Τι ισχύει για τους αδύνατους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2

Μελέτη από το Amsterdam UMC και το Πανεπιστήμιο της Γκάνας, που δημοσιεύθηκε στο Diabetologia, υποδεικνύει ότι ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να αναπτύσσεται μέσω διαφορετικών βιολογικών μηχανισμών ανάλογα με τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Στα άτομα με υψηλότερο ΔΜΣ φαίνεται να κυριαρχεί η αντίσταση στην ινσουλίνη, ενώ στους πιο αδύνατους ασθενείς το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται περισσότερο στην ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας. Η διάκριση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς σήμερα οι δύο ομάδες αντιμετωπίζονται θεραπευτικά με παρόμοιο τρόπο.

Η γεωγραφία του διαβήτη

Στις εύπορες χώρες, περίπου 9 στους 10 ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2 είναι υπέρβαροι. Στην Αφρική, ωστόσο, η εικόνα είναι διαφορετική. Σχεδόν 4 στους 10 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 έχουν φυσιολογικό ή ακόμη και χαμηλό σωματικό βάρος, ενώ σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, όπως στη Γκάνα, το ποσοστό μπορεί να φτάνει ακόμη και τους 6 στους 10. Όπως επισημαίνει η πρώτη συγγραφέας της μελέτης, Sabrina Esmail, υπολογίζεται ότι περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι με διαβήτη στην αφρικανική ήπειρο είναι αδύνατοι και δεν ταιριάζουν στο κλασικό πρότυπο της νόσου. Στην περίπτωση αυτών των ασθενών, το πρόβλημα φαίνεται να είναι περισσότερο η έλλειψη επαρκούς ινσουλίνης, παρά η μειωμένη ανταπόκριση του οργανισμού σε αυτήν.

Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr