Πόσο ψάρι τρώει ο Έλληνας;

Μεγάλη η εκτίμηση του Έλληνα για την ψαροφαγία που καταγράφεται στις υψηλότερες θέσεις του σύγχρονου γαστρονομικού lifestyle, έχοντας όμως περάσει από διάφορες φάσεις. Μέχρι την οικονομική κρίση του 2010, η «ψαρούκλα», δηλαδή το δίκιλο και γιατί όχι και το τρίκιλο ψάρι συν τα «πρώτα ψάρια» (η συναγρίδα, η σφυρίδα, ο ροφός, το φαγκρί, τα μπαρμπούνια), ηγεμόνευαν χωρίς αντίπαλο στις διάσημες ψαροταβέρνες. Ακριβό, καθαρισμένο και σερβιρισμένο με επισημότητα, ήταν ένα από τα status symbol των πλουσίων. Μετά, ήρθαν τα πάνω κάτω.

Η εκδίκηση των μικρών ψαριών
Η οικονομική κατάρρευση έφερε μεγάλες ανατροπές στο διατροφικό-γαστρονομικό τοπίο. Τα λεγόμενα δευτερότριτα ψάρια, (γαύροι, σαρδέλες, γόπες, σαφρίδια, σκουμπριά, κολιοί, ζαργάνες) πήραν την εκδίκησή τους. Και αυτό χάρη στους διάσημους που τα έφεραν και πάλι στο προσκήνιο, οι οποίοι εξάγνιζαν αυτή την επιστροφή στην κολυμπήθρα της fine dining γαστρονομίας, προτείνοντας περιηγήσεις σε υποτιμημένα μέχρι τότε τοπία του βυθού. Φυσικά δεν μιλάμε για εκείνους που πάντα ξεδιάλεγαν από τις 7 το πρωί τα μικρόψαρα στη Βαρβάκειο. Παράλληλα, τα λαβράκια, οι τσιπούρες, τα μυλοκόπια και τα φαγκριά ιχθυοκαλλιέργειας, με τις προσιτές τιμές τους για νωπά ψάρια, έπαιξαν (και παίζουν) τον καθοριστικό ρόλο τους στην ψαροφαγική κουλτούρα. Έχουμε λοιπόν ένα τρόφιμο που συγκεντρώνει θριαμβευτικά όλα τα healthy claims: και πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και με καλά λιπαρά και με ευέλικτους και εύκολους τρόπους μαγειρικής.

Δείτε τη συνέχεια στο cantina.protothema.gr