Vintage: Όταν η αγάπη για τα second-hand κομμάτια γίνεται στιλιστική παγίδα

Είναι αναμφίβολα ευχάριστο το γεγονός ότι το στίγμα γύρω από την αγορά vintage και second-hand ρούχων έχει αρχίσει να εξαλείφεται. Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια, τα μεταχειρισμένα κομμάτια έχουν αποκτήσει ξεχωριστή θέση στη σύγχρονη μόδα και συχνά ρομαντικοποιούνται, τόσο για τον πιο βιώσιμο χαρακτήρα τους όσο και για τη δυνατότητα να προσφέρουν μοναδικά ευρήματα που δύσκολα συναντά κανείς στη μαζική αγορά.

 
Ωστόσο, η γοητεία της ανακάλυψης ενός ξεχωριστού ρούχου μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε παγίδα. Πόσα κομμάτια αγοράζουμε επειδή πραγματικά μας εκφράζουν και πόσα επειδή απλώς ενθουσιαστήκαμε τη στιγμή που τα ανακαλύψαμε;

Αυτός είναι ο προβληματισμός μιας αναγνώστριας των The New York Times, η οποία απευθύνθηκε στη Vanessa Friedman, αναζητώντας έναν τρόπο να διατηρήσει την αγάπη της για το vintage, χωρίς να αισθάνεται ότι η ίδια η γκαρνταρόμπα της περιορίζει το προσωπικό της στιλ.

Συγκεκριμένα η ερώτησή της ήταν η εξής: «Συλλέγω vintage ρούχα από τα τέλη της εφηβείας μου. Οι αγορές σε thrift stores και καταστήματα μεταπώλησης είναι για μένα μια διασκεδαστική και συναρπαστική διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, παρά τα τόσα ρούχα που έχω συγκεντρώσει, συχνά αισθάνομαι ότι αντί να φοράω εγώ τα ρούχα μου, με φορούν εκείνα. Κρατάω κομμάτια απλώς επειδή έχουν ενδιαφέρον, είναι καλής ποιότητας ή τα αγόρασα σε εξαιρετική τιμή. Πώς μπορεί κανείς να τιμά την αγάπη του για το vintage, επιλέγοντας παράλληλα ρούχα που εξυπηρετούν την καθημερινότητά του, χωρίς να καταφεύγει σε χαμηλής ποιότητας, μη πρωτότυπες επιλογές που καταλήγουν στα απορρίμματα έπειτα από μία ή δύο σεζόν;»


Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr