Διαδηλώσεις στο Παρίσι: Οι ταινίες που ρίχνουν φως στα αίτια
27.10.2026
13:30
Ένα κινηματογραφικό ταξίδι στη δυσαρέσκεια, την αδικία και τις διεκδικήσεις που διαμορφώνουν τη σύγχρονη Γαλλία.
Ησχολική χρονιά στη Γαλλία ξεκίνησε δυναμικά, με κινητοποιήσεις μαθητών στο προάστιο του Παρισιού Créteil. Τα αιτήματά τους ήταν απλά: κάλυψη των διδακτικών κενών και βελτίωση των κτηριακών υποδομών. Αυτή η κατάληψη ήταν η θρυαλλίδα των μετέπειτα εξελίξεων στο μέτωπο μαζικών κινητοποιήσεων στη χώρα, μιας και οι μαθητές άρχισαν πολύ σύντομα να κατεβαίνουν στους δρόμους διαδηλώνοντας παράλληλα και για το τεράστιο κόστος ζωής, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται, φυσικά, και η κατακόρυφη αύξηση των τιμών του πετρελαίου. Από το «Ni Dieu ni maître» («Ούτε Θεός, ούτε αφέντης») των αναρχικών της γαλλικής εξέγερσης του 1968, που πάλι ξεκίνησε με αφορμή (και) τις ελλείψεις στο χώρο της παιδείας, μέχρι το «Bismillah c’est les ténèbres» («Στο όνομα του Θεού, επικρατεί σκοτάδι)», το σημερινό σύνθημα των Γάλλων που προέκυψε από την προσπάθεια της αστυνομίας να διεισδύσει σε online κοινότητες μαθητών, έχουν μεσολαβήσει εξήντα χρόνια και πολλές, μα πάρα πολλές εξεγέρσεις με διάφορες αιτίες κι αφορμές.
Το «γιατί η γαλλική κοινωνία διαδηλώνει» (ενώ άλλες απλώς κοιτούν) είναι ένα ζήτημα που βρίσκεται στην καρδιά της γαλλικής ψυχής. Από την επανάσταση του 1789 μέχρι και σήμερα, ο συγκεκριμένος λαός αποδεδειγμένα αγαπάει δύο πράγματα: τον διάλογο και τη διαμαρτυρία, όταν ο πρώτος δεν καταλήγει σε κάποιο αποτέλεσμα ή δεν γίνεται καν, διότι δεν συμφέρει το όποιο καθεστώς. Η κάθοδος στο δρόμο – και όχι απλώς η διαμαρτυρία σε κάποια αόριστη μορφή ή πάνω από ένα πληκτρολόγιο – είναι το άτυπα κατοχυρωμένο κι αγαπημένο πολιτικό δικαίωμα των Γάλλων, που ρίζωσε στο θυμικό των πολιτών από την Άλωση της Βαστίλης και έκτοτε κληρονομείται από γενιά σε γενιά. Ο γαλλικός κινηματογράφος καθρεπτίζει συχνά τη νοοτροπία της διαμαρτυρίας, άλλοτε με φόντο τον ίδιο το δρόμο, άλλοτε μέσα σε μια σχολική τάξη, κι άλλοτε σε μια βίλα απομακρυσμένη από τις μεγάλες πόλεις και τα προβλήματά «τους». Έτσι, επιλέξαμε να προτείνουμε μερικές ταινίες και ένα ντοκιμαντέρ που ρίχνουν φως στις βαθύτερες αιτίες των σημερινών διαδηλώσεων και ανατρέχουν στη σύγχρονη γαλλική ιστορία και στο ό,τι έχει επιβιώσει σήμερα από το πνεύμα του Διαφωτισμού.
Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr
Το «γιατί η γαλλική κοινωνία διαδηλώνει» (ενώ άλλες απλώς κοιτούν) είναι ένα ζήτημα που βρίσκεται στην καρδιά της γαλλικής ψυχής. Από την επανάσταση του 1789 μέχρι και σήμερα, ο συγκεκριμένος λαός αποδεδειγμένα αγαπάει δύο πράγματα: τον διάλογο και τη διαμαρτυρία, όταν ο πρώτος δεν καταλήγει σε κάποιο αποτέλεσμα ή δεν γίνεται καν, διότι δεν συμφέρει το όποιο καθεστώς. Η κάθοδος στο δρόμο – και όχι απλώς η διαμαρτυρία σε κάποια αόριστη μορφή ή πάνω από ένα πληκτρολόγιο – είναι το άτυπα κατοχυρωμένο κι αγαπημένο πολιτικό δικαίωμα των Γάλλων, που ρίζωσε στο θυμικό των πολιτών από την Άλωση της Βαστίλης και έκτοτε κληρονομείται από γενιά σε γενιά. Ο γαλλικός κινηματογράφος καθρεπτίζει συχνά τη νοοτροπία της διαμαρτυρίας, άλλοτε με φόντο τον ίδιο το δρόμο, άλλοτε μέσα σε μια σχολική τάξη, κι άλλοτε σε μια βίλα απομακρυσμένη από τις μεγάλες πόλεις και τα προβλήματά «τους». Έτσι, επιλέξαμε να προτείνουμε μερικές ταινίες και ένα ντοκιμαντέρ που ρίχνουν φως στις βαθύτερες αιτίες των σημερινών διαδηλώσεων και ανατρέχουν στη σύγχρονη γαλλική ιστορία και στο ό,τι έχει επιβιώσει σήμερα από το πνεύμα του Διαφωτισμού.
Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr