H Zόζεφιν αποκάλυψε την αισθητική επέμβαση που έκανε στα 17 της χρόνια.
Η τραγουδίστρια μίλησε στο περιοδικό ΟΚ! κι αναφέρθηκε στις ανασφάλειες που είχε στο παρελθόν, την επέμβαση που έκανε, αλλά και το υγιεινό πρόγραμμα που ακολουθεί.
Αρχικά, δήλωσε: «Όποτε με σταματάει κόσμος στον δρόμο, μου λέει με σιγουριά "είσαι όλη μέρα στο γυμναστήριο". Πλέον, έχω πει ότι επειδή δεν θέλω να τους το χαλάω, θα λέω ότι πηγαίνω. Τα τελευταία χρόνια, καθώς αυτή η δουλειά δεν έχει ωράρια, δεν έχω τόσο ελεύθερο χρόνο, ώστε να πηγαίνω όσο συχνά θέλω στο γυμναστήριο. Αλλά με τις τόσες πολλές πρόβες που κάνω με τους χορευτές στη σκηνή, μπορεί να με κρατήσουν και οκτώ ώρες, πιστεύω ότι είναι αρκετό για να είναι το σώμα μου σε φόρμα. Φροντίζω όμως, να τρώω υγιεινά. Πίνω πολύ νερό και προσπαθώ να κοιμάμαι καλά, ιδανικά για ένα οκτάωρο. Συνήθως κοιμάμαι πέντε με έξι ώρες».
Στη συνέχεια, η τραγουδίστρια παραδέχτηκε ότι δεν ένιωθε πάντα όμορφα με το σώμα της. «Σε μικρότερη ηλικία, έχω περάσει περιόδους που δεν μου άρεσε τίποτα ή που είχα ανασφάλεια. Είμαι όμως, ένα κορίτσι που όταν ανεβαίνει πάνω στη σκηνή δεν υποδύεται κάποια άλλη. Αν καταφέρεις αυτό που παρουσιάζεις να είναι όσο πιο κοντά γίνεται σε αυτό που είσαι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Δεν διαφέρω από αυτό που βλέπει ο κόσμος στις live εμφανίσεις μου. Είμαι η ίδια και αυτό μου δίνει ηρεμία», σημείωσε.
Τέλος, αναφέρθηκε στην πλαστική επέμβαση που είχε κάνει στη μύτη της, πριν ξεκινήσει το τραγούδι. «Αυτό το έκανα στα 17 μου, πριν ξεκινήσω το τραγούδι. Ήθελα να τη διορθώσω και νιώθω ότι έκανα καλά. Ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει», είπε κλείνοντας.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.