Σκέρτσος: Το «όλοι είναι ίδιοι» ισοπεδώνει τη δουλειά όσων προσπαθούν να αλλάξουν τα πράγματα και την εντιμότητα όσων επιμένουν να κάνουν το σωστό

Στις παρεμβάσεις της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας και της διαφθοράς, αλλά και στις περιπτώσεις όπου το κράτος καθυστέρησε να ανταποκριθεί, αναφέρεται ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, σε ανάρτησή του με τίτλο «Όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι».

Με αφορμή τις αποκαλύψεις για κυκλώματα παράνομων δραστηριοτήτων, ο κ. Σκέρτσος απαντά στην κριτική που δέχεται η κυβέρνηση, απαριθμώντας τις μεταρρυθμίσεις που έχουν προχωρήσει από το 2019, από τη διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με τα POS μέχρι την εξάρθρωση κυκλωμάτων οικονομικού εγκλήματος.

Παράλληλα, αναγνωρίζει καθυστερήσεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, επισημαίνοντας ότι το κόστος επωμίζονται και οι συνεπείς αγρότες, ενώ προαναγγέλλει αλλαγές στη λειτουργία των πολεοδομιών και αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης για τον εντοπισμό ύποπτων πρακτικών στις δημόσιες συμβάσεις.

«Γι' αυτό με ενοχλεί το "όλοι είναι ίδιοι"», τονίζει, υποστηρίζοντας ότι η γενίκευση αυτή αδικεί τόσο όσους επιχειρούν να αλλάξουν τα πράγματα όσο και τους πολίτες που τηρούν τους νόμους.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Άκη Σκέρτσου:

Όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Κάθε φορά που αποκαλύπτεται ένα κύκλωμα, ακούω περίπου τα ίδια. Πού ήσασταν τόσα χρόνια; Γιατί τώρα; Μήπως η σύλληψη εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες; Κάποιος μπορεί να τις δει ως εύλογες ερωτήσεις. Αλλά ας θυμηθούμε και τι έχει γίνει αυτά τα χρόνια.

Από το 2019 εκκενώσαμε καταλήψεις στα πανεπιστήμια που κρατούσαν χρόνια, συνδέσαμε τις ταμειακές με τα POS σε 490.000 επιχειρήσεις, βάλαμε κάμερες και ταυτοποίηση εισιτηρίων στα γήπεδα, μαζί με κάμερες και περισσότερα αλκοτέστ στους δρόμους για την οδική ασφάλεια. Βγάλαμε στη δημοσιότητα τις παραχωρήσεις στις παραλίες, ώστε ο καθένας να μπορεί να δει πού έχει δικαίωμα μια επιχείρηση να βάλει ξαπλώστρες και πού ο χώρος πρέπει να μένει ελεύθερος.

Έχουν εξαρθρωθεί μεγάλα κυκλώματα οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος που έβγαζαν χρήματα από παράνομα καύσιμα και τσιγάρα, από εικονικά τιμολόγια και συστηματική φοροδιαφυγή ακόμη και από παράνομες συνταγογραφήσεις φαρμάκων.

Όλες αυτές είναι πολιτικές και μεταρρυθμίσεις με μετρήσιμο αποτέλεσμα στη μάχη που δίνουμε εναντίον της παραβατικότητας και της ατιμωρησίας.

Αρκούν όλα αυτά; Προφανώς όχι. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, για παράδειγμα, το κράτος άργησε. Και το κόστος το πληρώνουν και οι αγρότες που έκαναν σωστά τη δουλειά τους. Με τη μεταφορά στην ΑΑΔΕ θα κριθούμε στο αν μπορούμε επιτέλους να ελέγχουμε ποιος παίρνει τι και αν το δικαιούται.

Έχουμε δουλειά και στις πολεοδομίες. Όποιος έχει χρειαστεί οικοδομική άδεια ξέρει πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να έχει στην πράξη η εφαρμογή του ίδιου νόμου από δήμο σε δήμο. Αυτό θέλουμε να αλλάξουμε με τη μεταφορά τους στο Κτηματολόγιο.

Και στις δημόσιες συμβάσεις μπορούμε πια να χρησιμοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη για να εντοπίζουμε, για παράδειγμα, ασυνήθιστες αποκλίσεις στις τιμές με τις οποίες αγοράζει το Δημόσιο ή περίεργες «απευθείας αναθέσεις».

Σκέφτομαι συχνά πόσο θυμώνει, και με το δίκιο του, ο άνθρωπος που κόβει κάθε απόδειξη όταν βλέπει τον διπλανό του να φοροδιαφεύγει για χρόνια. Ή ο κτηνοτρόφος που δηλώνει όσα ζώα έχει και μαθαίνει ότι κάποιος άλλος πληρωνόταν για ζώα που υπήρχαν μόνο στα χαρτιά. Αυτούς τους ανθρώπους έχουμε αδικήσει κάθε φορά που αργήσαμε να κάνουμε τη δουλειά μας.

Γι’ αυτό με ενοχλεί το «όλοι είναι ίδιοι». Ισοπεδώνει και τη δουλειά όσων προσπαθούν να αλλάξουν τα πράγματα και την εντιμότητα όσων επιμένουν να κάνουν το σωστό, ακόμη κι όταν βλέπουν άλλους να βολεύονται.

Σε αυτούς χρωστάμε να εξηγούμε καθαρά πού προχωρήσαμε, πού αργήσαμε και τι μένει να γίνει ακόμη. Και έτσι θα συνεχίσουμε. Διότι πιστεύουμε στην Ελλάδα και τις δυνατότητές της.

Πιστεύουμε στη σιωπηλή εκείνη πλειοψηφία των ελλήνων που αγωνίζονται καθημερινά να τηρούν τους νόμους, να ζουν με αξιοπρέπεια, να σέβονται και να φροντίζουν τους συνανθρώπους μας, και ειδικά τους πιο ευάλωτους, και να επιδιώκουν την πρόοδο της χώρας μας