stefanakidis_vassilis

Το ολιστικό το είδαμε, το σχέδιο όχι

Βασίλης Στεφανακίδης

Ειλικρινά δεν ξέρω πόση αξία έχουν όλες αυτές οι συζητήσεις για το περίφημο ολιστικό σχέδιο της κυβέρνησης για την μεταμνημονιακή εποχή.

Ένα σχέδιο γενικοτήτων, αοριστιών και ασαφειών ανακατωμένο με πολλές ευχές και πολλά αν και με μόνο χειροπιαστό τη μονιμοποίηση του ΕΝΦΙΑ στο ύψος των 2,65 δισ. ετησίως ανεξαρτήτως των αντικειμενικών τιμών και πολύ περισσότερο των πραγματικών τιμών των ακινήτων.

Ακόμα και στην αύξηση του κατώτατου μισθού στον οποίο επένδυσε πολλά το κυβερνητικό αφήγημα οι διατυπώσεις στο ολιστικό σχέδιο είναι τόσο θολές και με τόσες προϋποθέσεις που το τελικό συμπέρασμα είναι, ζήσε Μάη μου...

Κι αλήθεια ,γι αυτή τη ριμάδα την ανάπτυξη πέρα από ευχολόγια και κενές περιεχομένου κοινοτυπίες, δεν βρήκαν να παρουσιάσουν έστω ένα ρεαλιστικό σχέδιο; Δεν βρήκαν να πουν έστω κάποιες θεσμικές παρεμβάσεις, ώστε να δημιουργηθεί φιλικό περιβάλλον για προσέλκυση επενδύσεων; Μήπως δεν ξέρουν πως οι βασικότεροι λόγοι που αποτρέπουν τους υποψήφιους επενδυτές να εμπιστευτούν τη χώρα μας είναι η γραφειοκρατία, η αργή απόδοση δικαιοσύνης ,η υψηλή φορολογία και η έλλειψη τραπεζικής χρηματοδότησης;

Τι έχουν κάνει προς αυτή την κατεύθυνση όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκονται στην εξουσία και όχι μόνο αυτοί αλλά και οι προηγούμενοι; Τίποτα. Και όχι μόνο αλλά με κάθε ευκαιρία θέτουν νέους όρους και κανόνες που στην ουσία είναι νέα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Πηγάζει από το DNA της αριστεράς που παθαίνει αλλεργία με την έννοια του επιχειρηματικού κέρδους καθώς εκ προοιμίου θεωρεί πως αυτό (το κέρδος) είναι αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Επομένως αυτή η πολυπόθητη ανάπτυξη η οποία και μόνο αυτή, θα κάνει τη διαφορά ώστε να γυρίσει σελίδα η ελληνική οικονομία, από που και με ποιο τρόπο θα προέλθει; Μόνο από τον τουρισμό , τις ισχνές εξαγωγές και τα κοινοτικά κονδύλια; Προφανώς κι αυτά δεν αρκούν για να αυξηθεί ο εθνικός πλούτος ώστε να προκύψει πραγματικό μέρισμα για την κοινωνία.

Οι ιδιωτικές επενδύσεις κατά κύριο λόγο, μπορούν να κινήσουν τον τροχό της ανάπτυξης, της δημιουργίας θέσεων εργασίας, της αύξησης των φορολογικών εσόδων και των ασφαλιστικών εισφορών αλλά και της μείωσης του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Όλα τα άλλα, δεν είναι τίποτα άλλο από φθηνά τρικάκια και σαθρά επιχειρήματα στη Βουλή και στα τηλεοπτικά παράθυρα που κατά βάθος δεν τα πιστεύουν ούτε καν αυτοί που τα εκστομίζουν.

Γι αυτό και οι εκτιμήσεις και οι προβλέψει για την ανάπτυξη ποτέ δεν πιάνουν τον στόχο και συνεχώς επικαιροποιούνται προς τα κάτω. Ήδη για φέτος ενώ ο προϋπολογισμός έκανε λόγο για 2,5%, με τα στοιχεία του πρώτου τετραμήνου, ο πήχης κατέβηκε στο 2% κι είναι μαθηματικά βέβαιο πως στο τέλος θα πανηγυρίζουν αν πετύχει η ελληνική οικονομία έστω και 1,5% ανάπτυξη.

Με άλλα λόγια, όσα κούφια λόγια κι αν μας λένε για το τέλος των μνημονίων και την επιστροφή στην κανονικότητα, η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική κι είναι αυτή που βιώνουμε όλοι μας και η οποία βάσει των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η κυβέρνηση, θα γίνει τρισχειρότερη στα επόμενα χρόνια. Όχι τίποτα άλλο, αλλά να , εμείς δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες όπως κάποιοι άλλοι που βάφτισαν την ανοησία τους αυταπάτη.

ΣΧΟΛΙΑ (4)

Το κλειστό ολιστικό μοντέλο αναφοράς

Ο όρος ολιστικό ευρωκουμουνιστικός μαρξιστικός όρος ήταν πρωτοπορεία ώς έννοια από την δεκαετία του 1980 και γενικεύτηκε από την χρήση του από κάποιον Έλληνα κοινωνιολόγο του LSE. Παρωχημένος πλέον όρος για χρήση στις σημερινές καταστάσεις που απαιτοτν την ουσιαστική αναφορά πέρα από τον επιθετικό νοηματικό προσδιορισμό. Το λεξικοαπεικονειστικό οπλοστάσιο της αλλοιωτικής και αλλοιωμένης διάστασης που συνιστά ο όρος ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτική αναφορά και κομματική συγκρότηση, ήταν σίγουρο ότι κυριαρχείται από την φτώχεια σύνθεσης όρων για την περιγραφή της σλυγχρονης συγκυρίας. Ένας κόσμος αλλοιωμένος και αλλοιωτικός , σαν αυτό που είναι ο Σύριζα , ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να βρεί άλλους όρους πέρα από παρωχημένες λεκτικές αναφορές για να περιγράψει και να αναφερθεί στα σύγχρονα και μελλοντικά. Ασφαλώς και όλο το ιδεολογικό kitsch κατασκεύασμα που συνιστά ο Σύριζα , δεν μπορεί να ξεφύγει από το κατάλληλο kitsch λεξιλόγιο για να εκφραστεί ιδεολογικοπολιτικά. Επίγονοι του παλαιομαρξιστικού του 19ου αιώνα μοντέλου , μετααρχειομαρξιστές του μεσοπολέμου , αδόκιμοι παπαγάλοι του Αλτουσεριανού Μαρξισμού , συνοθύλευμα κομματικό του γιαμπανά ( σύριζα : με αναφορά στο ξύρισμα σύριζα της κοινωνίας ) ψευτοπροοδευτικό μεταπολιτευτικό σκληρό Αθηνοκεντρικό κατασταλτικό κλειστό κομματικό μόρφωμα , εκπροσωπείται ακριβώς από την αίσθηση της ολιστικότητας σαν αίσθηση γεννεαλογικής αυτοεπιδιωξεώς του , ώς δήθεν αναπτυξιακό μοντέλο κλειστό ( για τούτο ολιστικό) μοντέλο αναφοράς.

ΛΕΩΝ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ,ΡΕ ΕΙΣΤΕ ΤΡΕΛΛΟΙ,ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ 300 ΕΥΡΩ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ 150 ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝ...ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΥ ΜΠΛΕΞΑΤΕ Μ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΡΔΑΛΟ ΕΡΙΦΙΟ

Plant B

Ολισθηρό ήταν το σχέδιο, όχι "ολιστικό"...

ΣΧΓ

Βλάκες το γράψανε για σανοφάγους!!!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία