danikas_dimitris

Παριστάνουμε τους Νεϊμάρ ενώ είμαστε κατώτεροι και από τον Αραβίδη

Δημήτρης Δανίκας

Μια απλή «μεταφορά». Από το πρόσφατο Mundial στην ελληνική πραγματικότητα. Για πρόσεξε λιγάκι. Διαφορές και ομοιότητες

Ας πούμε. Γιατί έφυγαν από τη μέση οι μεγάλες, ποδοσφαιρικές δυνάμεις; Οπως Γερμανία. Οπως Αργεντινή, Βραζιλία. Ισπανία;

Οι λόγοι πολλοί. Ομως, κατά τη γνώμη μου, ένας εξ αυτών είναι ο πιο ισχυρός και πειστικός

Μα φυσικά επειδή αυτές οι μεγάλες δυνάμεις έχουν χορτάσει από επιτυχίες, θριάμβους και τρόπαια

Επειδή δεν είχαν να αποδείξουν τίποτα. Η δύναμή και η ισχύς τους δεδομένη. Θα επανέλθουν. Θα επανακάμψουν

Αντιστρόφως. Οι ¨μικρότερες” δυνάμεις, πλην Γαλλίας, τα έδωσαν όλα. “Πεινασμένοι” για μια διάκριση, για κάποια επιτυχία

Συμβαίνει και στη ζωή. Με τους αυτοδημιούργητους. Παγκοσμίως. Αλλά και εν Ελλάδι. Εκατοντάδες οι πετυχημένοι επιχειρηματίες που εκτοξεύτηκαν από τα υπόγεια στα ρετιρέ. Οι καλύτεροι. Το ίδιο και με τους πεντάστερους επιστήμονες που διανύουν λαμπρή διαδρομή στο εξωτερικό

Αυτό συμβαίνει και με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Οι πιο αφοσιωμένοι και δημιουργικοί καταλαμβάνουν σπουδαίες θέσεις στην αγορά αλλά και στις επιστήμες. Συνέβη και με τους δικούς μας μετανάστες στη Γερμανία, την Αμερική και την Αυστραλία

Η στέρηση, η αφαγία, η δυσκολία, ο ανήφορος, η φιλοδοξία, η στοχοπροσήλωση να φύγω από τη μιζέρια, από την εσχατία, από την ανυπαρξία. Αυτή η κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη των ανθρώπων, αλλά και κάθε κοινωνίας

Και ποιο το μυστικό αυτών των μικρών δυνάμεων που στο πρόσφατο παγκόσμιο κύπελλο κατάφεραν να διακριθούν; Και μάλιστα από χώρες των τεσσάρων, των οκτώ εκατομμυρίων πολιτών;

Μα φυσικά η ομαδική προσπάθεια. Η συνεργασία. Η ομαδικότητα. Ενας για όλους και όλοι για έναν. Οπως, ας πούμε, ο Μόντριτς. Αυτό το “μυρμήγκι”. Μόλις 1.72. Μόλις εξήντα έξι κιλά. Τίποτα. Αυτός ο…Λουκάς που παλιά μάζευε κατσίκες στα βουνά της Κροατίας. Που κατάφερε να σταθεί όρθιος. Να επενδύσει κάθε ικμάδα των δυνάμεών του σε τρεις αγώνες, σε τρεις παρατάσεις, σε τρία αλλεπάλληλα και κρίσιμα, νοκ άουτ παιχνία των δύο Plus ωρών. Ενα σαμιαμίδι. Απόστευτο

Το μυστικό του; Μα φυσικά η οργάνωση. Οι θανατηφόρες μεταβιβάσεις. Χειρουργικής ακρίβειας. Ο Λουκάς που έριξε στον τόπο τους θηριώδεις παιδαράδες της Αγγλίας

Αντιθέτως. Τα μεγάλα αστέρια, οι φορείς του ποδοσφαιρικού Star system, τα δισεκατομμύρια. Οι ακριβοπληρωμένοι, οι χρυσοί λεβέντες των μεγάλων χορηγών, βρέθηκαν στο καναβάτσο

Οι νάρκισσοι, Οι χορτασμένοι. Τα είδωλα. Οι σπουδαίοι. Με την κόμμη τους. Με το styling. Αυτοί οι φιγουρατζήδες. Οπως ο Νειμάρ ντε Σίλβα Σάντος τζούνιορ. Οπως ο Ρονάλντο. Ολοι αυτοί έκαψαν λάδια. Αδιάφοροι. Ατομικιστές. Εγωπαθείς. Με τα άπειρα εκατομμύριά τους. Με τους «στρατούς» και τις ερωμένες τους. Με τα σκάνδαλά τους

Σιγά τώρα που θα τα έδιναν όλα για την σημαία της πατρίδας τους. Το πατριωτικό φιλότιμό τους είναι κατώτερο από το προσωπικό συμφέρον τους και το πορτοφόλι τους

Και κάτι ακόμα. Οι προβλέψεις. Οι προβλέψεις όλων των ειδικών. Των σχολιαστών. Ολων αυτών που έχουν «τυφλωθεί» από τους προβολείς της δημοσιότητας

Τι μας έλεγαν; Μα φυσικά-έλεγαν ως προφήτες-φαβορί η Γερμανία. Μα φυσικά στην τετράδα θα παίξει και η Βραζιλία. Μα φυσικά η Αργεντινή και η Ισπανία

Τίποτα. Ολα γκρεμίστηκαν Στάχτες και μπούρμπερη. Ποιος εξ όλων αυτών των επαιόντων είχε στοιχηματίσει, από την αρχή, σ αυτόν τον Χάρι Κέιν; Κανείς. Ποιος είχε προβλέψει στην έξοδο της κραταιάς Γερμανίας από τον πρώτο γύρο των ομίλων; Κανείς; Ποιος είχε πιστέψει στην Κορέα και την Ιαπωνία; Κανείς!

Με απλά λόγια. Η Ελλάδα έχει όλες τις προυποθέσεις. Η κρίση είναι δοκιμασία. Η δοκιμασία θα έπρεπε να προκαλούσε πείσμα. Η κρίση και η δοκιμασία θα έπρεπε να είχαν συνεγείρει τις κομματικές δυνάμεις. Θα έπρεπε αυτές οι κομματικές δυνάμεις να συνεργαστούν. Θα έπρεπε σαν μια γροθιά να έστελναν την χώρα στην ραγδαία ανάπτυξη

Ωστε να συναντηθούμε με την ελπίδα και την αισιοδοξία. Αν δηλαδή το Ακαθάριστο Εθνικό Προιόν της χώρας είχε αυξηθεί τώρα δεν θα υπήρχε καμία ανάγκη για περικοπές συντάξεων

Αλλά που να βρεθούν τέτοιοι Λουκάδες όπως ο Μόντριτς. Τίποτα. Καθένας για την πάρτη του. Για το κόμμα του. Για την πελατεία του

Ποιο το χειρότερο; Μα φυσικά ότι οι αρχηγοί και τα επιτελεία των ελληνικών κομμάτων συμπεριφέρονται με τον «ατομικισμό» και την εγωπάθεια ενός Νειμάρ. Παριστάνουν τους Νειμάρ και τους Ρονάλντο ενώ στην πραγματικότητα οι επιδόσεις τους δεν μπορούν να φτάσουν τις αντίστοιχες ενός Χρήστου Αραβίδη

Κατάλαβες τώρα; Συνεργασία, ομαδικότητα, πείσμα, στοχοπροσήλωση. Αυτή η συνταγή. Ολοι για έναν και ένας για όλους. Αλλιώτικα εκεί εκεί στην Γ. Εθνική!

ΣΧΟΛΙΑ (15)

Από μπάλα ξέρω όσα κι εσείς...

Από πολιτική και οικονομία όμως, σε βάζω στο τέρμα... Στον καπιταλισμό τα λεφτά τα έχουν οι καπιταλιστές και όχι οι εργάτες κάθε είδους, από αυτούς ζητάς τις επενδύσεις και την αύξηση του ΑΕΠ. Στον καπιταλισμό τους πολιτικούς τους προωθούν μέσω εφημερίδων, τηλεοράσεων, ραδιόφωνων, ιστοσελίδων, περιοδικών κλπ. οι ιδιοκτήτες αυτών, οι καπιταλιστές πάλι. Χωρίς διαφήμιση, δηλαδή χρήμα καπιταλιστικό, δεν σε ξέρει ούτε η μάνα σου, όπως δεν ήξερες τον Αλέξη μέχρι να μας τον κατσικώσουν αφίσες σε κάθε στάση λεωφορείου ως το μέλλον της Δημαρχίας Αθηνών. Και αργότερα του Συνασπισμού και της Ελλάδας, δηλαδή των Ελλήνων καπιταλιστών για να ακριβολογούμε. Δική τους είναι η πατρίδα αυτή, για εμάς μόνο φόρους και ληστεία της ζωής μας έχει. Να ενωθούμε σε ομάδα που το χρήμα το μαζεύουν οι κουτσοί οι καπιταλιστές και οι αληθινοί αθλητές, οι μισθωτοί εργαζόμενοι, κουβαλάν τη μπάλα και τα νερά για ψίχουλα... Μόνο σε ανταλλαγή πυροβολισμών μπορούμε να ενωθούμε εμείς με αυτούς και με όσους υποστηρικτές τους, σε τίποτα άλλο. Μέχρι τότε, απλά υπομένουμε και επιμένουμε να ξυπνάμε από τον λήθαργο τα θύματά τους/σας, τους εργαζόμενους που παράγουν όλο τον πλούτο κάθε καπιταλιστικής επιχείρησης. Επιχείρηση χωρίς αφεντικά, στέκεται μόνη της και δουλεύει και για χρόνια αν χρειαστεί... χωρίς μισθωτούς εργαζομένους, ούτε δευτερόλεπτο. Αυτό δεν αντιλαμβάνεται ο λαός, ακόμα. Αυτό το ξέρετε πολύ καλά οι πιο πολλοί υπάλληλοι διαμόρφωσης συνειδήσεων.-

ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΡΗΤΗ

για πες μας ρε εργατοπατερα μια επιχειρηση στο κοσμο που να τη διοικουν οι εργαζομενοι και να πηγαινει μπροστα? στην ΕΣΣΔ (γιατι εκει το πας) το συστημα κατερευσε απο τον ιδιο το πεινασμενο λαο, στη Κουβα ειναι στα τελειωματα του, γιατι δε μπορεις να λες θα εργαζεσαι οσο μπορεις και θα πληρωνεσαι βασει των αναγκων σου. Και ποιος θα μου καθορισει τις αναγκες μου? οι ανθρωποι δεν ειναι ζωα να τους βαζεις τοση τροφη καθε μερα και τοσο νερο. Γιατι να φαει καποιος τα χρονια του στα θρανια για να σπουδασει και ν αμειβεται το ιδιο μ ενα οδοκαθαριστη η ενα κλητηρα?

Chris

Θα δεχτώ ότι αυτό είναι ένα σοβαρό άρθρο. Αλλά, δεν ξέρεις την ιστορία του ποδοσφαίρου. Εφόσον κάνεις παραλληλισμό επιτυχιών στο ποδόσφαιρο και προόδου των κοινωνιών. Τότε, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι περιμένουμε έναν Μαραντόνα, και εμείς. Να πάρει από το χέρι, όλους τους άμπαλους, και να σαρώσουμε τα μετάλλια. Μόνο η ομαδικότητα δεν φτάνει. Χρειάζεται ο ηγέτης, που θα εμπνεύσει. Γιατί και ο Μαραντόνα, είχε σκάνδαλα, ήταν μπλεγμένος με τα ναρκωτικά. Και άλλα. Αλλά, μέσα στο γήπεδο, έβγαζε πάθος και ταλέντο, και εγωισμό. Οπότε, συμφωνώ, με το πρώτο επιχείρημά σου, ότι χρειάζεται ποδοσφαιρικός εγωισμός. Δεν συμφωνώ εκεί που λες, για παίκτες που ασχολούνται με την εμφάνισή τους (Νειμάρ κτλ). Μπορεί ένας ταλαντούχος να είναι και ψώνιο. Και παράλληλα να τρώει σίδερα στο γήπεδο. Και επίσης δεν συμφωνώ με το συμπέρασμα ότι η ομαδικότητα κερδίζει το ατομικό ταλέντο. Απλά η ομαδικότητα, εξασφαλίζει μια σταθερότητα σε βάθος χρόνου. Γιατί ταλέντα σαν τον Μαραντόνα στο ποδόσφαιρο, ή τον Καποδίστρια, στην πολιτική, ή τον Αλέξανδρό μας, στην ηγεσία, βγαίνουν μια φορά τα 2000 χρόνια.

κο κο κο

ΑΣΕ .....ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ.....

Χαχαχα!

Ελα ρε!μιλαμε για τον μουρινιο της.... κριτικης(?)

Μανώλης..

Είναι γεγονός ότι ο Αραβίδης δεν πέφτει κάτω όπως ένας Νεϊμάρ.

Μονο 7?

Χα!χα!χα!δανικα?δε....πουλας ρε φιλε!στα πρωιναδικα!!μαρς!!!

Άλλος

Μπράβο για μια ακόμη φορά για το άρθρο!

Δεν κατάλαβα

δε σου αρέσει ο Αραβίδης;;;;; και σου αρέσει ο Νειμάρ;;;;; Αυτή η λουλού που κάθε λίγο και λιγάκι πέφτει κάτω και ζητάει πέναλτι;;;; Φιλαράκο από μπάλα δεν μπανίζεις μία.

Αξιοπρεπεια?

Κυρ δανικα ξεκουβαλα απο δω μεσα!το βλεπεις δεν τραβας.παρε το κουβαδακι σου και τραβα σ αλλη παραλια.πιστευω σου ταιριαζει περισσοτερο το tribun,δεν εχει και σχολια να σε προσβαλουν!καλα δεν εχεις πετσα ανθρωπε μου?δεν εχεις ...εγωισμο?φτου,να παρει η ευχη!

ULI CHRIS

Ποιός πρόβλεψε ότι η Γερμανία δεν θα περάσει τους ομίλους? Εγώ. Το ίδιο είχα προβλέψει για την Ισπανία που με διέψευσε (πήγε ένα βημα παραπέρα, για κακή μας - και δική τους - τύχη). Ωραίο μουντιάλ.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία