Ήταν λίγο πριν τις 12 τα μεσάνυχτα χθες βράδυ, όταν η Ελένη Φουρέιρα μαζί με την παρέα της έφτασαν στο Terror Escape Rooms στον Πειραιά για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους και τις αντοχές τους μέσα στο room Liberta.
Το συγκεκριμένο σενάριο δράσης που εξελίσσεται μέσα σε έναν χώρο 300 τ. μ., μεταφέρει τους παίκτες στη Μέση Ανατολή όπου ως μυστικοί πράκτορες έχουν συλληφθεί, φυλακιστεί και η εκτέλεσή τους έχει οριστεί μετά το ξημέρωμα... Όμως την ώρα που οι εξτρεμιστές αποσύρονται για την πρωινή τους προσευχή, είναι η μόνη ευκαιρία για απόδραση.
«Η κράτηση ήταν για 6 άτομα και είχε γίνει ηλεκτρονικά σε άλλο όνομα. Δεν περίμενα ότι θα ερχόταν η Ελένη Φουρέιρα. Ξαφνιάστηκα όταν την είδα. Είναι πολύ cool τύπος» εξηγεί στο protothema.gr ο ιδιοκτήτης και game master του Τerror Escape Rooms, Πάνος Ραφτόπουλος. «Είναι leader η Ελένη! Το πήρε πάνω της το παιχνίδι. Έδινε συνέχεια λύσεις, καθοδηγούσε την παρέα της, ξεπερνούσε γρήγορα τα εμπόδια, σκεφτόταν και αντιδρούσε ακαριαία. Ξετρελάθηκε με το task της σκοποβολής. Και στο τέλος βέβαια, ενώ είναι 90 λεπτά ο προβλεπόμενος χρόνος απόδρασης, τους έβγαλε ένα τέταρτο νωρίτερα! Βγήκε πρώτη εκείνη. Ενθουσιάστηκε με την περιπέτεια. Και το live acting».
Με τον Πάνο Ραφτόπουλο του Terror Escape Rooms, ενθουσιασμένη μετά την «απόδραση»
Η Ελένη Φουρέιρα είναι fan των escape rooms και επιλέγει συχνά να διασκεδάσει με τους φίλους της, ακολουθώντας την τάση του βιωματικού gaming που έχει διαδοθεί τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα.
Ο χώρος Terror Escape Rooms στεγάζεται στον Πειραιά, σε ένα 4όροφο κτίριο στα Καμίνια
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.