Για νέες επιθετικές ενέργειες από τη Μόσχα σε βάρος του Κιέβου προετοιμάζεται το ΝΑΤΟ, καταρτίζοντας στρατιωτικά σχέδια, και την ίδια στιγμή η Συμμαχία κρούει τον κώδωνα για όξυνση του κλίματος από το Κρεμλίνο σε βάρος της Δύσης με τον φόβο της χρήσης πυρηνικών όπλων να μην έχει απομακρυνθεί.
Μιλώντας ενώπιον δημοσιογράφων, ο πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ Άντμιραλ Ρομπ Μπάουερ, τόνισε ότι παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών δυνάμεων της Ρωσίας πολεμά στην Ουκρανία, πιστεύει ότι το Κρεμλίνο αποτελεί απειλή και για τον υπόλοιπο κόσμο.
«Είμαστε πεπεισμένοι ότι οι Ρώσοι θα ανακτήσουν τις δυνάμεις τους κι έτσι καταρτίζουμε σχέδια με βάση το ρωσικό καθεστώς πριν από την εισβολή στην Ουκρανία» συμπλήρωσε.
«Η Ρωσία θα πάρει το μάθημά της και το ΝΑΤΟ θα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη Μόσχα ως σοβαρή απειλή. Αυτό περιλαμβάνει τις θαλάσσιες και τις εναέριες ζώνες, όπου οι ρωσικές δυνάμεις έχουν αναπτύξει σημαντικές δραστηριότητες, όπως άλλωστε και τα πυρηνικά» συμπλήρωσε δε.
«Δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάμε τους Ρώσους και τις δυνατότητές τους για αντεπίθεση, όπως έχει δείξει η ιστορία» τόνισε ο Μπάουερ.
Σημειώνεται ότι την επόμενη βδομάδα, την Τρίτη και την Τετάρτη, οι ηγέτες των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ θα συναντηθούν στο Βίλνιους της Λιθουανίας, όπου και θα συζητήσουν την ενίσχυση των δυνάμεών τους κατά της Ρωσίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
«Πρέπει να βρισκόμαστε σε θέση ετοιμότητας» επισήμανε ο Μπάουερ εννοώντας ότι οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα κληθούν να στείλουν ακόμη περισσότερο στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία.
Από τη συντήρηση της θέρμανσης μέχρι τις μονώσεις, τα στοιχεία του Douleutaras.gr αποκαλύπτουν, πώς αλλάζουν οι ανάγκες των νοικοκυριών, πότε κορυφώνονται τα αιτήματα και ποιες διαφορές καταγράφονται ανάμεσα στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο πίεσης του ενεργειακού κόστους.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.