Να αφήσει πίσω του το θέμα που προκλήθηκε με τον ευρωβουλευτή Ότμαρ Κάρας, μέλος της επιτροπής του ευρωκοινοβουλίου, που ελέγχει τα πεπραγμένα της τρόικας επιχειρεί πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην Κουμουνδούρου εμφανίζονται ικανοποιημένοι από την τελευταία δήλωση του Κάρας ότι «η τρόικα πέθανε, η δράση της σε όποια χώρα πήγα ήταν καταστροφική, δεν ήρθα να ελέγξω τον κ. Τσίπρα, δουλειά μου είναι να ελέγξω την τρόικα» την οποία θεωρούν ως αναδίπλωση μετά την επίθεση που είχε εξαπολύσει ο συντηρητικός ευρωβουλευτής κατά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο καταλόγισε έλλειψη προτάσεων(!).
Ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει σαφώς -και το επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία το τελευταίο 48ωρο- επιχείρηση να στηριχθεί η κυβέρνηση από τις αρχικές δηλώσεις του κ. Κάρας, όπως επίσης και μία επικοινωνιακή προσπάθεια να υποβαθμιστούν τα όσα επικριτικά λέει η εξεταστική επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου για την τρόικα.
Ωστόσο και παρότι υποβαθμίζει το θέμα των δικών της χειρισμών, δεν περνά απαρατήρητο και έχει προκαλέσει σκεπτικισμό η τακτική της ηγεσίας γενικότερα απέναντι στο θέμα αυτό. Ότι δηλαδή στήριξε πολλά σε πολιτικό και επικοινωνιακό επίπεδο στην ελεγκτική επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου, όταν είναι σαφές ότι η πλειοψηφία του οργάνου είναι συντηρητική και πάντως, κατά κάποιο τρόπο, φιλομνημονιακή - λαϊκό και σοσιαλιστικό κόμμαέχουν πάντω από το 75%- και άρα τα όρια μίας έρευνας για την τρόικα θα ήταν περιορισμένα.
Στο ευρωκοινοβούλιο υπήρχε μεν πάντοτε μία επιφύλαξη για πλευρές της πολιτικής που εφαρμόζει η τρόικα, αλλά και για την πολιτική της νομιμότητα, αλλά ουδέποτε η ευρωβουλή έδειξε διάθεση να σηκώσει… «λάβαρο» εναντίον των πολιτικών επιλογών του Βερολίνου. Ακόμη και ο χρόνος που επιλέχθηκε για να συγκροτηθεί η εξεταστική επιτροπή είναι ενδεικτικός των προσχηματικών διαθέσεων, που έχουν πολλοί στην ευρωβουλή: Ακριβώς με τη λήξη της θητείας της σημερινής ευρωβουλής και ενώ σχεδόν άπαντες μιλούν για την ανάγκη να αντικατασταθεί το μοντέλο «τρόικα - μνημόνιο» που επιβλήθηκε το 2010.
Ουσιαστικά δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ επένδυσε πολλά και είχε μεγάλες προσδοκίες από μία επιτροπή, που δεν μπορούσε ποτέ να ταυτιστεί με τις δικές του απόψεις και οπτική, αλλά ουσιαστικά έγινε για να περισωθεί κάπως το κύρος ενός ευρωπαϊκού θεσμού, που παρότι είναι το μόνο απευθείας εκλεγμένο από τους ευρωπαϊκούς λαούς, συχνά άγεται και φέρεται από τις διαθέσεις των ισχυρών κυβερνήσεων της Ένωσης.
Επίθεση στην κυβέρνηση