Γιατί ο Λευκός Οίκος θυμήθηκε τον γορίλα Χαράμπε; Δέκα χρόνια από το περιστατικό που προκάλεσε σάλο στο Ίντερνετ
28.05.202619:44
Η ιστορία του άγριου ζώου που σκότωσαν οι φύλακες για να πάρουν ένα παιδί που είχε μπει στο κλουβί του συγκίνησε το Διαδίκτυο
Αν κρύψουμε το όνομα, η ανάρτηση του Λευκού Οίκου μοιάζει να αναφέρεται στον θάνατο κάποιου ανθρώπου που έδωσε πολλά στις ΗΠΑ και «δεν θα ξεχάσουμε ποτέ».
Μιλά για έναν «αληθινό πατριώτη», «ένα σύμβολο που έγινε μέρος της αμερικανικής κουλτούρας» και έναν «θρύλο» για τον θάνατο του οποίου πριν από 10 χρόνια «θρηνήσαμε όλοι μαζί».
Μην αρχίσετε να ψάχνετε ποιος είναι αυτός, ο Λευκός Οίκος θρηνούσε τον Χαράμπε, τον αφρικανικό γορίλα που έπεσε νεκρός από τις σφαίρες των φυλάκων του ζωολογικού κήπου στο Σινσινάτι.
Το διαβόητο περιστατικό συνέβη στις 28 Μαΐου 2016, γράφει ο Guardian.
Ο μικρός Αϊζάια Ντίκερσον σκαρφάλωσε στον φράχτη, σύρθηκε μέσα από έναν θάμνο και έπεσε από ύψος 4,5 μέτρων μέσα στον περιφραγμένο χώρο όπου βρισκόταν ο Χαράμπε και άλλοι γορίλες.
Ο Χαράμπε, που ήταν 17 ετών και περίπου 180 κιλών, όταν συνέβη το περιστατικό, είχε περάσει όλη του τη ζωή στην αιχμαλωσία.
Βίντεο κατέγραψε τον γορίλα να τραβάει τον μικρό, ο οποίος υπέστη μόνο ελαφρά τραύματα, μέσα στο νερό. Αν και θα μπορούσε να το τραυματίσει βαριά, ακόμη και να το σκοτώσει, ο Χαράμπε δεν πείραξε καθόλου το παιδί και το έβγαλε από το νερό.
Ωστόσο, για να το αποσπάσουν από τα χέρια του γορίλα, οι φύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν το ζώο, μια απόφαση που προκάλεσε σάλο.
Το περιστατικό έγινε viral στο Διαδίκτυο, προκαλώντας από μιμίδια μέχρι και εκκλήσεις για μετονομασία αθλητικών ομάδων προς τιμήν του Χαράμπε.
Δέκα χρόνια μετά, ο Λευκός Οίκος γράφει:
«Σήμερα, θυμόμαστε έναν θρύλο.
Αυτή την ημέρα στην ιστορία, ο Χαράμπε θα γιόρταζε άλλη μια φορά τα γενέθλιά του. Ένα εμβληματικό πρόσωπο που έγινε μέρος της ιστορίας του Διαδικτύου, της αμερικανικής κουλτούρας και της timeline μιας ολόκληρης γενιάς.
Αύριο συμπληρώνονται 10 χρόνια από τότε που τον χάσαμε. Δέκα χρόνια από τη στιγμή που ο κόσμος σταμάτησε να σκρολάρει και θρήνησε συλλογικά κάτι μεγαλύτερο από ένα meme.
Έγινε σύμβολο πίστης, δύναμης, χάους, ενότητας και της παράξενης ομορφιάς του Διαδικτύου, φέρνοντας εκατομμύρια ανθρώπους κοντά για έναν κοινό σκοπό: να μην ξεχάσουν ποτέ τον Χαράμπε.
Όλοι θυμούνται πού βρίσκονταν όταν άκουσαν τα νέα. Και με κάποιο τρόπο, μια δεκαετία αργότερα, η κληρονομιά του ζει ακόμα.