Μια κουταλιά από το καλοκαίρι των παιδικών μας χρόνων

Ήταν απόγευμα. Ο ήλιος έκαιγε τις αυλές και ο ήχος από τα τζιτζίκια έμοιαζε να μην σταματά ποτέ. Η γιαγιά έβγαζε από το ψυγείο εκείνο το χαμηλό, γυάλινο μπολάκι. Μέσα του, μια κρέμα βανίλια — λευκή, λεία, αρωματική. Δεν υπήρχε ανάγκη για τίποτε άλλο. Ήταν το γλυκό του καλοκαιριού, το γλυκό της καθημερινότητας. Δεν ήταν μόνο η γεύση της. Ήταν η αίσθηση πως κάποιος μας φρόντισε.

 
Χρόνια μετά, αυτή η μνήμη επανέρχεται με μια μικρή κίνηση: το άνοιγμα ενός κυπελλακίου από τη νέα σειρά επιδορπίων της ΔΩΔΩΝΗ. Πριν την πρώτη κουταλιά, υπάρχει εκείνο το γνώριμο άρωμα βανίλιας, διακριτικό αλλά ευδιάκριτο, που μοιάζει να μην έχει αλλάξει καθόλου με τον καιρό. Είναι σαν να επιστρέφουμε σε έναν γευστικό τόπο που δεν έφυγε ποτέ – απλώς περίμενε να τον ανακαλύψουμε ξανά.

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr