεράστια χαρά να φέρνω τη δουλειά μου πίσω στην πατρίδα μου. Το ταξίδι μου στη φωτογραφία ξεκίνησε πριν από 40 χρόνια στην Πάρο, απαθανατίζοντας τους κατοίκους του χωριού Λεύκες. Αυτό το πρότζεκτ συνεχίστηκε σαν συνδετική κλωστή στη διάρκεια της καριέρας μου - το σημείο στο οποίο επιστρέφω ξανά και ξανά για στοχασμό, επούλωση και ηθική οπτική. Το βιβλίο μου «Platon Paros» είναι ένα ερωτικό γράμμα στην ελληνική κληρονομιά και κουλτούρα. Είμαι επίσης περήφανος που εγκαινιάζω αυτή τη σημαντική αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, η οποία θα παρουσιάζει τα πορτρέτα μου Ελλήνων προσωπικοτήτων, ενταγμένα στο πλαίσιο των πιο ισχυρών και επιδραστικών πρωταγωνιστών της παγκόσμιας σκηνής.

G.: Πώς επηρέασε τη δουλειά σας η ελληνική σας κληρονομιά;
PL.: Μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό όπου κυρίαρχα στοιχεία ήταν το πνεύμα της φιλοξενίας και ο αμοιβαίος σεβασμός. Αυτές οι βασικές αξίες έμειναν μαζί μου σε όλη μου τη ζωή καθώς περιπλανιώμουν στους διαδρόμους της εξουσίας. Εμαθα από μικρό παιδί να αντιμετωπίζω τους άλλους με σεβασμό και καλοσύνη και να είμαι αιωνίως περίεργος για την ανθρώπινη κατάσταση.

G.: Ποιο είναι το επόμενο πρότζεκτ σας;
PL.: Θα είναι μια ταινία μεγάλου μήκους με θέμα τη φτώχεια στην Αμερική ◆