Λίγο πριν την έγκριση του BNT162b1 από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ για την πρόληψη της νόσου COVID-19, οι Pfizer/BioNTech ήδη επεξεργάζονται εναλλακτική λύση για την τελική μορφή του ώστε να καταστήσουν ευκολότερη τη διαδικασία της μεταφοράς και συντήρησής του.
Το εμβόλιο, σήμερα παράγεται σε υγρή μορφή και πρέπει να αποθηκεύεται στους -70 βαθμούς Κελσίου, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη μεταφορά του αλλά και τη συντήρηση του σε αποθηκευτικούς χώρους. Η Pfizer έχει ήδη βέβαια σχεδιάσει ειδικό σύστημα μεταφοράς των φιαλιδίων με ξηρό πάγο και σύστημα GPS για την διαρκή παρακολούθηση της διαδικασίας μεταφοράς τους.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Μικαελ Ντολστεν επιστημονικό διευθυντή της Pfizer ήδη επεξεργάζονται τη λύση της μετατροπής του εμβολίου σε μορφή σκόνης και ενδεχομένως να είναι έτοιμη αυτή η εκδοχή του εμβολίου στις αρχές του 2021.
Σύμφωνα με τον ίδιο θα πρόκειται για μια δεύτερη γενιά εμβολίων BNT162b1 που θα λύσουν τα παραγωγικά και άλλα προβλήματα που σχετίζονται με τη μεταφορά και συντήρηση.
Τα εμβόλια σε μορφή σκόνης μπορούν να ανασυσταθούν λίγο πριν την έγχυση ή μερικές φορές να χορηγηθούν είτε για της εισπνοής είτε διαρρινικά. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι ότι δεν χρειάζονται συντήρηση σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες όπως το BNT162b1 στην παρούσα μορφή του. Να σημειωθεί ότι συνήθως τα απλά εμβόλια, όπως της γρίπης ή τα παιδιατρικά, δεν απαιτούν ειδικές συνθήκες κρυοσυντήρησης πέραν ενός οικιακού ψυγείου.
«Σκεφτόμαστε ήδη τις επιλογές που έχουμε για την επόμενη γενιά των εμβολίων BNT162b1», ανέφερε ο Ντολστεν στο Business Insider προβλέποντας ότι θα είναι έτοιμη η εκδοχή της σκόνης το 2021.
Σε αυτή την μορφή το εμβόλιο χρειάζεται απλή συντήρηση σε ψυγείο και όχι κατάψυξη, αλλά το στέλεχος της Pfizer δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για την ιδανική θερμοκρασία αποθήκευσής του.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.