«Δεν θέλω να φύγω από το γήπεδο»: Το συγκινητικό τελευταίο τανγκό του Μέσι με την Αργεντινή, δάκρυα και αποθέωση στο Μονουμεντάλ, δείτε βίντεο

Ο Λιονέλ Μέσι φόρεσε για τελευταία φορά τη φανέλα της εθνικής Αργεντινής, σκόραρε στο 3-0 επί του Μπενίν και αποχαιρέτησε συγκινημένος τον κόσμο μετά από περισσότερα από 20 χρόνια προσφοράς

Το τελευταίο παιχνίδι του Λιονέλ Μέσι με τη φανέλα της εθνικής Αργεντινής τα ξημερώματα της Τετάρτης ήταν πολύ περισσότερο από ένα ποδοσφαιρικό αντίο.

Στο κατάμεστο Μονουμεντάλ, ο 39χρονος αρχηγός της «αλμπισελέστε» λατρεύτηκε σαν θεός από δεκάδες χιλιάδες Αργεντινούς, που είχαν καταφτάσει από νωρίς για να αποχαιρετήσουν τον άνθρωπο που ταυτίστηκε όσο κανείς με τη σύγχρονη ιστορία της εθνικής τους ομάδας.

Και ο ίδιος φρόντισε η τελευταία παράσταση να έχει όλα όσα σημάδεψαν την καριέρα του. Ένα γκολ, δύο ασίστ, αποθέωση, αγκαλιές και πολλά δάκρυα.


Λύγισε ο Μέσι μέσα στο πούλμαν πριν το ματς

Η συγκίνηση είχε αρχίσει πολύ πριν από τη σέντρα. Χιλιάδες φίλαθλοι είχαν συγκεντρωθεί στους δρόμους γύρω από το Μονουμεντάλ και υποδέχθηκαν το πούλμαν της εθνικής Αργεντινής, δημιουργώντας ένα σκηνικό αποθέωσης.

Βλέποντας τον κόσμο να ακολουθεί την αποστολή και να φωνάζει το όνομά του, ο Μέσι δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Η αποθέωση πριν από τη σέντρα

Το γήπεδο της Ρίβερ Πλέιτ ήταν ασφυκτικά γεμάτο αρκετή ώρα πριν από την έναρξη της αναμέτρησης. Οι διοργανωτές είχαν ετοιμάσει σειρά εκδηλώσεων προς τιμήν του 39χρονου Αργεντινού, με αποτέλεσμα η έναρξη του αγώνα να καθυστερήσει περίπου μισή ώρα.

Στον αγωνιστικό χώρο απλώθηκε μια τεράστια φανέλα με το Νο10 και τη λέξη «Gracias», ενώ οι εξέδρες αποθέωναν τον ποδοσφαιριστή που σημάδεψε όσο λίγοι την ιστορία της εθνικής Αργεντινής.

Ο Μέσι μπήκε στο γήπεδο συνοδευόμενος από τους γιους του και βούρκωσε κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Συγκινημένος ήταν και ο Λιονέλ Σκαλόνι, ο οποίος επίσης δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Η πρώτη συμβολική στιγμή του αγώνα ήρθε στο 10ο λεπτό. Το παιχνίδι σταμάτησε, πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό του Μπουένος Άιρες και ολόκληρο το γήπεδο σηκώθηκε όρθιο για να χειροκροτήσει τον Μέσι.

Εκείνος ανταπέδωσε, πριν το παιχνίδι συνεχιστεί.

Έψαχνε από νωρίς το γκολ

Η Αργεντινή προσπάθησε από τα πρώτα λεπτά να βρει τον αρχηγό της κοντά στην περιοχή του Μπενίν. Ο Μέσι απείλησε στο 7ο λεπτό, ενώ στο 24' βρέθηκε στην πλάτη της άμυνας, χωρίς να καταφέρει να σκοράρει.

Στο 32' είχε ακόμη μία καλή ευκαιρία από κοντά, όμως το 0-0 παρέμεινε μέχρι την ολοκλήρωση του πρώτου ημιχρόνου.

Η εικόνα άλλαξε αμέσως μετά την ανάπαυλα.

Στο 48ο λεπτό, ο Μέσι εκτέλεσε κόρνερ από τα αριστερά και ο Νικολάς Οταμέντι, με πλασέ στην κίνηση, έκανε το 1-0.

Αμέσως μετά το γκολ, οι δύο παίκτες αγκαλιάστηκαν. Ήταν μία ακόμη ιδιαίτερη στιγμή της βραδιάς, καθώς και ο Οταμέντι έδινε το τελευταίο του παιχνίδι με την εθνική ομάδα.

Στο 61', ο Μέσι δημιούργησε και το δεύτερο γκολ. Βρήκε τον Νίκο Παζ έξω από την περιοχή και εκείνος με εξαιρετικό πλασέ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 2-0.

Το τελευταίο γκολ με την Αργεντινή

Η στιγμή που όλοι περίμεναν ήρθε στο 71ο λεπτό. Η Αργεντινή κέρδισε πέναλτι και ο Μέσι ανέλαβε την εκτέλεση. Με ψύχραιμο πλασέ έκανε το 3-0 και πέτυχε το 126ο γκολ του με τη φανέλα της «αλμπισελέστε».


Το Μονουμεντάλ ξέσπασε σε πανηγυρισμούς, γνωρίζοντας ότι είχε μόλις παρακολουθήσει το τελευταίο γκολ του κορυφαίου σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Αργεντινής.

Credits: REUTERS/Rodrigo Valle TPX IMAGES OF THE DAY

Ο ίδιος δεν σταμάτησε να ψάχνει ακόμη μία προσωπική στιγμή μέχρι το τέλος. Στο 89' έφτασε κοντά στο δεύτερο γκολ του, όμως το σουτ του μέσα από την περιοχή σταμάτησε στο δοκάρι.

Αγκαλιές, φωτογραφίες και δάκρυα μετά τη λήξη

Με το τελευταίο σφύριγμα, οι συμπαίκτες του έσπευσαν κοντά του. Ο Μέσι δέχθηκε δεκάδες αγκαλιές, ενώ αρκετοί ποδοσφαιριστές του Μπενίν ζήτησαν να φωτογραφηθούν μαζί του.

Η τελετή συνεχίστηκε μετά το τέλος της αναμέτρησης, με drone show στον ουρανό του Μονουμεντάλ, πριν ο Μέσι πάρει το μικρόφωνο για να μιλήσει για τελευταία φορά στον κόσμο ως ποδοσφαιριστής της εθνικής Αργεντινής.

Credits: REUTERS/Matias Baglietto

Στις εξέδρες και στον αγωνιστικό χώρο, οι περισσότεροι παρακολουθούσαν συγκινημένοι. Ο Έντσο Φερνάντες ξέσπασε σε κλάματα, ενώ βουρκωμένη ήταν και η Αντονέλα Ροκούτσο.

Αμέσως μετά το ματς, ο Μέσι ξεκίνησε την ομιλία του με αναφορά στον πατέρα του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Αύγουστο.

«Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι ο πατέρας μου»

«Είναι δύσκολο να πω κάτι σήμερα, νιώθω πολλά συναισθήματα, πολλά πράγματα μου έρχονται στο μυαλό. Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι ο πατέρας μου. Δεν μου μένει παρά να τον ευχαριστήσω, . Ήταν μεγάλη τιμή για μένα να υπερασπίζομαι αυτή τη φανέλα για πάνω από 20 χρόνια. Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές που περάσαμε και αντιμετωπίσαμε, ποτέ δεν σταμάτησα να αγωνίζομαι, να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και να είμαι πάντα παρών. Το να μην έρχομαι πια εδώ θα είναι πολύ λυπηρό. Σας ορκίζομαι ότι θα ήθελα να έρχομαι εδώ για όλη μου τη ζωή, γιατί το να παίζεις στην εθνική της Αργεντινής είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί.

Αν και θα ήθελα να είμαι εδώ για όλη μου τη ζωή, νιώθω ότι ήρθε η ώρα. Το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν πάρα πολύ έντονη εμπειρία για μένα. Είχαμε το όνειρο να γίνουμε ξανά παγκόσμιοι πρωταθλητές, ήμασταν πολύ κοντά. Δώσαμε τα πάντα, όπως στον αγώνα με την Αγγλία, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Η αλήθεια είναι ότι φτάσαμε στο όριο των δυνατοτήτων μας. Παλέψαμε όπως πάντα, όπως κάναμε πάντα με αυτή τη φανέλα, μαζί με όλους τους συμπαίκτες με τους οποίους είχα την ευκαιρία να μοιραστώ αυτή την εμπειρία. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι όλοι οι συμπαίκτες που είχα στο πλευρό μου έδωσαν πάντα, τα πάντα για αυτή τη φανέλα.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συμπαίκτες μου για όσα περάσαμε, καθώς με βοήθησαν να πραγματοποιήσω το παιδικό μου όνειρο: να γίνω παγκόσμιος πρωταθλητής, πρωταθλητής της Αμερικής, να νικήσουμε το Finalissima. Ήταν τεράστια τιμή για μένα να μοιράζομαι μαζί τους τόσο μέσα, όσο και έξω από το γήπεδο. Βγαίναμε να αντιμετωπίσουμε οποιονδήποτε αντίπαλο, γιατί ήξερα ότι δίπλα μου είχα πολεμιστές που έδιναν τα πάντα.

Θα μου λείψει πάρα πολύ να παίζω εδώ. Είχα την τύχη να ταξιδέψω σε όλη τη χώρα και πάντα λάμβανα τεράστια αγάπη. Είμαι ευγνώμων για ό,τι μου δόθηκε. Ευχαριστώ για όλο αυτό το διάστημα που, όπου κι αν πήγαινα, το γήπεδο ήταν γεμάτο, όποιο κι αν ήταν το παιχνίδι: Παγκόσμιο Κύπελλο, Κόπα Αμέρικα… Ήταν παντού και έκαναν τεράστια προσπάθεια, γιατί ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι και πάντα νιώθουμε σαν να παίζουμε στην έδρα μας, όπου κι αν βρισκόμαστε.

Σε αυτό το μέρος έζησα μια από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της καριέρας μου, όταν ξαναπαίξαμε μετά τη νίκη μας στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έζησα εκείνη τη μέρα. Ήταν υπέροχο. Ακόμα και σήμερα, όταν βλέπω βίντεο, συγκινούμαι. Εκείνη η μέρα θα μείνει στην μνήμη μου, στην μνήμη όλων, στην μνήμη της οικογένειάς μου… Ήταν καταπληκτικό, σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Σήμερα, που βρίσκομαι και πάλι εδώ, σίγουρα θα ζήσω την πιο θλιβερή μέρα της καριέρας μου, γιατί είναι η μέρα που αποχαιρετώ την Εθνική Ομάδα και όλους εσάς. Θα μου λείψει να υπερασπίζομαι τα χρώματα της Εθνικής, αλλά τώρα θα είμαι από εκείνη την πλευρά, μαζί με όλους εσάς, υποστηρίζοντας όλα αυτά τα παιδιά και ό,τι έρθει. Πάντα ενωμένοι.

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι, όταν είμαστε ενωμένοι, είμαστε πιο δυνατοί από οποιονδήποτε και ξεπερνάμε τα πάντα. Σίγουρα θα έρθουν δύσκολες στιγμές, γιατί αυτό που καταφέραμε όλο αυτό το διάστημα δεν είναι συνηθισμένο. Και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές πρέπει να είμαστε δίπλα τους, περισσότερο από ποτέ. Όπως τους λέω πάντα, όπως τους είπα και στην τελευταία μας συζήτηση: για να πετύχουμε μεγάλους στόχους πρέπει να δημιουργήσουμε ισχυρές ομάδες, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να δουν την εθνική Ομάδα να αποτυγχάνει. Δεν πρέπει να τους δώσουμε αυτή την ικανοποίηση.

Οι δύσκολες στιγμές, οι κρίσιμες, είναι αυτές που πραγματικά δείχνουν την αξία της ομάδας. Και σας λέω ότι εμείς ήμασταν μια εξαιρετική ομάδα και γι’ αυτό καταφέραμε όλα όσα καταφέραμε.

Η αλήθεια είναι ότι μιλάω περισσότερο από ποτέ, δεν θέλω να φύγω, δεν θέλω να αφήσω το γήπεδο. Θέλω μόνο να σας πω ότι σας αγαπώ, ότι θα μου λείψετε και ότι είμαι ευγνώμων στον Θεό που είμαστε Αργεντινοί. Είμαι περήφανος που είμαι Αργεντινός και που πραγματοποίησα τα όνειρά μου μαζί με όλους εσάς. Σας ευχαριστώ πολύ, σας αγαπώ».

Credits: REUTERS/Matias Baglietto

Το τελευταίο στιγμιότυπο

Μετά την ολοκλήρωση της τελετής, ο Μέσι αποχώρησε από τον αγωνιστικό χώρο μαζί με την οικογένειά του.

Η τελευταία εικόνα ήταν και αυτή φορτισμένη συναισθηματικά. Ένας από τους γιους του ξέσπασε σε κλάματα και ο Μέσι τον πήρε στην αγκαλιά του, λίγο πριν αποχωρήσουν από το Μονουμεντάλ.

Έπειτα από περισσότερα από δύο δεκαετίες με τη φανέλα της Αργεντινής, ο Λιονέλ Μέσι αποχαιρέτησε έχοντας κατακτήσει τα πάντα. Πάνω απ’ όλα, όμως, έφυγε έχοντας εκπληρώσει τον μεγαλύτερο και πιο επίμονο πόθο της καριέρας του: να σηκώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο με την «αλμπισελέστε».

Το Μουντιάλ του 2022 στο Κατάρ ήταν η στιγμή που έκλεισε έναν κύκλο γεμάτο απογοητεύσεις, χαμένους τελικούς και αμφισβήτηση και τον τοποθέτησε οριστικά δίπλα στον ποδοσφαιρικό του «πατέρα», Ντιέγκο Μαραντόνα. Από εκείνη τη νύχτα στη Λουσαΐλ, ο Μέσι δεν είχε πια τίποτα να αποδείξει.

Το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου στο Μονουμεντάλ, δεν υπήρχε κάποιο τελευταίο τρόπαιο να κυνηγήσει. Υπήρχε μόνο η στιγμή του αποχαιρετισμού. Το τελευταίο παιχνίδι ενός ανθρώπου που έζησε για χρόνια με το βάρος ενός ολόκληρου έθνους και τελικά έφυγε έχοντας χαρίσει στην Αργεντινή αυτό που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ονειρευόταν: ένα Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr