Το χυδαίο ξέσπασμα μιας καθηγήτριας στο Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ εναντίον τους, κατέγραψαν σε βίντεο μαθητές, οι οποίοι παραβίαζαν τις οδηγίες για παραμονή στο σπίτι.
Το κλιπάκι που κυκλοφόρησε στα social media Tik Tok και Snapchat δείχνει την καθηγήτρια να έχει βγάλει βόλτα τον σκύλο της, στο Χάμιλτον του Νιού Τζέρσεϊ, να πλησιάζει σε έναν φράχτη και να φωνάζει προς τα δυο παιδιά που, σύμφωνα με όσα ανέφεραν, είχαν βγει έξω για να παίξουν ποδόσφαιρο: «Τα πάρκα έχουν κλείσει όπως και ολόκληρη η περιοχή. Βάλτε το καλά μέσα στο χοντρό κεφάλι σας. Εσείς είστε ο λόγος που έχουμε φτάσει σε αυτή την κατάσταση, είστε το πρόβλημα και όχι η λύση. Συνεχίστε να με βιντεοσκοπείτε, σε ποιον θα το δείξετε; Ανεβάστε με στα social media».
Όμως η καθηγήτρια δεν σταμάτησε εκεί και η συνέχεια στα λόγια της ξεπέρασε τα όρια: «Είστε ηλίθιοι και κάνετε λάθος πράγματα. Προσπαθώ να σώσω τον κ..ο σας και τις ζωές σας. Ας πεθάνετε όμως, δεν υπάρχει πρόβλημα. Εύχομαι και οι δυο να κολλήσετε κορωνοϊο και να πεθάνετε και οι δυο σας, με επώδυνο τρόπο».
Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, η καθηγήτρια ζει δίπλα σε ένα πάρκο και συχνά - πυκνά καταφέρεται εναντίον όσων δεν τηρούν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης.
Μετά το παραπάνω περιστατικό, οι μαθητές παραδέχτηκαν ότι δεν έπρεπε να ήταν στο πάρκο, αλλά σοκαρίστηκαν όταν η καθηγήτριά τους ευχήθηκε «να πεθάνουν».
Στο μεταξύ, ο σχολικός επιθεωρητής της περιοχής είπε ότι είχε ενημερωθεί για το βίντεο και οραγματοποιεί τη σχετική έρευνα.
Ο δήμαρχος του Χάμιλτον, Τζεφ Μάρτιν παραδέχθηκε ότι δεν είχε δει το βίντεο, αλλά καταδίκασε τα σχόλια, καθώς «κανείς δεν πρέπει να επιθυμεί θάνατο ή κακό σε ανθρώπους. Αυτό είναι πολύ σοβαρό. Έχουμε τουλάχιστον 50 άτομα που έχουν πεθάνει από τον κορωνοϊό».
Σε μια καθημερινότητα που κινείται σε ολοένα και πιο εντατικούς ρυθμούς, ο ποιοτικός ύπνος αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας του εαυτού μας. Εδώ, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, κάτι που η JYSK γνωρίζει καλά.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
