Το καλύτερο είχε... φυλάξει για το φινάλε η ελληνική αποστολή της καλλιτεχνικής κολύμβησης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου της Σιγκαπούρης. Η Σοφία Μαλκογεώργου και η Βασιλική Θάνου πραγματοποίησαν εξαιρετική εμφάνιση στον τελικό του ελεύθερου ντουέτου και κατέλαβαν την έκτη θέση, μακράν την καλύτερη για την εθνική ομάδα στη φετινή διοργάνωση.
Το ελληνικό δίδυμο εκτέλεσε αυτή τη φορά χωρίς λάθη το πρόγραμμά του (στον προκριματικό είχαν «χάσει» μία άσκηση) και συγκέντρωσε 257.2792 βαθμούς, ξεπερνώντας στην κατάταξη παραδοσιακές δυνάμεις του αθλήματος, όπως η Ιαπωνία, ο Καναδάς και η Ουκρανία. Μάλιστα, για περίπου μισό βαθμό οι Ελληνίδες αθλήτριες έχασαν μία ακόμη καλύτερη θέση, μένοντας ελάχιστα πίσω από τις Γαλλίδες Λαελίς Αλαβέ και Ρομάν Λινέλ.
Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησαν οι Λιλού Γιουίς και Ιρις Τίο Κάσας από την Ισπανία, που συγκέντρωσαν 282.6087 βαθμούς, αν και δεν είχαν το δυσκολότερο πρόγραμμα (υπερείχαν όμως σημαντικά στην καλλιτεχνική εντύπωση). Τη δεύτερη θέση πήραν οι Ιταλίδες Ενρίκα Πίκολι και Λουκρέτσια Ρουτζέρο με 278.7137 βαθμούς και την τρίτη οι ουδέτερες Μάγια Ντορόσκο και Τατιάνα Γκαϊντάι (Ρωσίδες) με 277.1117β., ενώ έμειναν εκτός βάθρου οι δίδυμες αδελφές Λιν από την Κίνα. Σημειώνεται ότι στο ελεύθερο πρόγραμμα δεν συμμετείχαν οι αδελφές Αλεξανδρή, οι οποίες αναδείχθηκαν πρωταθλήτριες κόσμου στο τεχνικό, εκπροσωπώντας την Αυστρία.
Το πρόγραμμα της καλλιτεχνικής κολύμβησης στη Σιγκαπούρη ολοκληρώνεται αύριο Παρασκευή (25/7) με δύο τελικούς: το ελεύθερο πρόγραμμα του μικτού ντουέτου (όπου δεν υπάρχει ελληνική συμμετοχή) και το ακροβατικό, όπου η εθνική ομάδα κατετάγη 14η στον προκριματικό και αποκλείστηκε.
Η πρώτη οκτάδα του τελικού στο ελεύθερο πρόγραμμα του ντουέτου
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.