Κώστας Υφαντής

Μέχρι το 2020 η ελληνική εξωτερική πολιτική παρά το γεγονός ότι ήταν σχεδόν αποκλειστικά στραμμένη στην αντιμετώπιση αυτού που θεωρείται ως τουρκική αναθεωρητική απειλή παρέμεινε εγκλωβισμένη σε μια λογική αδράνειας και με μία στρατηγική περιορισμένων στόχων εξαιτίας εξωτερικών και εσωτερικών «καταναγκασμών»

Ο πρώτος γύρος των τουρκικών προεδρικών εκλογών διέψευσε τις δημοσκοπήσεις, ανέβαλε για πολύ αργότερα την προοπτική της πολιτικής αλλαγής και επιβεβαίωσε με εκκωφαντικό τρόπο την κυριαρχία του Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.