tasos_karamitsos

Οι δύο Ελλάδες και οι Έλληνες

Τάσος Καραμήτσος

Υπάρχουν δύο όψεις πάντοτε σε οτιδήποτε, ακόμα και σε μια χώρα. Για παράδειγμα, υπάρχει η Ελλάδα των εφοπλιστών, οι οποίοι τον τελευταίο χρόνο έφτασαν την αξία του ελληνόκτητου στόλου στα 100 δισ. ευρώ (ολόκληρη Κίνα, παρακαλώ, με 1,2 δισεκατομμύρια πληθυσμό έχει στόλο αξίας 90 δισ. ευρώ) και η Ελλάδα του κ. Κουτσολιούτσου (δεν τον γνωρίζω ούτε κατ’ όψιν τον άνθρωπο), που μας έχει αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Αυτή η ιστορία μοιάζει με τις μεγαλύτερες «φούσκες» του 1999 και φυσικά με εκείνες τις απίθανες τραπεζικές απάτες που έγραψαν ιστορία, αλλά σε μια τελείως διαφορετική εποχή, όπου όλα ελέγχονται με τρόπο όχι απλά αυστηρό, αλλά πολλές φορές τόσο σκληρό που η τραπεζική ή εισαγγελική «θεραπεία» σκοτώνει τον ασθενή.

Στα δύο παραδείγματα που ανέφερα ουσιαστικά δεν υπάρχουν δύο Ελλάδες, για να είμαστε ακριβείς, αλλά μια εκατοστή Ελληνες που χωρίς καμία προστασία (ούτε κρατική παρέμβαση) έφτιαξαν μια υπεραξία 100 δισ. ευρώ σε ένα πλήρως ανταγωνιστικό πεδίο, τη ναυτιλία, και από την άλλη ένας Ελληνας επιχειρηματίας που απλώς βασίστηκε στο απόλυτο μπάχαλο που επικρατεί στη χώρα. (Βρήκε κι έκανε κι αυτός...)
Για να είμαστε ακριβείς, ο κ. Κουτσολιούτσος δεν φαίνεται να κορόιδεψε μόνο τις ελληνικές αρχές ή τους μετόχους του, αλλά και ορισμένα από τα μεγαλύτερα και πιο σοφιστικέ στις επενδύσεις τους funds του κόσμου. Κάτι που μπορεί να συμβεί βέβαια σε όλους - αρκεί να θυμηθούμε πώς την πάτησαν οι ίδιοι επενδυτικοί κολοσσοί με τον «σοφό επενδυτή της Wall Street» και πρώην πρόεδρο του Nasdaq, Μέιντοφ, όπου χάθηκαν μερικά δισ. δολάρια.
Για να πάμε παρακάτω -κοιτώντας ολόκληρη την εικόνα του πώς και γιατί καταλήξαμε στη φρικώδη κρίση που ζήσαμε και εξακολουθούμε να ζούμε-, υπάρχουν στην Ελλάδα οι επιχειρηματίες που τους εξέθρεψαν με τεράστια δάνεια (δανεικά και αγύριστα) οι τράπεζες, όπως αυτά των μεγαλοξενοδόχων, που θα έπρεπε λογικά να ήταν οι μόνοι που θα μπορούσαν να αποπληρώσουν αφού σημειώνουμε αλματώδη ανάπτυξη στον τουρισμό. Και οι επιχειρηματίες όπως ο ιδιοκτήτης της Taxibeat Νίκος Δρανδάκης, που κατέβασε μια καλή ιδέα, πούλησε στη Mercedes ένα μεγάλο τμήμα της εταιρείας του και το μόνο που αντιμετωπίζει στη χώρα του είναι ο φθόνος και η εχθρότητα από τα γνωστά πολιτικά και συνδικαλιστικά σκουπίδια.

Καθένας από εμάς, φεύγοντας από τα παραδείγματα των επιχειρήσεων, θα μπορούσε να προσθέσει στις σκέψεις αυτές και ένα δικό του προσωπικό παράδειγμα από τον μικρόκοσμό του για τις «δύο Ελλάδες» και τους Ελληνες.
Το ζήτημα είναι αν αυτοί που θα φτιάξουν το μέλλον της -νέας μετά την κρίση- Ελλάδας, όποτε κι αν έρθει αυτό, αλλά και όλοι εκείνοι που θα την εκπροσωπήσουν, δηλαδή οι νέοι άνθρωποι που σπουδάζουν ή μόλις ξεκίνησαν να εργάζονται, θα ακολουθήσουν εκείνες τις αρχές που θα φέρουν μπροστά μια πιο καλή, δίκαιη και παραγωγική Ελλάδα. Αυτή που παράγει πλούτο και μαζί πολιτισμό, αθλητισμό, καλοζωία για τους πολλούς. Ή θα συνεχίσουν τη σημερινή θλιβερή εικόνα.

ΣΧΟΛΙΑ (5)

Όχι και την

πατησαν τα αμοιρα και κακομοιρα fund. Mη τρελαθούμε τελείως. Α-Π-Λ-Η-Σ-Τ-Ι-Α λεγεται και ευθυνεται για πολλα δεινα και τον σημερινο παγκοσμιοποιημενο καπιταλισμο που μας εχει τσακισει σχεδον ολους. 8 ανθρωποι λεει εχουν οσα πλουτη εχουν 4 δις απο εμας...

Τα πράγματα στη θέση τους

Ε όχι και "μόνοι, έρημοι και απροστάτευτοι" οι εφοπλιστές, αφού είναι γνωστό ότι μόνο χάρη στις ιδιαίτερα ευνοϊκές διατάξεις του Συντάγματος (γι διατηρούν παρουσία (έστω και συμβολική) στην Ελλάδα, και εμφανίζεται "Ελληνόκτητος" ο στόλος. Πόσα από αυτά τα 100 δις μεταφράζονται σε υπεραξία για την Ελλάδα; Σε ΑΕΠ; Σαν ποσοστό τις αξίας του στόλου, πόσα έσοδα γενικώς αποφέρουνε στην Ελλάδα; Κάτι που παραλείπεται πολύ συχνά είναι ότι για την Ελλάδα αυτό το ποσοστό είναι από τα χαμηλότερα παγκοσμίως λόγω των περίφημων φοροαπαλλαγών. Επίσης η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα παγκοσμίων που εγγράφει στο ΑΕΠ της το σύνολο του τζίρου της εφοπλιστικής δραστηριότητας της, παρ' ότι ουσιαστικά δεν φορολογείται καν, και ο πλούτος που δημιουργείται μένει αλλού. Μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας που διατηρούνται δεν σώζουν την κατάσταση. Σε τι ξεχωρίζουμε εντέλει π.χ. από το Βιετνάμ, την Ουκρανία ή τη Ρουμανία, που και αυτές παρέχουν πολλούς εργαζόμενους στη ναυτιλία;

Νίκος

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ακριβώς το μήνυμα σου... Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι το εφοπλιστικό κεφάλαιο είναι διεθνές. Παράχθηκε στο εξωτερικό, με κεφάλαια του εξωτερικού, και όπως και εσύ λές με προσωπικό ξένων (που ζούν στο εξωτερικό) και με ιδιοκτήτες με έδρα κυρίως το Λονδίνο. Τώρα αν εσύ νομίζεις ότι αυτό το χρήμα πρέπει να έλθει στην Ελλάδα να φορολογηθεί με 50% για να ζούν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Καρανίκες, τότε έχεις πρόβλημα... Αντιθέτως το χρήμα αυτό πρέπει να το επαναπροσελκύσουμε στην Ελλάδα όπως το χρήμα ξένων επενδυτών.

Γιώργος (ρεαλιστής)

Πρέπει να υπάρξει ενότητα, δικαιοσυνη, κοινος στοχος για να γινει η Ελλάδα καλυτερη και πανω απο ολα να επιτευχθει μια καθαρση στο πολιτικο σκηνικο των απαταιωνων... Αλλιώς δεν εχουμε μελλον.

theokal

Αγαπητέ μου, οταν τα υπερλούξ 5στερα ριζόρτ με τα 300 ευρώ τη διανυκτέρευση γεμίζουν κάτι τριήμερα ή κάτι εβδομάδες διακοπών πάσχα και χριστουγέννων με συνολικό κόστος πάνω από 3000 ευρώ και περνάς απ' έξω απ αυτά και βλέπεις στα πάρκινγκ αραδιασμένες τις Πόρσε, τις Μαζεράτι και τις Φεράρι, όταν περνας από τα μπουζουκομάγαζα και βλέπεις πολλές δεκάδες Μερσεντές και Μπεμβέ, όταν γίνεται της κολάσεως σε Νάμμος κλπ μαγαζιά λες δεν μπορεί να είναι όλοι αυτοί παιδιά του Λάτση ή του Βαρδινογιάννη. Εγώ ξέρω οτι "στο χωριό μου" Φεράρι μπορεί να έχει μόνο ένας, επι 24 χωριά όλη η Ελλάδα, άντε και να κυκλοφορούν 24 σ΄όλη την Ελλάδα και άλλες τόσες Πόρσε. Τις άλλες ποιοί τις έχουν ? Τόσο δύσκολο είναι να βρεθούν αυτοί ? Αν τις κατέχουν με βάση τα δηλωμένα εισοδήματα τους, ΟΚ. Αλλά δεν μπορεί απ τη μιά να υπάρχει αυτή η εικόνα και απ την άλλη να υπάρχουν τόσοι δικαιούχοι επιδομάτων ... ανεργίας, κοινωνικών επιδομάτων και κοινωνικού τιμολογίου ΔΕΗ ! Δεν μπορεί να υπάρχουν συνταξιούχοι με 3-4 συντάξεις 5000+ ευρώ και απ την άλλη άνθρωποι ταλαιπωρημένοι, ανάπηροι, άρρωστοι που δεν μπορούν να πάρουν σύνταξη ή η σύνταξη που παίρνουν δεν τους φτάνει ούτε για τα φάρμακά τους. Σαφώς και υπάρχουν 2 Ελλάδες. Στη μια είναι οι επιχειρήσεις που κλείνουν δεκάδες κάθε μέρα λόγω των capital controls, την υπερφορολόγηση λόγω μνημονίων αλα Σύριζα αλλά και την οικονομική ασφυξία που νοιώθουν και στην άλλη Ελλάδα είναι οι επιχειρήσεις που οι ιδιοκτήτες τους έχοντας μαύρα χρήματα σε σεντούκια αγοράζουν σε εξευτελιστικές τιμές πρώτες ύλες, εξοπλισμούς, ακίνητα, εμπορεύματα κλπ. Το χάσμα των τάξεων επι νεο-αριστεράς διευρύνθηκε δραματικά και μη αναστρέψιμα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία