Δανάη Λιοδάκη: Η τέχνη είναι πάντα πολιτικό εργαλείο, είτε το θέλει είτε όχι

Ποιος αποφασίζει τι είναι άξιο να διασωθεί στη μνήμη του κόσμου και τι θα χαθεί στη λήθη; Ποιες ιστορίες αφήνουν εκτός οι επίσημες αφηγήσεις για την εξέλιξη της ανθρωπότητας; Ερωτήματα όπως αυτά βρέθηκαν στον πυρήνα των προβληματισμών της Δανάη Λιοδάκη και την οδήγησαν σε ένα ταξίδι στο 1977, σε ένα μικρό χωριό της ελληνικής περιφέρειας και μια χαμένη ιστορία αλληλεγγύης και ελπίδας. Και κάπως έτσι προέκυψε ο «Χρυσός Δίσκος», ένα έργο που αναμετριέται με το πραγματικό και το φανταστικό, με την πολιτική ιστορία και την προσωπική διαδρομή, με το παγκόσμιο και το τοπικό, το άχρονο και το στιγμιαίο.

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr