Πήγαμε στην πρώτη θεατρική παράσταση για τη γυναικεία περίοδο και την απολαύσαμε με την ψυχή μας

Η γυναικεία περίοδος με τις ορμονικές διακυμάνσεις της έχει χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως σαν εργαλείο έμφυλης υποτίμησης και καταστολής των δικαιωμάτων μας: Από τα εκκλησιαστικά κείμενα, όπου σύμφωνα με τον κανόνα του Αγίου Διονυσίου «δεν επιτρέπεται μία γυναίκα να εισέρχεται στην Εκκλησία και ούτε να αγγίζει τίποτα από τα Άγια κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης της» και τους πολεμίους του γυναικείου δικαιώματος ψήφου («νεώτεραι και ακριβέστεραι έρευναι καταδείκνυσιν ότι ου μόνον ωρισμένας ημέρας, αλλά δι’ όλου του μηνός τελούσιν άπαντα τα θήλεα εις πνευματικήν και συναισθηματικήν ανισορροπίαν» σύμφωνα με ένα άρθρο του 1928 στην εφημερίδα «Νέα Ημέρα»), μέχρι τα στερεότυπα του σήμερα, όπου όταν βλέπουμε μια γυναίκα σε κακή διάθεση, σπεύδουμε να συμπεράνουμε ότι δεν φταίνε, για παράδειγμα, υπαρκτά οικογενειακά, οικονομικά, κοινωνικά ή άλλα προβλήματα, αλλά το γεγονός ότι «περιμένει περίοδο», σαν να τελεί υπό κάποιο καθεστώς συναισθηματικής διαταραχής που διαστρεβλώνει εντελώς την αντίληψή της για την πραγματικότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια στο marieclaire.gr