Ο Επστάιν και οι... ανεντιμότατοι φίλοι του: Τα αρχεία αποκάλυψαν ένα σεξουαλικό κτήνος που ικανοποιούσε τα βίτσια του, πουλώντας εκδούλευση σε μια ανεξέλεγκτη ελίτ

Δημοσιογράφοι και ερευνητές θα περάσουν και τους επόμενους μήνες, «ξεψαχνίζοντας» τα αρχεία Έπσταϊν σε αναζήτηση περαιτέρω εγκληματικής δραστηριότητας ή μιας νέας συνωμοσιολογικής πτυχής. Όμως, μια αλήθεια έχει ήδη αναδυθεί...

Με αμείλικτη λεπτομέρεια, τα έγγραφα απογυμνώνουν τις άλλοτε μυστικοπαθείς δραστηριότητες μιας ανεξέλεγκτης ελίτ, που αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από πλούσιους και ισχυρούς άνδρες από τον χώρο των επιχειρήσεων, της πολιτικής, της ακαδημαϊκής κοινότητας και του θεάματος.

Οι εκατομμύρια σελίδες αφηγούνται την ιστορία ενός ειδεχθούς εγκληματία που απολάμβανε ασυλίας από την άρχουσα τάξη στην οποία ανήκε, απλώς και μόνο επειδή είχε πράγματα να τους προσφέρει -χρήματα, διασυνδέσεις, πολυτελή δείπνα, ιδιωτικό αεροπλάνο, απομονωμένο νησί και, σε ορισμένες περιπτώσεις σεξ.

Ατιμωρησία και ακρότητες

Αυτή η ιστορία ατιμωρησίας είναι ακόμη πιο εξοργιστική σήμερα, εν μέσω αυξανόμενης λαϊκής οργής και διαρκώς διογκούμενης ανισότητας. Οι ακρότητες -που θυμίζουν... Καλιγούλα- του Τζέφρι Έπσταϊν και της παρέας του εκτυλίχθηκαν σε μια εικοσαετία που σημαδεύτηκε από την παρακμή του αμερικανικού βιομηχανικού τομέα και την κρίση των στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου, κατά την οποία εκατομμύρια Αμερικανοί έχασαν τα σπίτια τους.

Αν ο στόχος του Έπσταϊν ήταν να χτίσει ένα τείχος προστασίας γύρω από τις κακοποιήσεις του, περιβάλλοντας τον εαυτό του με καλά διασυνδεδεμένα πρόσωπα, στο τέλος απέτυχε. Όμως, τόσο πριν όσο και μετά την πρώτη του δίωξη για κακοποίηση ανήλικων κοριτσιών, η αλληλογραφία του περιέγραφε ένα δίκτυο ανθρώπων, των οποίων η λαμπερή ζωή ερχόταν σε αντίθεση με τους αγώνες των απλών Αμερικανών. Και στο κέντρο αυτού του δικτύου βρισκόταν ένας σεξουαλικός θηρευτής, που έμοιαζε να βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου.

Το 2002, ο Έπσταϊν φιλοξένησε τον πρώην πρόεδρο Μπιλ Κλίντον και τον ηθοποιό Κέβιν Σπέισι σε περιοδεία σε αφρικανικές χώρες με το ιδιωτικό του τζετ. Το ταλέντο του στη φιλοξενία προσέλκυσε το ενδιαφέρον ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, του Έλον Μασκ, ο οποίος έστειλε email στον Έπσταϊν το 2012, για να ρωτήσει: «Ποια μέρα/νύχτα θα γίνει το πιο άγριο πάρτι στο νησί σου;» -λεπτομέρεια: ο Μασκ έχει δηλώσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «είχε πολύ περιορισμένη αλληλογραφία με τον Έπσταϊν και αρνήθηκε επανειλημμένες προσκλήσεις να πάει στο νησί του».

Υπήρχε βεβαίως και η φιλία του με τον Ντόναλντ Τζ. Τραμπ.

«Φιλίες» και χάρες

Ο Έπσταϊν έκανε χάρες και συναναστρεφόταν τους Γούντι Άλεν, Νόαμ Τσόμσκι, γλωσσολόγο και διανοούμενο, Κένεθ Σταρ, ανεξάρτητο εισαγγελέα στην έρευνα για τον Κλίντον, Κάθριν Ρούμελερ -πρώην νομική σύμβουλο του Λευκού Οίκου επί Ομπάμα, η οποία το βράδυ της Πέμπτης παραιτήθηκε από τη θέση της γενικής νομικής συμβούλου της Goldman Sachs εν μέσω ελέγχου για τους δεσμούς της με τον Έπσταϊν- Στιβ Μπάνον, έναν από τους κορυφαίους πολιτικούς συμμάχους του προέδρου Τραμπ, Ντίπακ Τσόπρα, γκουρού του New Age, τον κινηματογραφικό παραγωγό Μπάρι Τζόζεφσον, τον Λόρενς Χ. Σάμερς, πρώην πρόεδρο του Χάρβαρντ και πρώην υπουργό Οικονομικών, τον Άντριου Μάουντμπάτεν-Γουίνδσορ, τη Σάρα Φέργκιουσον, πρώην Δούκισσα της Υόρκης, τη διάδοχο πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ της Νορβηγίας και μια «πομπή» χρηματοοικονομικών τιτάνων.

Ο Τζέιμς Στέιλι, που πρόσφατα παραιτήθηκε από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Barclays έπειτα από καταγγελίες σχετικά με τους δεσμούς του με τον Έπσταϊν, έστειλε email το 2014, υποστηρίζοντας ότι Αμερικανοί της «ανώτερης κάστας», όπως οι ίδιοι, ήταν απίθανο να αντιμετωπίσουν ποτέ μια λαϊκή εξέγερση, όπως οι διαδηλώσεις που λάμβαναν χώρα τότε στη Βραζιλία.

Αναφερόμενος στις διαφημίσεις του Super Bowl εκείνης της χρονιάς, ο Στέιλι έγραψε: «Όλα αφορούν κουλ μαύρους σε κουλ αυτοκίνητα με λευκές γυναίκες. Η ομάδα που θα έπρεπε να είναι στους δρόμους έχει εξαγοραστεί. Από τον Jay-Z».

Τα μηνύματα με υπονοούμενα και οι θεωρίες συνωμοσίας

Η σοκαριστική φύση ορισμένων αποκαλύψεων, σε συνδυασμό με τη φήμη και το κύρος όσων βρίσκονταν στον κύκλο του Έπσταϊν, δεν έχει καταφέρει να κατασιγάσει τις θεωρίες συνωμοσίας που γέννησε η συμπεριφορά του και που Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί επιχείρησαν να εργαλειοποιήσουν για πολιτικό όφελος. Αντιθέτως, ο καταιγισμός νέων λεπτομερειών έχει οδηγήσει σε πυρετώδεις νέες εικασίες με ελάχιστη ή καμία πραγματική βάση.

Το 2014, ο Έπσταϊν έλαβε email από συνεργάτη του, του οποίου το όνομα έχει διαγραφεί, που έγραφε ολόκληρο: «Σε ευχαριστώ για μια διασκεδαστική βραδιά... το μικρότερο κορίτσι σου ήταν λίγο άτακτο». Σε άλλο email, ο Έπσταϊν έδωσε εντολή σε παραλήπτη, επίσης με διαγεγραμμένο όνομα, να αγοράσει διάφορα σεξουαλικά βοηθήματα, προσθέτοντας: «Θέλω να μιλάς όσο πιο βρώμικα, χυδαία, ευφάνταστα μπορείς... Θα απελευθερώσει το μυαλό σου. Είναι σαν ένα νοητικό φτάρνισμα».

Ο Έπσταϊν έγραψε σε άλλον μη κατονομαζόμενο παραλήπτη το 2009, ο οποίος ταυτοποιήθηκε την Τετάρτη σε ακρόαση της Βουλής ως Σουλτάνος Άχμεντ μπιν Σουλαγέμ, ισχυρός επιχειρηματίας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: «Πού είσαι; Είσαι καλά; Λάτρεψα το βίντεο βασανιστηρίων».

Χωρίς συμφραζόμενα, τέτοια μηνύματα επιδέχονται εικασίες για το νόημά τους και προσφέρουν νέες ευκαιρίες σε όσους επιδιώκουν να προσελκύσουν προσοχή με κάθε τρόπο.

Μια βοηθός του Έπσταϊν του έγραψε το 2011: «Παρήγγειλα γλυκές νεαρές καρύδες από την Ταϊλάνδη για εσένα και μόλις έφτασαν... ώστε να μην χρειάζεται να πίνεις χυμούς από παλιά τριχωτά πράγματα».

Υπογραμμίζοντας πώς ακόμη και το φαινομενικά τετριμμένο μπορεί να διογκωθεί σε πιθανώς συνωμοσιολογικό, οι συχνές αναφορές σε πίτσα έδωσαν νέα ζωή στην αποδομημένη θεωρία συνωμοσίας «Pizzagate» του 2016, σύμφωνα με την οποία εξέχοντες Δημοκρατικοί βασάνιζαν και βίαζαν παιδιά στο υπόγειο εστιατορίου της Ουάσιγκτον. Το ότι τα μέρη και τα πρόσωπα του Pizzagate είναι σχεδόν εντελώς διαφορετικά από εκείνα που εμφανίζονται στα αρχεία Έπσταϊν δεν εμπόδισε ορισμένους να επιμένουν ότι υπάρχει σύνδεση.

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία βίντεο από την πτέρυγα της φυλακής, όπου ο Έπσταϊν βρέθηκε νεκρός, υποδηλώνουν ότι μια ανθρώπινη φιγούρα που δεν είχε προηγουμένως καταγραφεί στα αρχεία κινούνταν προς τη γενική κατεύθυνση του κελιού του αργά εκείνο το βράδυ. Αυτό οδήγησε ορισμένους «ερευνητές» του Διαδικτύου στο συμπέρασμα ότι ο Έπσταϊν, του οποίου ο θάνατος σε ομοσπονδιακή κράτηση το 2019 κρίθηκε αυτοκτονία, ενδέχεται να δολοφονήθηκε.

Άλλοι υπέθεσαν ότι ίσως να μην είναι καν νεκρός, δεδομένου ότι ο Έπσταϊν κατέθεσε σε απολογία το 2017 ότι είχε τατουάζ με συρματόπλεγμα στον αριστερό του δικέφαλο, αλλά κανένα τέτοιο τατουάζ δεν είναι ορατό στη φωτογραφία του σώματός του, που δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα.

Ο βουλευτής Ρο Κάνα, Δημοκρατικός από την Καλιφόρνια, που συνεργάστηκε με τη Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, πρώην Ρεπουμπλικανή βουλευτή, και τον βουλευτή Τόμας Μάσι, Ρεπουμπλικανό από το Κεντάκι, για να περάσει νομοθεσία που επέβαλε τη δημοσιοποίηση των εγγράφων, απέρριψε τις θεωρίες συνωμοσίας. Όμως, είπε σε συνέντευξη, «πρέπει να αναρωτηθούμε πώς παράξαμε μια ελίτ τόσο ανώριμη, απερίσκεπτη και αλαζονική».

Η Γκριν, που ήρθε σε ρήξη με τον Τραμπ επειδή απαιτούσε επανειλημμένα τη δημοσιοποίηση των αρχείων Έπσταϊν, δήλωσε ότι ένιωσε μια μορφή δικαίωσης σχετικά με τη συμπεριφορά της ανδρικής άρχουσας τάξης που αυτά αποκάλυψαν. «Τα αρχεία μάς δίνουν μια εσωτερική ματιά σε έναν κόσμο που όλοι πιστεύαμε ότι υπήρχε», είπε. «Και μας αποκαλούσαν όλους συνωμοσιολόγους, επειδή το λέγαμε».

Ενώ το εντυπωσιακό δίκτυο διασυνδέσεων του Έπσταϊν οδηγεί ορισμένους στο να πιστεύουν ότι ήταν ένας μαριονετίστας που κινούσε τα νήματα για μια κλίκα ελίτ, το ίδιο αυτό δίκτυο προσφέρει τουλάχιστον ορισμένες αποδείξεις για το αντίθετο. Ο Έπσταϊν είχε προέδρους και υπουργούς ως φίλους, αλλά η επιρροή του στη χάραξη αμερικανικής πολιτικής ήταν αμελητέα.

Οι φίλοι του στα μέσα ενημέρωσης δεν ήταν εκδότες εφημερίδων ή διευθύνοντες σύμβουλοι τηλεοπτικών δικτύων, αλλά πρόσωπα χαμηλότερα στην ιεραρχία, συμπεριλαμβανομένου του συγγραφέα Μάικλ Γουλφ και ενός οικονομικού ρεπόρτερ των New York Times, του Λάντον Τόμας Τζούνιορ, ο οποίος αποχώρησε από την εφημερίδα, αφού παραδέχθηκε ότι είχε ζητήσει χρήματα από τον Έπσταϊν για προσωπικό φιλανθρωπικό σκοπό.

Αξιοσημείωτο είναι ότι απουσίαζαν από τον κύκλο του ομοσπονδιακοί εισαγγελείς, δικαστές ή στελέχη των αρχών επιβολής του νόμου, που θα μπορούσαν να του επιτρέψουν να διαφύγει της Δικαιοσύνης. Στο τέλος, ο Έπσταϊν συνελήφθη, κατηγορήθηκε για σοβαρά σεξουαλικά εγκλήματα και πέθανε στη φυλακή εν αναμονή δίκης. Η συνεργάτιδά του Γκισλέιν Μάξγουελ παραμένει επίσης φυλακισμένη.

Ωστόσο, αυτό απέχει πολύ από μια πλήρη λογοδοσία. Κανένας από τους άνδρες φίλους ή συνεργάτες του Έπσταϊν δεν έχει φυλακιστεί για τη συμπεριφορά και τις πράξεις του. Από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης όμως έχουν ήδη αρχίσει να αυξάνονται σε ένταση και πλήθος οι φωνές -χωρίς ακόμη πρόσωπο- που αναφέρουν πως όλοι πρέπει να «πάνε παρακάτω», χωρίς μια κίνηση -ενέργεια ή νόμο- για τα εκατοντάδες θύματα του Επστάιν.