Την απώλεια του Σπύρου Πομώνη θρηνεί η ΑΕΚ. Ο θρύλος της ομάδας απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών.
Αγωνίστηκε στην «Ένωση» δώδεκα χρόνια φορώντας τη φανέλα της πάνω από 250 φορές και πετυχαίνοντας 50 γκολ, ενώ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και ισάριθμα Κύπελλα.
Επίσης είχε πέντε συμμετοχές και ένα γκολ με την Εθνική ολοκληρώνοντας την καριέρα του μετά τη σεζόν 1973/74, όταν και έπαιξε στον Εθνικό Πειραιώς.
Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΚ:
Βαρύ το πένθος για την «κιτρινόμαυρη» οικογένεια, αφού έφυγε πριν από λίγο από τη ζωή ο Σπύρος Πομώνης, ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της ομάδας μας!
Γεννημένος στη Νέα Φιλαδέλφεια και προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ, αποτέλεσε επιλογή του μεγάλου Κλεάνθη Μαρόπουλου και έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα στις 23 Απριλίου 1961 στο νικηφόρο 4-2 με τον Φωστήρα.
Φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ για δώδεκα χρόνια σε περισσότερους από 250 επίσημους αγώνες και ως ακραίος επιθετικός σκόραρε 50 γκολ στο πρωτάθλημα, ενώ ήταν εκείνος που είχε ανοίξει το σκορ στο Σαν Σίρο κόντρα στην Ιντερ στην ήττα με 4-1 για τον Α’ γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της περιόδου 1971-72.
Κατέκτησε με την ομάδα μας τα πρωταθλήματα του 1968 και του 1971 και τα Κύπελλα Ελλάδας του 1964 και του 1966. H μεγαλύτερή του στιγμή με την Εθνική ομάδα ήταν το γκολ της νίκης που πέτυχε το 1972 στο φιλικό με την Ιταλία (2-1).
Ο Σπύρος Πομώνης, με το απαράμιλλο στυλ του, σημάδεψε τόσο τη θέση του αριστερού εξτρέμ στο ελληνικό ποδόσφαιρο όσο και μία ολόκληρη εποχή στην ιστορία της ΑΕΚ.
Θα είναι για πάντα ζωντανός στη μνήμη και την καρδιά μας.
Η ΠΑΕ ΑΕΚ εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του Σπύρου Πομώνη.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.