Το παρασκήνιο της αποτυχημένης εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ: Έκανε βουδιστικό διαλογισμό πριν την ένεση, κατέληξε να «χαχανίζει» και να ροχαλίζει

Η Κρίστα Πάικ γελούσε και τραγουδούσε κατά τη διάρκεια της εκτέλεσής της στο Τενεσί. Ενώ ήταν δεμένη στο φορείο της αίθουσας για περίπου μία ώρα, χρησιμοποιήθηκαν στην καθ' ομολογίαν δολοφόνο επτά βελόνες, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, ενώ η διαδικασία κατέληξε σε χάος και είχε σαν αποτέλεσμα η 50χρονη να νοσηλεύεται στο νοσοκομείο.

Ο παρουσιαστής και δημοσιογράφος του WVLT, Γουίλιαμ Πάκετ, ήταν ένα από τα άτομα που βρέθηκαν στην εκτέλεση της Πάικ και περιέγραψε τα όσα συνέβησαν στην αίθουσα παρατήρησης του Σωφρονιστικού Ιδρύματος Υψίστης Ασφάλειας Ρίβερμπεντ. Ενώ η Πάικ είχε συνείδηση και σπαρταρούσε στο φορείο, μετά την χορήγηση της ένεσης στις 7:27 μ.μ. -η οποία υποτίθεται ότι θα την σκότωνε μέσα σε λίγα λεπτά- ξαφνικά ξέσπασε σε «ένα χαρούμενο γέλιο και ένα χαχανητό», όπως δήλωσε ο Πάκετ στην Daily Mail.

Λίγα λεπτά νωρίτερα, θυμάται ο Πάκετ, η Κρίστα είχε αρχίσει να τραγουδά σε ψιλή φωνή, επαναλαμβάνοντας τα λόγια ενός παραδοσιακού βουδιστικού διαλογισμού: «Να είσαι καλή και τρυφερή με τον εαυτό σου και να είσαι γαλήνια». Καθώς οι μάρτυρες παρακολουθούσαν την 50χρονη να σπαρταράει, το προσωπικό του Τμήματος Σωφρονισμού του Τενεσί τοποθέτησε μια πέτρα σε σημείο ορατό από την αίθουσα παρακολούθησης γύρω στις 7:41 μ.μ., για να σηματοδοτήσει ότι το φάρμακο είχε χορηγηθεί πλήρως.

Όπως αναφέρει η New York Post, στις 7:44 η Πάικ μίλησε με τον πνευματικό της σύμβουλο και στις 7:46 μια κουρτίνα έπεσε πάνω από το παράθυρο, κάτι που συνήθως υποδηλώνει ότι η εκτέλεση έχει ολοκληρωθεί. Όμως, τότε όσοι παρακολουθούσαν άκουσαν δυνατά ροχαλητά να προέρχονται από την αίθουσα. Ήταν ένα «δυνατό ροχαλητό» σαν να κοιμόταν ηλικιωμένος άνδρας, «ήταν σαν να απολάμβανε τον καλύτερο ύπνο της ζωής της», περιγράφει ο Πάκετ.

Η κουρτίνα σηκώθηκε ξανά μετά από τρία λεπτά και χορηγήθηκε ακόμα μία δόση. Τέσσερα λεπτά αργότερα, το σώμα της Πάικ συσπάστηκε «ξαφνικά» και έβγαλε μια «έντονη ανάσα», είπε ο Πάκετ. Η κουρτίνα κατέβηκε για δεύτερη φορά στις 8:05 μ.μ. αλλά το ροχαλητό συνεχίστηκε για άλλα 50 λεπτά, είπε ο Πάκετ.

Πίσω από την κουρτίνα, ο Πάκετ είπε ότι οι θεατές άκουγαν την αναταραχή από γιατρούς και δικηγόρους που μπαινόβγαιναν στην αίθουσα. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνοδεύτηκαν έξω από την αίθουσα γύρω στις 8:53 μ.μ. και η Κρίστα Πάικ εξακολουθούσε να ροχαλίζει.

Η Κρίστα Πάικ μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Πιθανότατα υπέστη εγκεφαλική βλάβη ως αποτέλεσμα των ενέσεων, σύμφωνα με τους δικηγόρους της.

Τους βοηθούσε να βρουν φλέβα 

Σύμφωνα με τη New York Post, που επικαλείται τους δικηγόρους της Πάικ, χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον επτά βελόνες, ενώ μία από αυτές λύγισε κατά την αφαίρεσή της από το χέρι της 50χρονης. Και ενώ η διαδικασία εξελισσόταν σε πρωτοφανές χάος, η Πάικ όχι μόνο να συνεργαζόταν, αλλά προσπαθούσε και να καθοδηγήσει εκείνους που είχαν αναλάβει να την εκτελέσουν, υποδεικνύοντάς σημεία του σώματός της όπου πίστευε ότι θα μπορούσαν να εντοπίσουν φλέβα. «Παρακαλώ, δοκιμάστε πιο ψηλά, στον ώμο μου. Δοκιμάστε εδώ, νομίζω ότι θα είναι εντάξει», φέρεται να τους έλεγε επανειλημμένα, σύμφωνα με τον Στίβεν Φέρελ από το δικηγορικό γραφείο Federal Defender Services of Eastern Tennessee.

Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας τοποθέτησης των ενδοφλέβιων γραμμών, η ίδια φέρεται να παραπονέθηκε για έντονο πόνο. «Νιώθω ότι το χέρι μου είναι έτοιμο να εκραγεί. Ένα σημείο πάλλεται πολύ έντονα», είπε, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Τόρι Γκέσνερ του WKRN, η οποία ήταν μάρτυρας της διαδικασίας. Οι συνήγοροί της υποστηρίζουν ότι η Πάικ παρέμεινε καθηλωμένη για περίπου μία ώρα, ενώ το προσωπικό επιχειρούσε επανειλημμένα να αποκτήσει φλεβική πρόσβαση.

Σύμφωνα με την υπεράσπισή της, στην Πάικ χορηγήθηκε δύο φορές πεντοβαρβιτάλη, με κάθε δόση να προορίζεται να είναι θανατηφόρα. Παρ' όλα αυτά, η εκτέλεση δεν ολοκληρώθηκε όπως είχε σχεδιαστεί. Οι δικηγόροι της απέδωσαν την αποτυχία, μεταξύ άλλων, στη δυσκολία πρόσβασης στις φλέβες και σε προβλήματα που, όπως υποστηρίζουν, σχετίζονται με το πρωτόκολλο της διαδικασίας και τα οποία οι ίδιοι είχαν επισημάνει πριν την εκτέλεση.

Ο πιο μεγάλος της φόβος που έγινε πραγματικότητα

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν οι δικηγόροι της και στο γεγονός ότι η Πάικ είχε εκφράσει πριν από την εκτέλεση φόβους ότι το προσωπικό θα δυσκολευόταν να βρει τις φλέβες της. Ο δικηγόρος της, Στίβεν Φέρελ, υποστήριξε ότι η πολύωρη διαδικασία ήταν ακόμη πιο τραυματική για εκείνη λόγω του ιστορικού σεξουαλικής κακοποίησης που, σύμφωνα με την υπεράσπιση, είχε υποστεί σε νεαρή ηλικία.

Όπως είπε, ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της ήταν ότι θα παρέμενε ακινητοποιημένη, ενώ θα δεχόταν επανειλημμένα τρυπήματα και παρεμβάσεις στο σώμα της για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μετά το περιστατικό, ο κυβερνήτης του Τενεσί Μπιλ Λι ανακοίνωσε αναστολή των εκτελέσεων και «ολοκληρωμένη, ανεξάρτητη επανεξέταση» των διαδικασιών. Οι δικηγόροι της Πάικ ζητούν πλέον τη μετατροπή της θανατικής ποινής της, υποστηρίζοντας ότι «μετά από 20 χρόνια απομόνωσης και μια απόπειρα να θανατωθεί με θανατηφόρα ένεση, η Κρίστα έχει υποστεί μεγαλύτερη τιμωρία από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στην ιστορία της θανατικής ποινής στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Η υπόθεση προκαλεί έντονη συζήτηση στο Τενεσί και για τη μέθοδο των εκτελέσεων. Η Ρεπουμπλικανή γερουσιαστής Μάρσα Μπλάκμπερν τάχθηκε υπέρ της επαναφοράς της ηλεκτρικής καρέκλας, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να διερευνηθούν τα αίτια της αποτυχίας της διαδικασίας.

Η δολοφονία που την έστειλε στην πτέρυγα των μελλοθανάτων

Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ τον Ιανουάριο του 1995. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η τότε 18χρονη Πάικ, ο 17χρονος σύντροφός της Τάνταριλ Σιπ και η επίσης 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον παρέσυραν τη Σλέμερ σε απομονωμένο σημείο στην πανεπιστημιούπολη του University of Tennessee στο Νόξβιλ.

Η 19χρονη βασανίστηκε και ξυλοκοπήθηκε πριν δολοφονηθεί, με τις Αρχές να αναφέρουν ότι η επίθεση διήρκεσε τουλάχιστον μισή ώρα. Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996. Ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια, καθώς ήταν ανήλικος όταν διαπράχθηκε το έγκλημα, ενώ η Πίτερσον, η οποία κατέθεσε εναντίον τους, καταδικάστηκε για συνέργεια.