Η Δημοκρατία χρειάζεται αναγνώστες: θα τους βρει στα social media ή στα βιβλιοπωλεία;

«Καλό;». Είναι μια ερώτηση που μπορεί να σπάσει τον πάγο ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αναμένουν υπομονετικά στο ταμείο του βιβλιοπωλείου. Ο ένας κρατάει την Τελειότητα του Λατρόνικο, ο άλλος την πιο πρόσφατη Φεράντε. Πού θα ξέρει αν είναι καλό το βιβλίο, εφόσον τώρα πάει να το αγοράσει; Ισως το έχει ήδη διαβάσει και θέλει να το δωρίσει, ίσως έχει ακούσει αποθεωτικά σχόλια γι’ αυτό στο TikTok, ίσως δεν έχει σημασία όλο αυτό και απλώς με την κουβέντα θα περάσει η ώρα στην ουρά του βιβλιοπωλείου. Η εναλλακτική είναι να βγάλουν και οι δύο από την τσέπη τα κινητά τους τηλέφωνα και να ξεκινήσουν το σκρολάρισμα.
Πρόσφατα η αγγλική έκδοση της Le Monde δημοσίευσε ένα κείμενο όπου ζύγιζε τις προφητείες δύο μεγάλων Βρετανών λογοτεχνών, του Άλντους Χάξλεϊ και του Τζορτζ Οργουελ. Ο τελευταίος φοβόταν τις απαγορεύσεις βιβλίων, ο πρώτος το γεγονός ότι κάποτε δεν θα ενδιέφερε κανέναν η ανάγνωση, συνεπώς οποιαδήποτε απαγόρευση βιβλίου θα ήταν κενή περιεχομένου. Η εφημερίδα έδωσε τη νίκη στον Χάξλεϊ, μια και είχε προβλέψει ότι «μια θάλασσα ασχετοσύνης» θα κατέπνιγε την ουσία των βιβλίων. Ολα αυτά είχαν συνδεθεί, φυσικά, με την εμφάνιση της τηλεόρασης και καταγράφηκαν σε μια εποχή όπου το Ίντερνετ δεν υπήρχε καν ως ιδέα. Οι τρομαγμένοι λογοτέχνες πίστευαν πως είχαν καταφέρει να προειδοποιήσουν την ανθρωπότητα για τη δύσκολη εποχή προς την οποία βάδιζε.
Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr