Τουρίστες είναι πάντα οι άλλοι

Το θέλουμε το ταξίδι, το επιζητούμε, το λαχταράμε, επενδύουμε συναισθηματικά πάνω του. Πιστεύουμε ότι θα μας ανεβάσει, θα μας ξεκουράσει, θα μας αλλάξει ιδανικά, ίσως και για πάντα. Οι προσδοκίες είναι πάντα μεγάλες. Μήπως, όμως, τελικά όλο αυτό είναι μια αυταπάτη, ένας αντικατοπτρισμός, μια χίμαιρα – ειδικά, δε, σ’ έναν κόσμο όπου ο υπερτουρισμός έχει ισοπεδώσει κάθε ρομαντική ιδέα περί του ταξιδιού ως περιήγηση και ως προσκύνημα σε έναν τόπο και σε μια άλλη κουλτούρα; Και επίσης: υπάρχει κάτι πιο ανιαρό από το να σου αφηγείται κάποιος ένα ταξίδι του (μόνο με το να σου λένε τι όνειρο είδαν μπορεί να συγκριθεί η αμηχανία και η πλήξη); Υπάρχει κάτι πιο εκνευριστικό από το να λες κάτι για έναν προορισμό και να πετάγεται ο άλλος ή η άλλη αναφωνώντας «έχω πάει!»;

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr