Η Τσεχία κατεδάφισε δύο ιστούς μεσαίων κυμάτων ύψους 335 μέτρων, δείτε βίντεο

Η ψηλότερη κατασκευή της Τσεχίας, ο ραδιοπομπός Liblice, ο οποίος θεωρούνταν ο ψηλότερος πομπός στον κόσμο για ραδιοφωνικές εκπομπές μεσαίων κυμάτων, κατεδαφίστηκε την Πέμπτη.

Οι δύο χαλύβδινοι δικτυωτοί ιστοί του, ύψους 355 μέτρων ο καθένας, γκρεμίστηκαν με την πυροδότηση εκρηκτικών που έκοψαν μέρος των καλωδίων στήριξής τους.

Στο βίντεο φαίνονται οι ιστοί να καταρρέουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Για την κατεδάφιση χρησιμοποιήθηκαν περίπου 4,5 κιλά ειδικών εκρηκτικών.

České Radiokomunikace nechaly odstřelit dva 355 metrů vysoké stožáry vysílače v Liblicích u Českého Brodu, které byly téměř 50 let nejvyššími stavbami v Česku. Firma pro ně po ukončení vysílání nenašla další využití ani kupce schopného zajistit jejich opravu a bezpečný provoz. https://t.co/Af5E2rWmnf

— ČT24 (@CT24zive) October 15, 2026

Η αστυνομία εκκένωσε μία ζώνη απαγόρευσης εισόδου πριν από την έκρηξη. Η ακριβής ημερομηνία δεν είχε ανακοινωθεί, προκειμένου να αποφευχθεί η συγκέντρωση θεατών.

Παλαιότερα, οι τεχνικοί χρειάζονταν περίπου 45 λεπτά για να φτάσουν στην κορυφή με τον ανελκυστήρα συντήρησης.

Οι ραδιοφωνικές εκπομπές του πομπού, στη συχνότητα των 639 κιλοκύκλων (kHz), ακούγονταν κάποτε πολύ πέρα από τα σύνορα της Τσεχίας.

Για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων, ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας είχε διακόψει τη λειτουργία των πομπών μεσαίων κυμάτων στα τέλη του 2021. Μέχρι τα τέλη του 2025, το πρόγραμμα του ραδιοφωνικού σταθμού Country Radio συνέχισε να χρησιμοποιεί τον πομπό Liblice, αλλά με σημαντικά μειωμένη ισχύ.

Οι χαλύβδινοι δικτυωτοί ιστοί ολοκληρώθηκαν το 1975 και το 1976 αντίστοιχα από την τότε Τσεχοσλοβακία, ωστόσο η ιστορία της εγκατάστασης, που βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά της Πράγας, ξεκινά από τη δεκαετία του 1930.

Τα σχέδια για τη διάσωση των χαρακτηριστικών πύργων ναυάγησαν εξαιτίας του υψηλού κόστους συντήρησης και εκσυγχρονισμού, το οποίο υπολογιζόταν σε λίγο λιγότερα από 7 εκατομμύρια ευρώ.

Οι υποστηρικτές της διατήρησής τους ζητούσαν να χαρακτηριστούν ιστορικά μνημεία, υποστηρίζοντας ότι αποτελούσαν ένα μοναδικό δείγμα μηχανικής και τεχνολογίας. Άλλοι υποστήριζαν ότι ο σταθμός θα έπρεπε να διατηρηθεί για χρήση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και φυσικών καταστροφών.